The R&A - Working for Golf
Sérstakar eða breyttar lausnaraðferðir
Verklag nefnda
Fara í hluta
E-1
E-2
E-3
E-4
E-5
E-6
E-7
E-8
E-9
E-10
E-11
E-12
Skoða fleira

Hluti 8D
Hluti 8F
8E
Sérstakar eða breyttar lausnaraðferðir
E-1
Fallreitir

Tilgangur. Fallreitur er afbrigði lausnarsvæðis sem nefndin getur komið á. Þegar lausn er tekin í fallreit verður leikmaðurinn að láta boltann falla innan fallreitsins og boltinn verður að stöðvast innan hans. Fallreiti má nota þegar erfitt er að láta leikmenn taka venjulega lausn samkvæmt reglu, svo sem:

Eftirfarandi atriði eiga við varðandi að láta bolta falla innan fallreits:

  • Leikmaðurinn þarf ekki að standa innan fallreitsins þegar boltinn er látinn falla.
  • Þegar leikmaður notar fallreit er lausnarsvæðið skilgreint af fallreitnum. Boltann verður að láta falla innan fallreitsins og boltinn verður að stöðvast innan fallreitsins (sjá reglu 14.3).
  • Ef fallreiturinn er skilgreindur af línu á jörðinni er línan innan fallreitsins.

Sjá hluta 2I varðandi nánari upplýsingar um fallreiti.

Fyrirmynd staðarreglu E-1.1

Þessi fyrirmynd staðarreglu lýsir dæmi þar sem fallreitur er notaður sem viðbótar lausnarmöguleiki við að taka lausn úr vítasvæði, en fyrirmyndina má nota fyrir aðrar reglur sem taldar eru upp hér að framan.

„Ef bolti er innan vítasvæðisins [tilgreinið staðsetningu], þar á meðal þegar það er vitað eða nánast öruggt að bolti sem ekki hefur fundist stöðvaðist innan vítasvæðisins, má leikmaðurinn taka aðra af eftirfarandi lausnum, gegn einu vítahöggi:

  • Taka lausn samkvæmt reglu 17.1.
  • Sem viðbótar möguleika, láta upphaflega boltann eða annan bolta falla innan fallreitsins [lýsið hvernig fallreiturinn er skilgreindur og hvar hann er staðsettur]. Fallreiturinn er lausnarsvæði samkvæmt reglu 14.3.

Víti fyrir að leika bolta af röngum stað í bága við staðarregluna: Almennt víti samkvæmt reglu 14.7a.“

Fyrirmynd staðarreglu E-1.2

Þessi fyrirmynd staðarreglu lýsir dæmi þar sem fallreitur er notaður sem viðbótar lausnarmöguleiki við að taka lausn frá óeðlilegum vallaraðstæðum, svo sem stórri grund í aðgerð, en hana má einnig nota vegna annarra reglna sem nefndar eru hér að framan.

„Ef bolti er innan grundar í aðgerð [tilgreinið staðsetningu], þar á meðal þegar það er vitað eða nánast öruggt að bolti sem ekki hefur fundist stöðvaðist innan grundar í aðgerð, má leikmaðurinn:

  • Taka vítalausa lausn samkvæmt reglu 16.1, eða
  • Sem viðbótar möguleika, taka vítalausa lausn með því að láta upphaflega boltann eða annan bolta falla innan fallreitsins [lýsið hvernig fallreiturinn er skilgreindur og hvar hann er staðsettur]. Fallreiturinn er lausnarsvæði samkvæmt reglu 14.3.

Víti fyrir að leika bolta af röngum stað í bága við staðarregluna: Almennt víti samkvæmt reglu 14.7a.“

Fyrirmynd staðarreglu E-1.3

Þessi fyrirmynd staðarreglu lýsir dæmi þar sem fallreitur er notaður sem eini lausnarmöguleikinn (annar en fjarlægðarvíti) við að taka lausn frá vítasvæði, en hana má einnig nota vegna annarra reglna sem nefndar eru hér að framan.

„Ef bolti er innan vítasvæðisins [tilgreinið staðsetningu], þar á meðal þegar það er vitað eða nánast öruggt að bolti sem ekki hefur fundist stöðvaðist innan vítasvæðisins, má leikmaðurinn:

  • Taka fjarlægðarlausn samkvæmt reglu 17.1d(1) og bæta við einu vítahöggi, eða
  • Láta upphaflega boltann eða annan bolta falla innan fallreitsins [lýsið hvernig fallreiturinn er skilgreindur og hvar hann er staðsettur], gegn einu vítahöggi. Fallreiturinn er lausnarsvæði samkvæmt reglu 14.3.
  • Leikmaðurinn má ekki taka lausn samkvæmt reglum 17.1d(2) eða 17.1d(3).

Víti fyrir að leika bolta af röngum stað í bága við staðarregluna: Almennt víti samkvæmt reglu 14.7a.“

E-2
Hreinsa bolta

Tilgangur. Þegar aðstæður, svo sem mikil væta, geta valdið því að mold hlaðist iðulega á boltann getur nefndin kosið að leyfa leikmanninum að lyfta boltanum á almenna svæðinu, hreinsa hann og leggja hann aftur. Slíka lausnarmöguleika ætti að takmarka við þau svæði á vellinum þar sem þeirra er þörf.

Þótt staðarreglan fyrir bætta legu (fyrirmynd staðarreglu E-3) sé ætluð til notkunar á svæðum sem eru slegin í brautarhæð eða neðar á almenna svæðinu er hægt að nota þessa staðarreglu á öllu almenna svæðinu eða á tilteknum afmörkuðum svæðum. Nefndin getur valið að nota báðar staðarreglurnar, til að heimila bætta legu á brautum og að hreinsa bolta annar staðar á almenna svæðinu.

Ekki er ráðlegt að setja þessa staðarreglu eftir að leikur er hafinn í höggleiksumferð. Slíkt myndi gefa leikmönnum sem eru styttra komnir í umferðinni kost á að nota hana lengur. Setja mætti staðarregluna eftir að leikur í holukeppni er hafinn, á milli hola, því þá standa mótherjarnir jafnfætis.

Varðandi leiðbeiningar um hvenær og hvernig nota má þessa staðarreglu í umferðum sem leiknar eru til forgjafar (til dæmis hvort staðarreglan verði að takmarkast við brautir), sjá reglur og leiðbeiningar forgjafarkerfisins.

Fyrirmynd staðarreglu E-2

„Þegar bolti leikmanns liggur á [tilgreinið svæðið, svo sem á almenna svæðinu, á 6. holu, á almenna svæðinu þar sem gras er slegið í brautarhæð eða neðar, o.s.frv.], má lyfta boltanum, hreinsa hann og leggja hann aftur, vítalaust. Leikmaðurinn verður að merkja staðsetningu boltans áður en honum er lyft (sjá reglu 14.1) og leggja verður boltann aftur á upphaflegan stað (sjá reglu 14.2).

Víti fyrir að leika bolta af röngum stað í bága við staðarregluna: Almennt víti samkvæmt reglu 14.7a.“

E-3
Bætt lega

Tilgangur. Þegar tilfallandi staðbundnar óeðlilegar aðstæður kunna að trufla leik á ósanngjarnan hátt er hægt að skilgreina aðstæðurnar sem grund í aðgerð. Óhagstæðar aðstæður, svo sem mikill snjór, þíða að vori, langvarandi rigningar eða mikill hiti geta stundum skemmt völlinn eða valdið því að ekki sé hægt að nota þung sláttutæki.

Þegar slíkar aðstæður eru útbreiddar á vellinum getur nefndin kosið að setja staðarreglu fyrir „bætta legu“ (einnig þekkt sem „vetrarreglur“) til að gera leik sanngjarnari eða hlífa brautinni. Slíkar staðarreglur ætti að taka úr notkun eins fljótt og aðstæður leyfa.

Ekki er mælt með notkun þessarar staðarreglu utan brauta á almenna svæðinu því slíkt getur leitt til þess að leikmaður fái vítalausa lausn frá stöðum þar sem boltinn væri annars ósláanlegur (svo sem frá runnum eða trjám).

Ekki er leyfilegt að setja þessa staðarreglu eftir að leikur er hafinn í höggleiksumferð. Slíkt myndi gefa leikmönnum sem eru styttra komnir í umferðinni kost á að nota hana lengur. Setja mætti staðarregluna eftir að leikur í holukeppni er hafinn, á milli hola, því þá standa mótherjarnir jafnfætis.

Varðandi leiðbeiningar um hvenær og hvernig nota má þessa staðarreglu fyrir skor sem gilda eiga til forgjafar (til dæmis varðandi stærð lausnarsvæðisins og hvort staðarreglan megi einungis ná til brauta), sjá reglur eða leiðbeiningar forgjafarkerfisins.

Fyrirmynd staðarreglu E-3

„Þegar bolti leikmanns liggur innan almenna svæðisins, þar sem gras er slegið í brautarhæð eða neðar [eða auðkennið tiltekin svæði, svo sem „á braut á 6. holu“], má leikmaðurinn taka vítalausa lausn einu sinni áður en högg er slegið, með því að leggja upphaflega boltann eða annan bolta innan þessa lausnarsvæðis og leika honum þaðan:

  • Viðmiðunarstaður: Staðsetning upphaflega boltans.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: [Tilgreinið stærð lausnarsvæðis, svo sem ein kylfulengd, ein skorkortslengd eða sex tommur] frá viðmiðunarstað, en með eftirfarandi takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins:
    • Það má ekki vera nær holunni en viðmiðunarstaðurinn, og
    • Það verður að vera á almenna svæðinu.

Þegar farið er eftir þessari staðarreglu verður leikmaðurinn að velja stað til að leggja boltann og fara eftir aðferðum við að leggja bolta aftur samkvæmt reglum 14.2b(2) og 14.2e.

Víti fyrir að leika bolta af röngum stað í bága við staðarregluna: Almennt víti samkvæmt reglu 14.7a.“

E-4
Lausn frá götunarholum

Tilgangur. Götunarholur falla ekki undir skilgreiningu á holum eftir vallarstarfsmenn. Leikmenn mega því ekki lagfæra slíkar holur á flötinni (sjá reglu 13.1c) eða fá lausn á almenna svæðinu. Þær geta þó truflað eðlilegan leik. Þótt nefndin geti skilgreint götunarholur grund í aðgerð kann það að leiða til þess að erfitt eða ómögulegt sé að taka fulla lausn.

Ef nýlegar götunarholur geta truflað legu boltans umtalsvert getur nefndin því kosið að veita lausn eins og holurnar væru grund í aðgerð en takmarkað heimildina við að boltinn liggi í eða snerti götunarholu. Þessa staðarreglu ætti að fella úr gildi þegar götunarholurnar hafa gróið nægilega til að þær valdi ekki umtalsverðum truflunum.

Fyrirmynd staðarreglu E-4

„Ef bolti leikmanns liggur í eða snertir götunarholu:

(a) Bolti á almenna svæðinu. Leikmaðurinn má taka lausn samkvæmt reglu 16.1b. Ef boltinn stöðvast í annarri götunarholu má leikmaðurinn taka lausn að nýju samkvæmt þessari staðarreglu.

(b) Bolti á flötinni. Leikmaðurinn má taka lausn samkvæmt reglu 16.1d.

Þó er truflun ekki fyrir hendi ef götunarholan truflar einungis stöðu leikmannsins, eða, á flötinni, leiklínu leikmannsins.

Víti fyrir að leika bolta af röngum stað í bága við staðarregluna: Almennt víti samkvæmt reglu 14.7a.“

E-5
Valkostur við fjarlægðarvíti vegna týnds bolta eða bolta sem er út af

Tilgangur. Ef varabolta hefur ekki verið leikið geta orðið umtalsverðar tafir á leik ef leikmenn þurfa að taka fjarlægðarlausn vegna bolta sem er út af eða finnst ekki. Tilgangur þessarar staðarreglu er að heimila nefndinni að bjóða upp á viðbótar lausnarvalkost sem heimilar leikmanninum að halda leik áfram án þess að fara til baka þangað sem hann sló síðasta högg sitt.

Þessi staðarregla er viðeigandi í almennum leik þegar kylfingar leika óformlegar umferðir eða halda eigin keppnir. Staðarreglan er ekki viðeigandi í keppnum mjög leikinna kylfinga (þ.e. keppni atvinnukylfinga eða áhugakylfinga á afreksstigi). Varðandi leiðbeiningar um hvenær og hvernig nota má þessa staðarreglu vegna skora sem gilda eiga til forgjafar, sjá reglur eða leiðbeiningar forgjafarkerfisins.

Ef nefndin setur slíka staðarreglu fyrir almennan leik og fellir hana niður í keppnum ætti að tryggja að öllum leikmönnum sé það ljóst áður en leikur hefst.

Nefndin getur sett svona staðarreglu fyrir allan leik á vellinum eða einungis fyrir eina eða tvær tilteknar holur þar sem staðarreglan er sérstaklega gagnleg (til dæmis þegar leikmenn sjá ekki lendingarsvæði og vita því e.t.v. ekki hvort leika þurfi varabolta).

Þessi valkostur heimilar leikmanninum að láta bolta falla á stóru svæði milli þess staðar sem áætlað er að boltinn hafi stöðvast eða farið út af og marka brautarinnar, þó ekki nær holunni.

Leikmaðurinn hlýtur tvö vítahögg þegar hann nýtir þennan valkost. Þannig er lausnin sambærileg við að leikmaðurinn hefði tekið fjarlægðarlausn.

Ekki er hægt að nota staðarregluna vegna ósláanlegs bolta eða vegna bolta sem vitað er eða nánast öruggt að er innan vítasvæðis.

Ef varabolta er leikið og hvorki upphaflegi boltinn né varaboltinn finnst má nota þessa staðarreglu í tengslum við varaboltann sem ekki hefur fundist.

Fyrirmynd staðarreglu E-5

„Þegar bolti leikmanns hefur ekki fundist eða það er vitað eða nánast öruggt að boltinn er út af má leikmaðurinn halda áfram á eftirfarandi hátt, í stað þess að taka fjarlægðarvíti.

Gegn tveimur vítahöggum má leikmaðurinn taka lausn með því að láta upphaflega boltann eða annan bolta falla á þessu lausnarsvæði (sjá reglu 14.3):

Tveir áætlaðir viðmiðunarstaðir:

a. Viðmiðunarstaður boltans: Staðurinn þar sem upphaflegi boltinn er talinn hafa:

  • Stöðvast á vellinum, eða
  • Síðast skorið mörk vallarins áður en hann hafnaði út af.

b. Viðmiðunarstaður brautarinnar: Sá staður á braut holunnar sem verið er að leika sem er nálægastur viðmiðunarstað boltans, en er ekki nær holunni en viðmiðunarstaður boltans.

Í þessari staðarreglu þýðir „braut“ gras á almenna svæðinu sem er slegið í brautarhæð eða neðar.

Ef talið er að boltinn sé týndur á vellinum eða hafi síðast skorið vallarmörkin áður en kemur að brautinni getur viðmiðunarstaður brautarinnar verið grasstígur eða teigur holunnar, þar sem gras er slegið í brautarhæð eða neðar.

Stærð lausnarsvæðisins, samkvæmt viðmiðunarstöðum: Hvar sem er á milli:

  • Línu frá holunni í gegnum viðmiðunarstað boltans (og innan tveggja kylfulengda til ytri marka þeirrar línu), og
  • Línu frá holunni í gegnum viðmiðunarstað brautarinnar (og innan tveggja kylfulengda brautarmegin við þá línu).

Þó með þessum takmörkunum:

Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins:

  • Það verður að vera á almenna svæðinu, og
  • Það má ekki vera nær holunni en viðmiðunarstaður boltans.

Eftir að leikmaðurinn setur bolta í leik samkvæmt þessari staðarreglu:

  • Er upphaflegi boltinn sem var týndur eða út af ekki lengur í leik og ekki má leika honum.
  • Þetta gildir jafnvel þótt boltinn finnist svo á vellinum áður en þriggja mínútna leitartíminn er liðinn (sjá reglu 6.3b).

Hins vegar má leikmaðurinn ekki nota þennan valkost til að taka lausn vegna upphaflega boltans ef:

  • Vitað er eða nánast öruggt að boltinn hefur stöðvast innan vítasvæðis, eða
  • Leikmaðurinn hefur leikið öðrum bolta til vara gegn fjarlægðarvíti (sjá reglu 18.3).

Leikmaður má nota þennan valkost til að taka lausn vegna varabolta sem hefur ekki fundist eða sem vitað er eða nánast öruggt að sé út af.

Víti fyrir að leika bolta af röngum stað í bága við staðarregluna: Almennt víti samkvæmt reglu 14.7a.“

E-6
Lausn frá leiklínu vegna verndargirðinga

Tilgangur. Girðing (eða eitthvað sambærilegt) er stundum notað til að vernda leikmann á einni holu fyrir höggum frá annarri holu.

Ef slík girðing er nærri leiksvæði hinnar holunnar kann nefndin að velja að setja fallreiti til að gefa leikmönnum viðbótarmöguleika á vítalausri lausn þegar girðingin er í leiklínu við leik á þeirri holu.

Leikmaður ætti aðeins að hafa rétt á lausn þegar bolti hans er nær holunni en fallreiturinn, þannig að leikmaður sem er fjarri girðingunni hafi ekki kost á að færa bolta sinn að fallreitnum. Nefndin ætti að hafa þetta í huga þegar hún staðsetur fallreitinn til að tryggja að þessi lausn sé fyrir hendi í öllum tilfellum þegar hún telur að lausn sé réttlætanleg.

Fyrirmynd staðarreglu E-6

„Við leik á [tilgreinið númer holunnar] holu, ef verndargirðingin á [tilgreinið númer holunnar] holu er í leiklínunni:

  • Má leikmaðurinn taka vítalausa lausn með því að láta bolta falla innan fallreits (lýsið staðsetningunni) og leika boltanum þaðan.
  • Þó er þessi lausn aðeins heimil ef boltinn er í leik nær holunni en fallreiturinn (sjá reglu 14.3).

Víti fyrir að leika bolta af röngum stað í bága við staðarregluna: Almennt víti samkvæmt reglu 14.7a.“

E-7
Lausn frá rafmagnsgirðingu sem skilgreinir vallarmörk

Tilgangur. Þegar vallarmörk eru skilgreind með rafmagnsgirðingu er heimilt að setja staðarreglu sem veitir lausn vegna bolta sem liggur innan tiltekinnar fjarlægðar (t.d. tveggja kylfulengda) frá girðingunni. Til að auka öryggi leikmannsins má hann undir þessum kringumstæðum mæla tvær kylfulengdir frá girðingunni og eina kylfulengd til viðbótar til að láta boltann falla, þó ekki nær holunni.

Að þessu frátöldu er ekki leyfilegt að setja staðarreglu sem veitir lausn frá vallarmarkagirðingum, jafnvel þótt nefndin vilji gera slíkt til að vernda girðinguna fyrir skemmdum.

Fyrirmynd staðarreglu E-7

„Ef bolti leikmanns liggur á vellinum og innan [tilgreinið fjarlægð, svo sem tvær kylfulengdir] frá rafmagnsgirðingunni sem skilgreinir vallarmörk á holu(m) [tilgreinið holunúmer], má hann, vítalaust, taka lausn samkvæmt reglu 16.1 og nota sem viðmiðunarstað nálægasta stað sem er [tilgreinið fjarlægð, svo sem tvær kylfulengdir] frá girðingunni og jafn langt frá holunni.

Víti fyrir að leika bolta af röngum stað í bága við staðarregluna: Almennt víti samkvæmt reglu 14.7a.“

E-8
Skilgreina bannreiti

Tilgangur. Á vellinum kunna að vera staðir þar sem nefndin vill banna leik. Í þeim tilvikum þarf að lýsa svæðið annaðhvort sem óeðlilegar vallaraðstæður eða vítasvæði.

Nefndin má nota bannreit af hvaða ástæðu sem er, svo sem til að:

  • Vernda dýralíf, búsvæði dýra og svæði sem eru viðkvæm af umhverfisástæðum.
  • Forðast skemmdir á ungum trjám, blómabeðum, grasræktarsvæðum, endurtyrfðum svæðum eða annarri ræktun.
  • Verja leikmenn fyrir hættu.
  • Vernda staði sem eru markverðir af sögulegum eða menningarlegum ástæðum.

Sjá hluta 2G og 5B(5) varðandi frekari upplýsingar um bannreiti og hvernig á að merkja þá.

Fyrirmynd staðarreglu E-8.1

„Svæðið sem skilgreint er [tilgreinið hvernig svæðið er merkt, t.d. með grænum stikum] [tilgreinið hvar svæðið er staðsett, t.d. hægra megin við 8. braut] er bannreitur og á að meðhöndlast sem óeðlilegar vallaraðstæður. Taka verður vítalausa lausn frá truflun vegna bannreitsins samkvæmt reglu 16.1f.“

Fyrirmynd staðarreglu E-8.2

„Svæðið innan [rauða][gula] vítasvæðisins sem skilgreint er [tilgreinið hvernig svæðið er merkt, t.d. með grænum stikum] [tilgreinið hvar svæðið er staðsett, t.d. hægra megin við 8. braut] er bannreitur. Þegar bolti er á bannreitnum innan vítasvæðisins má ekki leika boltanum þar sem hann liggur og taka verður lausn frá truflun vegna bannreitsins samkvæmt reglu 17.1e.“

E-9
Skilgreina svæði utan vallar sem bannreit

Tilgangur. Þótt leikmaður megi ekki leika bolta sem er út af kunna að vera svæði sem eru út af og nefndin vill skilgreina sem bannreit, t.d. til að koma í veg fyrir að leikmenn skemmi gróður á svæðinu þegar hann truflar leik vegna bolta innan vallarins. Í slíkum tilvikum verður leikmaðurinn að taka vítalausa lausn ef bolti leikmannsins er innan vallarins en staða hans er innan bannreitsins sem er út af eða ef sveifla hans snertir eitthvað sem er innan bannreitsins.

Fyrirmynd staðarreglu E-9

„[Tilgreinið svæðið sem er út af og á að meðhöndlast sem bannreitur] er bannreitur og leikmaður verður að taka lausn samkvæmt reglu 16.1f(2) ef bolti hans er á vellinum og eitthvað á bannreitnum truflar fyrirhugaða stöðu eða sveiflu leikmannsins. Leikmaðurinn má þá ekki leika boltanum þar sem hann liggur.

Víti fyrir að leika bolta af röngum stað í bága við staðarregluna: Almennt víti samkvæmt reglu 14.7a.“

E-10
Verndun ungra trjáa

Tilgangur. Til að forðast skemmdir á ungum trjám við högg leikmanns getur nefndin valið að úrskurða þau bannreit, þannig að:

  • Ef leikmaður hefur einhvers konar truflun eins og skilgreint er í reglu 16.1 af slíku tré sem úrskurðað er bannreitur verður leikmaðurinn að taka lausn samkvæmt reglu 16.1f.
  • Ef bolti leikmannsins liggur innan vítasvæðis verður hann annaðhvort að taka vítalausa lausn samkvæmt staðarreglunni innan vítasvæðisins eða taka víti samkvæmt reglu 17.1.

Slík tré ætti að auðkenna með stikum, borðum eða á annan skýran hátt.

Þegar tréð hefur vaxið nægilega til að þurfa ekki lengur slíka vernd ætti nefndin að draga staðarregluna til baka eða fjarlægja stikuna, borðann eða það sem auðkennir tréð.

Fyrirmynd staðarreglu E-10

„Ungu trén sem auðkennd eru með [tilgreinið merkingu] eru bannreitir:

  • Ef bolti leikmanns liggur einhvers staðar á vellinum, annars staðar en innan vítasvæðis, og boltinn liggur í eða snertir slíkt tré eða slíkt tré truflar stöðu leikmannsins eða fyrirhugað sveiflusvið verður leikmaðurinn að taka lausn samkvæmt reglu 16.1f.
  • Ef boltinn liggur innan vítasvæðis og truflun er af slíku tré vegna stöðu leikmannsins eða sveiflusviðs verður leikmaðurinn að taka lausn, annaðhvort gegn víti samkvæmt reglu 17.1e eða án vítis samkvæmt reglu 17.1e(2).

Víti fyrir að leika bolta af röngum stað í bága við staðarregluna: Almennt víti samkvæmt reglu 14.7a.“

E-11
Bolti sveigður úr leið af rafmagnslínu

Tilgangur. Ef varanleg loftlína rafmagns gæti truflað eðlilegan leik á holu getur nefndin krafist þess að ef bolti hittir línuna (og hugsanlega einnig rafmagnsstaura sem halda línunni uppi) sé höggið afturkallað vítalaust og leikmaðurinn þurfi að leika aftur. Staðarregluna ætti almennt ekki að nota vegna rafmagnslína sem einungis trufla á svæðum mjög utarlega á brautum eða utan vallarins.

Ekki ætti að setja staðarreglu sem gefur leikmanninum kost á að velja hvort hann leikur höggið aftur.

Fyrirmynd staðarreglu E-11

„Ef vitað er eða nánast öruggt að bolti leikmanns hitti rafmagnslínu [eða staur sem heldur línunni uppi] við leik á [tilgreinið holunúmer] holu er höggið afturkallað vítalaust. Leikmaðurinn verður að leika að nýju þaðan sem fyrra högg var slegið (sjá reglu 14.6 um hvað eigi að gera).

Víti fyrir að leika bolta af röngum stað í bága við staðarregluna: Almennt víti samkvæmt reglu 14.7a.“

E-12
Skýring: Bolta leikið utan lausnarsvæðis þegar tekin er aftur-á-línu lausn

(Skýringu bætt við 4/2019)

Tilgangur. Nefndir geta innleitt staðarreglu til að fyrirbyggja víti undir sérstökum kringumstæðum þegar bolta er leikið utan lausnarsvæðis eftir að aftur-á-línu lausn hefur verið tekin.

Samkvæmt þessari staðarreglu fær leikmaðurinn ekki víti fyrir að leika af röngum stað svo fremi að boltinn sé látinn falla innan lausnarsvæðisins og hann stöðvist innan einnar kylfulengdar frá staðnum þar sem hann snerti fyrst jörðina.

Til dæmis, ef bolti rúllar örlítið fram fyrir viðmiðunarstaðinn eftir að hafa verið látinn falla á réttan hátt og innan lausnarsvæðisins, en er innan einnar kylfulengdar frá staðnum þar sem hann snerti fyrst jörðina eftir að hafa verið látinn falla. Í slíkum tilfellum getur leikmaðurinn annaðhvort farið að samkvæmt reglu 14.3c(2) eða leikið boltanum þar sem hann stöðvaðist.

Þessa staðarreglu á einungis að nota í tengslum við aftur-á-línu lausnaraðferðina.

Fyrirmynd staðarreglu E-12

„Þegar tekin er aftur-á-línu lausn er vítalaust þótt leikmaðurinn leiki bolta sem var látinn falla innan lausnarsvæðisins eins og tilgreint er í viðeigandi reglu (regla 16.1c(2), 17.1d(2), 19.2b eða 19.3b) en stöðvast utan lausnarsvæðisins, svo fremi að boltanum sé leikið frá stað innan einnar kylfulengdar frá staðnum þar sem hann snerti fyrst jörðina þegar hann var látinn falla.

Þessi undantekning frá víti á einnig við þótt boltanum sé leikið frá stað sem er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn (en ekki ef boltanum er leikið af stað sem er nær holunni en upphafleg staðsetning boltans eða áætlaði staðurinn þar sem boltinn skar síðast jaðar vítasvæðis).

Þessi staðarregla breytir ekki aðferðinni við að taka aftur-á-línu lausn samkvæmt viðeigandi reglu. Í því felst að viðmiðunarstaðurinn og lausnarsvæðið breytist ekki vegna þessarar staðarreglu og að ef leikmaður lætur bolta falla á réttan hátt og boltinn stöðvast utan lausnarsvæðisins getur leikmaðurinn beitt reglu 14.3c(2), hvort sem er eftir fyrra eða seinna skiptið sem hann lætur bolta falla.“ 

 



 

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vitað eða nánast öruggt

Viðmið til að ákveða hvað gerðist varðandi bolta leikmanns, til dæmis hvort boltinn stöðvaðist innan vítasvæðis, hvort hann hreyfðist eða hvað olli því að hann hreyfðist.

Vitað eða nánast öruggt þýðir meira en bara hugsanlegt eða líklegt. Það þýðir að annaðhvort:

  • Eru óyggjandi sannanir fyrir því að atburðurinn sem um ræðir hafði áhrif á bolta leikmannsins, svo sem þegar leikmaðurinn eða aðrir urðu vitni að því, eða
  • Þótt fyrir hendi sé örlítill vafi, benda allar auðfáanlegar upplýsingar til þess að minnst 95% líkur séu á að það gerðist.

Með „öllum auðfáanlegum upplýsingum“ er meðal annars átt við allar upplýsingar sem leikmaðurinn býr yfir og allar upplýsingar sem hann getur aflað sér án mikillar fyrirhafnar og án þess að valda óhæfilegri töf á leik.

 

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/1 - Að beita viðmiði um „vitað eða nánast öruggt“ þegar bolti hreyfist

Þegar ekki er „vitað“ hvað olli hreyfingu bolta verður að líta til allra upplýsinga sem eru auðfáanlegar og meta slík gögn til að ákvarða hvort það sé „nánast öruggt“ að leikmaðurinn, mótherji eða utanaðkomandi áhrif hafi valdið hreyfingu boltans.

Þótt það fari eftir kringumstæðum er eftirfarandi dæmi um hugsanlegar auðfáanlegar upplýsingar:

  • Áhrif athafna nærri boltanum (svo sem hreyfing á lausung, æfingasveiflur, að leggja kylfuhaus á jörðina og að taka sér stöðu).
  • Tíminn milli slíkra athafna og þess að boltinn hreyfðist.
  • Lega boltans áður en hann hreyfðist (svo sem snöggslegið svæði, bolti liggur á háu grasi, ójöfnur á yfirborði, boltinn á flötinni).
  • Ástand yfirborðsins nærri boltanum (svo sem hallinn á jörðinni eða tilvist ójafna o.s.frv.).
  • Vindhraði og vindátt, regn og önnur veðurskilyrði.

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/2 – Nánast örugg vitneskja skiptir ekki máli ef hún verður ljós eftir að þriggja mínútna leitartíminn er liðinn

Ákvörðun um hvort eitthvað er vitað eða nánast öruggt verður að byggja á upplýsingum sem eru ljósar leikmanninum við lok þriggja mínútna leitartímans.

Eftirfarandi eru dæmi um tilvik þar sem síðari vitneskja leikmannsins skiptir ekki máli:

  • Teighögg leikmanns stöðvast í háum karga þar sem er stór dýrahola. Eftir þriggja mínútna leit er ákvarðað að hvorki sé vitað né nánast öruggt að boltinn sé í dýraholunni. Þegar leikmaðurinn er á leiðinni aftur á teiginn finnst boltinn í dýraholunni.
  • Jafnvel þótt leikmaðurinn hafi ekki enn sett annan bolta í leik verður leikmaðurinn að taka fjarlægðarlausn vegna týnds bolta (regla 18.2b - Hvað gera á ef bolti er týndur eða út af) því það var hvorki vitað né nánast öruggt að boltinn væri í dýraholunni þegar leitartíminn rann út.
  • Leikmaður finnur ekki bolta sinn og heldur að hann kunni að hafa verið tekinn af áhorfanda (utanaðkomandi áhrifum). Þó eru ekki nægar sannanir fyrir því til að það sé nánast öruggt. Stuttu eftir að þriggja mínútna leitartíminn rennur út kemur í ljós að áhorfandi tók boltann.

Leikmaðurinn verður að taka fjarlægðarlausn vegna týnds bolta (regla 18.2b) því sú staðreynd að utanaðkomandi áhrif hreyfðu boltann kom ekki í ljós fyrr en eftir að leitartíminn rann út

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/3 – Leikmaður veit ekki að bolta hans var leikið af öðrum leikmanni

Það verður að vera vitað eða nánast öruggt að bolta leikmanns hafi verið leikið af öðrum leikmanni sem röngum bolta, til að líta megi svo á að boltinn hafi verið hreyfður og að hann sé ekki týndur.

Til dæmis, í höggleik, slá leikmaður A og leikmaður B teighögg sín á sömu slóðir. Leikmaður A finnur bolta og leikur honum. Leikmaður B gengur áfram til að leita að sínum bolta en finnur hann ekki. Eftir þrjár mínútur leggur leikmaður B af stað til baka á teiginn til að leika öðrum bolta. Á leiðinni finnur leikmaður B bolta leikmanns A og veit þá að leikmaður A hefur leikið hans bolta.

Leikmaður A fær almenna vítið fyrir að leika röngum bolta og verður að leika næst sínum eigin bolta (regla 6.3c). Bolti leikmanns A var ekki týndur þótt báðir leikmennirnir hafi leitað í meira en þrjár mínútur því leikmaður A hóf ekki leit að sínum bolta, leitin var að bolta leikmanns B. Varðandi bolta leikmanns B var sá bolti týndur og leikmaður B verður að setja annan bolta í leik með fjarlægðarvíti (regla 18.2b), því hvorki var vitað né nánast öruggt þegar þriggja mínútna leitartíminn rann út að annar leikmaður hafi leikið boltanum.

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Almennt víti

Holutap í holukeppni eða tvö vítahögg í höggleik.

Grund í aðgerð

Allir hlutar vallarins sem nefndin skilgreinir að sé grund í aðgerð (hvort sem er með því að merkja þá eða á annan hátt). Öll skilgreind grund í aðgerð inniheldur bæði:

  • Alla jörð innan marka skilgreinda svæðisins, og
  • Allt gras, runnar, tré og annað sem vex eða eru fastir náttúrulegir hlutir sem eiga rætur á skilgreinda svæðinu, þar á meðal allir hlutar þeirra sem ná upp fyrir jörðu utan jaðars skilgreinda svæðisins, þó ekki þeir hlutir (svo sem trjárætur) sem eru fastir við jörðu eða eru neðanjarðar, utan jaðars skilgreinda svæðisins.

Grund í aðgerð nær einnig yfir eftirfarandi hluti, jafnvel þótt nefndin skilgreini þá ekki sem slíka:

  • Allar holur sem gerðar eru af nefndinni eða af vallarstarfsmönnum við:
    • Uppsetningu vallarins (svo sem holur þar sem stikur hafa verið fjarlægðar eða holan á tvöfaldri flöt sem notuð er við leik annarrar holu), eða
    • Viðhald vallarins (svo sem hola sem myndast við að fjarlægja torf eða trjástofna og við pípulagnir, en ekki holur eftir götun).
  • Grasafskurður, lauf og annað efni sem hefur verið hrúgað saman og á að fjarlægja. Þó gildir að:
    • Náttúrulegt efni sem hefur verið hrúgað saman og á að fjarlægja er einnig lausung, og
    • Efni sem hefur verið skilið eftir á vellinum og ekki er ætlunin að fjarlægja er ekki grund í aðgerð nema nefndin hafi skilgreint það sem slíkt.
  • Búsvæði dýra (svo sem hreiður fugla) sem er svo nærri bolta leikmanns að högg eða staða leikmannsins gæti skemmt það, nema þegar búsvæðið er gert af dýrum sem eru skilgreind sem lausung (svo sem ormum eða skordýrum).

Jaðar grundar í aðgerð ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar grundar í aðgerð er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línu á milli ytri jaðra stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan grundar í aðgerð.
  • Línur: Þegar jaðar grundar í aðgerð er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni afmarkast jaðarinn af ytri brún línunnar og línan sjálf er innan grundar í aðgerð.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar grundar í aðgerð er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem blómabeð eða grasræktarsvæði) ætti nefndin að auglýsa hvernig jaðarinn er skilgreindur.

Þegar jaðar grundar í aðgerð er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar grund í aðgerð er, án þess að þær hafi neina aðra merkingu.

 

Túlkun Grund í aðgerð/1 - Skemmdir af völdum nefndarinnar eða vallarstarfsmanna ekki alltaf grund í aðgerð

Hola eftir vallarstarfsmann er grund í aðgerð jafnvel þótt hún sé ekki merkt sem slík. Hins vegar eru skemmdir eftir vallarstarfsmenn ekki sjálfkrafa alltaf grund í aðgerð.

Eftirfarandi eru dæmi um skemmdir sem eru ekki sjálfkrafa grund í aðgerð:

  • För eftir dráttarvél. Eðlilegt væri að nefndin lýsti djúp för sem grund í aðgerð en ekki grunnar dældir eftir tæki starfsmanna.
  • Gamall holutappi sem hefur sokkið niður fyrir yfirborð flatarinnar. Sjá þó reglu 13.1c (bætur sem eru leyfðar á flötinni).

Túlkun Grund í aðgerð/2 – Bolti í tré innan grundar í aðgerð er innan grundar í aðgerð

Ef tré er rótfast innan grundar í aðgerð og bolti leikmanns liggur á grein trésins er boltinn í grund í aðgerð jafnvel þótt greinin slúti út fyrir skilgreind mörk grundarinnar.

Ef leikmaðurinn ákveður að taka vítalausa lausn samkvæmt reglu 16.1 og staðurinn á jörðinni beint undir staðnum þar sem boltinn liggur í trénu er utan grundarinnar er viðmiðunarstaðurinn til að ákvarða lausnarsvæðið og til að taka lausn sá staður á jörðinni.

Túlkun Grund í aðgerð/3 - Fallið tré eða trjástubbur ekki alltaf grund í aðgerð

Fallið tré eða trjárót sem nefndin ætlar að flytja, en er ekki byrjuð að flytja, er ekki sjálfkrafa grund í aðgerð. Hins vegar, ef verið er að grafa frá eða saga niður tréð eða trjárótina til að fjarlægja það síðar teljast þau vera „staflað efni sem á að fjarlægja“ og því grund í aðgerð.

Til dæmis er tré sem hefur fallið á almenna svæðinu og er enn fast við rætur sínar ekki grund í aðgerð. Hins vegar ætti leikmaður að óska eftir lausn frá nefndinni og eðlilegt væri að nefndin skilgreindi svæðið sem tréð þekur grund í aðgerð.

Vitað eða nánast öruggt

Viðmið til að ákveða hvað gerðist varðandi bolta leikmanns, til dæmis hvort boltinn stöðvaðist innan vítasvæðis, hvort hann hreyfðist eða hvað olli því að hann hreyfðist.

Vitað eða nánast öruggt þýðir meira en bara hugsanlegt eða líklegt. Það þýðir að annaðhvort:

  • Eru óyggjandi sannanir fyrir því að atburðurinn sem um ræðir hafði áhrif á bolta leikmannsins, svo sem þegar leikmaðurinn eða aðrir urðu vitni að því, eða
  • Þótt fyrir hendi sé örlítill vafi, benda allar auðfáanlegar upplýsingar til þess að minnst 95% líkur séu á að það gerðist.

Með „öllum auðfáanlegum upplýsingum“ er meðal annars átt við allar upplýsingar sem leikmaðurinn býr yfir og allar upplýsingar sem hann getur aflað sér án mikillar fyrirhafnar og án þess að valda óhæfilegri töf á leik.

 

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/1 - Að beita viðmiði um „vitað eða nánast öruggt“ þegar bolti hreyfist

Þegar ekki er „vitað“ hvað olli hreyfingu bolta verður að líta til allra upplýsinga sem eru auðfáanlegar og meta slík gögn til að ákvarða hvort það sé „nánast öruggt“ að leikmaðurinn, mótherji eða utanaðkomandi áhrif hafi valdið hreyfingu boltans.

Þótt það fari eftir kringumstæðum er eftirfarandi dæmi um hugsanlegar auðfáanlegar upplýsingar:

  • Áhrif athafna nærri boltanum (svo sem hreyfing á lausung, æfingasveiflur, að leggja kylfuhaus á jörðina og að taka sér stöðu).
  • Tíminn milli slíkra athafna og þess að boltinn hreyfðist.
  • Lega boltans áður en hann hreyfðist (svo sem snöggslegið svæði, bolti liggur á háu grasi, ójöfnur á yfirborði, boltinn á flötinni).
  • Ástand yfirborðsins nærri boltanum (svo sem hallinn á jörðinni eða tilvist ójafna o.s.frv.).
  • Vindhraði og vindátt, regn og önnur veðurskilyrði.

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/2 – Nánast örugg vitneskja skiptir ekki máli ef hún verður ljós eftir að þriggja mínútna leitartíminn er liðinn

Ákvörðun um hvort eitthvað er vitað eða nánast öruggt verður að byggja á upplýsingum sem eru ljósar leikmanninum við lok þriggja mínútna leitartímans.

Eftirfarandi eru dæmi um tilvik þar sem síðari vitneskja leikmannsins skiptir ekki máli:

  • Teighögg leikmanns stöðvast í háum karga þar sem er stór dýrahola. Eftir þriggja mínútna leit er ákvarðað að hvorki sé vitað né nánast öruggt að boltinn sé í dýraholunni. Þegar leikmaðurinn er á leiðinni aftur á teiginn finnst boltinn í dýraholunni.
  • Jafnvel þótt leikmaðurinn hafi ekki enn sett annan bolta í leik verður leikmaðurinn að taka fjarlægðarlausn vegna týnds bolta (regla 18.2b - Hvað gera á ef bolti er týndur eða út af) því það var hvorki vitað né nánast öruggt að boltinn væri í dýraholunni þegar leitartíminn rann út.
  • Leikmaður finnur ekki bolta sinn og heldur að hann kunni að hafa verið tekinn af áhorfanda (utanaðkomandi áhrifum). Þó eru ekki nægar sannanir fyrir því til að það sé nánast öruggt. Stuttu eftir að þriggja mínútna leitartíminn rennur út kemur í ljós að áhorfandi tók boltann.

Leikmaðurinn verður að taka fjarlægðarlausn vegna týnds bolta (regla 18.2b) því sú staðreynd að utanaðkomandi áhrif hreyfðu boltann kom ekki í ljós fyrr en eftir að leitartíminn rann út

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/3 – Leikmaður veit ekki að bolta hans var leikið af öðrum leikmanni

Það verður að vera vitað eða nánast öruggt að bolta leikmanns hafi verið leikið af öðrum leikmanni sem röngum bolta, til að líta megi svo á að boltinn hafi verið hreyfður og að hann sé ekki týndur.

Til dæmis, í höggleik, slá leikmaður A og leikmaður B teighögg sín á sömu slóðir. Leikmaður A finnur bolta og leikur honum. Leikmaður B gengur áfram til að leita að sínum bolta en finnur hann ekki. Eftir þrjár mínútur leggur leikmaður B af stað til baka á teiginn til að leika öðrum bolta. Á leiðinni finnur leikmaður B bolta leikmanns A og veit þá að leikmaður A hefur leikið hans bolta.

Leikmaður A fær almenna vítið fyrir að leika röngum bolta og verður að leika næst sínum eigin bolta (regla 6.3c). Bolti leikmanns A var ekki týndur þótt báðir leikmennirnir hafi leitað í meira en þrjár mínútur því leikmaður A hóf ekki leit að sínum bolta, leitin var að bolta leikmanns B. Varðandi bolta leikmanns B var sá bolti týndur og leikmaður B verður að setja annan bolta í leik með fjarlægðarvíti (regla 18.2b), því hvorki var vitað né nánast öruggt þegar þriggja mínútna leitartíminn rann út að annar leikmaður hafi leikið boltanum.

Grund í aðgerð

Allir hlutar vallarins sem nefndin skilgreinir að sé grund í aðgerð (hvort sem er með því að merkja þá eða á annan hátt). Öll skilgreind grund í aðgerð inniheldur bæði:

  • Alla jörð innan marka skilgreinda svæðisins, og
  • Allt gras, runnar, tré og annað sem vex eða eru fastir náttúrulegir hlutir sem eiga rætur á skilgreinda svæðinu, þar á meðal allir hlutar þeirra sem ná upp fyrir jörðu utan jaðars skilgreinda svæðisins, þó ekki þeir hlutir (svo sem trjárætur) sem eru fastir við jörðu eða eru neðanjarðar, utan jaðars skilgreinda svæðisins.

Grund í aðgerð nær einnig yfir eftirfarandi hluti, jafnvel þótt nefndin skilgreini þá ekki sem slíka:

  • Allar holur sem gerðar eru af nefndinni eða af vallarstarfsmönnum við:
    • Uppsetningu vallarins (svo sem holur þar sem stikur hafa verið fjarlægðar eða holan á tvöfaldri flöt sem notuð er við leik annarrar holu), eða
    • Viðhald vallarins (svo sem hola sem myndast við að fjarlægja torf eða trjástofna og við pípulagnir, en ekki holur eftir götun).
  • Grasafskurður, lauf og annað efni sem hefur verið hrúgað saman og á að fjarlægja. Þó gildir að:
    • Náttúrulegt efni sem hefur verið hrúgað saman og á að fjarlægja er einnig lausung, og
    • Efni sem hefur verið skilið eftir á vellinum og ekki er ætlunin að fjarlægja er ekki grund í aðgerð nema nefndin hafi skilgreint það sem slíkt.
  • Búsvæði dýra (svo sem hreiður fugla) sem er svo nærri bolta leikmanns að högg eða staða leikmannsins gæti skemmt það, nema þegar búsvæðið er gert af dýrum sem eru skilgreind sem lausung (svo sem ormum eða skordýrum).

Jaðar grundar í aðgerð ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar grundar í aðgerð er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línu á milli ytri jaðra stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan grundar í aðgerð.
  • Línur: Þegar jaðar grundar í aðgerð er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni afmarkast jaðarinn af ytri brún línunnar og línan sjálf er innan grundar í aðgerð.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar grundar í aðgerð er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem blómabeð eða grasræktarsvæði) ætti nefndin að auglýsa hvernig jaðarinn er skilgreindur.

Þegar jaðar grundar í aðgerð er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar grund í aðgerð er, án þess að þær hafi neina aðra merkingu.

 

Túlkun Grund í aðgerð/1 - Skemmdir af völdum nefndarinnar eða vallarstarfsmanna ekki alltaf grund í aðgerð

Hola eftir vallarstarfsmann er grund í aðgerð jafnvel þótt hún sé ekki merkt sem slík. Hins vegar eru skemmdir eftir vallarstarfsmenn ekki sjálfkrafa alltaf grund í aðgerð.

Eftirfarandi eru dæmi um skemmdir sem eru ekki sjálfkrafa grund í aðgerð:

  • För eftir dráttarvél. Eðlilegt væri að nefndin lýsti djúp för sem grund í aðgerð en ekki grunnar dældir eftir tæki starfsmanna.
  • Gamall holutappi sem hefur sokkið niður fyrir yfirborð flatarinnar. Sjá þó reglu 13.1c (bætur sem eru leyfðar á flötinni).

Túlkun Grund í aðgerð/2 – Bolti í tré innan grundar í aðgerð er innan grundar í aðgerð

Ef tré er rótfast innan grundar í aðgerð og bolti leikmanns liggur á grein trésins er boltinn í grund í aðgerð jafnvel þótt greinin slúti út fyrir skilgreind mörk grundarinnar.

Ef leikmaðurinn ákveður að taka vítalausa lausn samkvæmt reglu 16.1 og staðurinn á jörðinni beint undir staðnum þar sem boltinn liggur í trénu er utan grundarinnar er viðmiðunarstaðurinn til að ákvarða lausnarsvæðið og til að taka lausn sá staður á jörðinni.

Túlkun Grund í aðgerð/3 - Fallið tré eða trjástubbur ekki alltaf grund í aðgerð

Fallið tré eða trjárót sem nefndin ætlar að flytja, en er ekki byrjuð að flytja, er ekki sjálfkrafa grund í aðgerð. Hins vegar, ef verið er að grafa frá eða saga niður tréð eða trjárótina til að fjarlægja það síðar teljast þau vera „staflað efni sem á að fjarlægja“ og því grund í aðgerð.

Til dæmis er tré sem hefur fallið á almenna svæðinu og er enn fast við rætur sínar ekki grund í aðgerð. Hins vegar ætti leikmaður að óska eftir lausn frá nefndinni og eðlilegt væri að nefndin skilgreindi svæðið sem tréð þekur grund í aðgerð.

Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Almennt víti

Holutap í holukeppni eða tvö vítahögg í höggleik.

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vitað eða nánast öruggt

Viðmið til að ákveða hvað gerðist varðandi bolta leikmanns, til dæmis hvort boltinn stöðvaðist innan vítasvæðis, hvort hann hreyfðist eða hvað olli því að hann hreyfðist.

Vitað eða nánast öruggt þýðir meira en bara hugsanlegt eða líklegt. Það þýðir að annaðhvort:

  • Eru óyggjandi sannanir fyrir því að atburðurinn sem um ræðir hafði áhrif á bolta leikmannsins, svo sem þegar leikmaðurinn eða aðrir urðu vitni að því, eða
  • Þótt fyrir hendi sé örlítill vafi, benda allar auðfáanlegar upplýsingar til þess að minnst 95% líkur séu á að það gerðist.

Með „öllum auðfáanlegum upplýsingum“ er meðal annars átt við allar upplýsingar sem leikmaðurinn býr yfir og allar upplýsingar sem hann getur aflað sér án mikillar fyrirhafnar og án þess að valda óhæfilegri töf á leik.

 

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/1 - Að beita viðmiði um „vitað eða nánast öruggt“ þegar bolti hreyfist

Þegar ekki er „vitað“ hvað olli hreyfingu bolta verður að líta til allra upplýsinga sem eru auðfáanlegar og meta slík gögn til að ákvarða hvort það sé „nánast öruggt“ að leikmaðurinn, mótherji eða utanaðkomandi áhrif hafi valdið hreyfingu boltans.

Þótt það fari eftir kringumstæðum er eftirfarandi dæmi um hugsanlegar auðfáanlegar upplýsingar:

  • Áhrif athafna nærri boltanum (svo sem hreyfing á lausung, æfingasveiflur, að leggja kylfuhaus á jörðina og að taka sér stöðu).
  • Tíminn milli slíkra athafna og þess að boltinn hreyfðist.
  • Lega boltans áður en hann hreyfðist (svo sem snöggslegið svæði, bolti liggur á háu grasi, ójöfnur á yfirborði, boltinn á flötinni).
  • Ástand yfirborðsins nærri boltanum (svo sem hallinn á jörðinni eða tilvist ójafna o.s.frv.).
  • Vindhraði og vindátt, regn og önnur veðurskilyrði.

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/2 – Nánast örugg vitneskja skiptir ekki máli ef hún verður ljós eftir að þriggja mínútna leitartíminn er liðinn

Ákvörðun um hvort eitthvað er vitað eða nánast öruggt verður að byggja á upplýsingum sem eru ljósar leikmanninum við lok þriggja mínútna leitartímans.

Eftirfarandi eru dæmi um tilvik þar sem síðari vitneskja leikmannsins skiptir ekki máli:

  • Teighögg leikmanns stöðvast í háum karga þar sem er stór dýrahola. Eftir þriggja mínútna leit er ákvarðað að hvorki sé vitað né nánast öruggt að boltinn sé í dýraholunni. Þegar leikmaðurinn er á leiðinni aftur á teiginn finnst boltinn í dýraholunni.
  • Jafnvel þótt leikmaðurinn hafi ekki enn sett annan bolta í leik verður leikmaðurinn að taka fjarlægðarlausn vegna týnds bolta (regla 18.2b - Hvað gera á ef bolti er týndur eða út af) því það var hvorki vitað né nánast öruggt að boltinn væri í dýraholunni þegar leitartíminn rann út.
  • Leikmaður finnur ekki bolta sinn og heldur að hann kunni að hafa verið tekinn af áhorfanda (utanaðkomandi áhrifum). Þó eru ekki nægar sannanir fyrir því til að það sé nánast öruggt. Stuttu eftir að þriggja mínútna leitartíminn rennur út kemur í ljós að áhorfandi tók boltann.

Leikmaðurinn verður að taka fjarlægðarlausn vegna týnds bolta (regla 18.2b) því sú staðreynd að utanaðkomandi áhrif hreyfðu boltann kom ekki í ljós fyrr en eftir að leitartíminn rann út

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/3 – Leikmaður veit ekki að bolta hans var leikið af öðrum leikmanni

Það verður að vera vitað eða nánast öruggt að bolta leikmanns hafi verið leikið af öðrum leikmanni sem röngum bolta, til að líta megi svo á að boltinn hafi verið hreyfður og að hann sé ekki týndur.

Til dæmis, í höggleik, slá leikmaður A og leikmaður B teighögg sín á sömu slóðir. Leikmaður A finnur bolta og leikur honum. Leikmaður B gengur áfram til að leita að sínum bolta en finnur hann ekki. Eftir þrjár mínútur leggur leikmaður B af stað til baka á teiginn til að leika öðrum bolta. Á leiðinni finnur leikmaður B bolta leikmanns A og veit þá að leikmaður A hefur leikið hans bolta.

Leikmaður A fær almenna vítið fyrir að leika röngum bolta og verður að leika næst sínum eigin bolta (regla 6.3c). Bolti leikmanns A var ekki týndur þótt báðir leikmennirnir hafi leitað í meira en þrjár mínútur því leikmaður A hóf ekki leit að sínum bolta, leitin var að bolta leikmanns B. Varðandi bolta leikmanns B var sá bolti týndur og leikmaður B verður að setja annan bolta í leik með fjarlægðarvíti (regla 18.2b), því hvorki var vitað né nánast öruggt þegar þriggja mínútna leitartíminn rann út að annar leikmaður hafi leikið boltanum.

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Fjarlægðarlausn

Aðferðin og vítið þegar leikmaður tekur lausn samkvæmt reglum 17, 18 eða 19 með því að leika bolta þaðan sem hann sló síðasta högg sitt (sjá reglu 14.6).

Hugtakið fjarlægðarlausn merkir að leikmaðurinn bæði:

  • Hlýtur eitt vítahögg, og
  • Tapar ávinningnum af vegalengdinni sem hann hefur nálgast holuna frá staðnum þar sem síðasta höggið var slegið.
Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Almennt víti

Holutap í holukeppni eða tvö vítahögg í höggleik.

Almennt svæði

Svæði vallarins sem nær yfir allan völlinn nema hin fjögur önnur skilgreindu svæði hans: (1) Teiginn þaðan sem leikmaðurinn verður að leika til að hefja leik á holunni sem hann er að leika. (2) Öll vítasvæði. (3) Allar glompur. (4) Flöt holunnar sem verið er að leika.

Á almenna svæðinu eru m.a.:

  • Öll teigstæði á vellinum, önnur en teigurinn, og
  • Allar rangar flatir.
Almennt svæði

Svæði vallarins sem nær yfir allan völlinn nema hin fjögur önnur skilgreindu svæði hans: (1) Teiginn þaðan sem leikmaðurinn verður að leika til að hefja leik á holunni sem hann er að leika. (2) Öll vítasvæði. (3) Allar glompur. (4) Flöt holunnar sem verið er að leika.

Á almenna svæðinu eru m.a.:

  • Öll teigstæði á vellinum, önnur en teigurinn, og
  • Allar rangar flatir.
Leggja aftur

Að leggja bolta með því að setja hann niður og sleppa honum, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Setji leikmaðurinn boltann niður án þess að ætla boltanum að verða í leik hefur boltinn ekki verið lagður aftur og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Þegar regla krefst þess að bolti sé lagður aftur ákvarðar reglan tiltekinn stað þar sem verður að leggja boltann aftur.

 

Túlkun Leggja aftur/1 – Ekki er hægt að leggja bolta aftur með kylfu

Til að bolti sé lagður aftur á réttan hátt verður að setja hann niður og sleppa honum. Þetta merkir að leikmaðurinn verður að nota hönd til að setja boltann aftur í leik á staðinn þaðan sem honum var lyft eða hann hreyfður.

Til dæmis, ef leikmaður lyftir bolta sínum af flötinni og leggur hann frá sér má leikmaðurinn ekki leggja boltann aftur með því að rúlla honum á réttan stað með kylfu. Geri hann það var boltinn ekki lagður aftur á réttan hátt og leikmaðurinn fær eitt högg í víti samkvæmt reglu 14.2b(2) (Hvernig leggja á bolta aftur) ef mistökin eru ekki leiðrétt áður en höggið er slegið.

Merkja

Að sýna staðsetningu kyrrstæðs bolta, annaðhvort með því að:

  • Leggja boltamerki rétt aftan við eða rétt við boltann, eða
  • Halda kylfu á jörðinni rétt aftan við eða rétt við boltann.

Þetta er gert til að sýna staðinn þar sem leggja verður boltann aftur eftir að honum hefur verið lyft.

Leggja aftur

Að leggja bolta með því að setja hann niður og sleppa honum, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Setji leikmaðurinn boltann niður án þess að ætla boltanum að verða í leik hefur boltinn ekki verið lagður aftur og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Þegar regla krefst þess að bolti sé lagður aftur ákvarðar reglan tiltekinn stað þar sem verður að leggja boltann aftur.

 

Túlkun Leggja aftur/1 – Ekki er hægt að leggja bolta aftur með kylfu

Til að bolti sé lagður aftur á réttan hátt verður að setja hann niður og sleppa honum. Þetta merkir að leikmaðurinn verður að nota hönd til að setja boltann aftur í leik á staðinn þaðan sem honum var lyft eða hann hreyfður.

Til dæmis, ef leikmaður lyftir bolta sínum af flötinni og leggur hann frá sér má leikmaðurinn ekki leggja boltann aftur með því að rúlla honum á réttan stað með kylfu. Geri hann það var boltinn ekki lagður aftur á réttan hátt og leikmaðurinn fær eitt högg í víti samkvæmt reglu 14.2b(2) (Hvernig leggja á bolta aftur) ef mistökin eru ekki leiðrétt áður en höggið er slegið.

Almennt víti

Holutap í holukeppni eða tvö vítahögg í höggleik.

Almennt svæði

Svæði vallarins sem nær yfir allan völlinn nema hin fjögur önnur skilgreindu svæði hans: (1) Teiginn þaðan sem leikmaðurinn verður að leika til að hefja leik á holunni sem hann er að leika. (2) Öll vítasvæði. (3) Allar glompur. (4) Flöt holunnar sem verið er að leika.

Á almenna svæðinu eru m.a.:

  • Öll teigstæði á vellinum, önnur en teigurinn, og
  • Allar rangar flatir.
Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Kylfulengd

Lengd lengstu kylfunnar af þeim 14 (eða færri) sem leikmaðurinn hefur í fórum sínum á meðan umferðin er leikin (eins og leyft er í reglu 4.1b(1)), annarrar en pútters.

Til dæmis, ef lengsta kylfan (önnur en pútter) sem leikmaður hefur á meðan hann leikur umferð er 43 tommu (109,22 cm) langt teigtré er kylfulengdin 43 tommur fyrir þann leikmann í þeirri umferð.

Kylfulengdir eru notaðar til að skilgreina teig leikmannsins á hverri holu og til að ákvarða stærð lausnarsvæðis leikmannsins þegar hann tekur lausn samkvæmt reglunum.

 

Túlkun Kylfulengd/1 – Merking „kylfulengdar“ við mælingu

Þegar mælt er til að ákvarða lausnarsvæði er heildarlengd kylfunnar notuð, frá tá hennar að enda gripsins. Hins vegar, ef hlíf er yfir kylfuhausnum eða einhver hlutur er áfastur gripinu eru þeir ekki innifaldir þegar kylfan er notuð við mælingar.

Túlkun Kylfulengd/2 – Hvernig á að mæla þegar lengsta kylfan brotnar

Ef lengsta kylfan sem leikmaðurinn hefur í umferðinni brotnar er brotna kylfan samt sem áður notuð áfram til að ákvarða stærð lausnarsvæða leikmannsins. Hins vegar, ef lengsta kylfan brotnar og leikmanninum er heimilt að skipta henni út fyrir nýja kylfu (undantekning við reglu 4.1b(3)) og hann gerir það er ekki lengur litið á brotnu kylfuna sem lengstu kylfu leikmannsins.

Ef leikmaðurinn hefur umferð með færri en 14 kylfum og ákveður svo að bæta við kylfu sem er lengri en kylfurnar sem hann hóf leik með er nýja kylfan notuð við mælingar, svo fremi að hún sé ekki pútter.

Skýring - Merking hugtaksins „kylfulengd“ í leik samherja

Í leikformum þar sem samherjar koma við sögu má nota lengstu kylfu annars hvors samherjans, aðra en pútter, til að skilgreina stærð teigsins eða ákvarða stærð lausnarsvæðis.
(Skýringu bætt við 12/2018)

Hola

Lokastaðurinn á flötinni fyrir holuna sem verið er að leika:

  • Holan verður að vera 4 ¼ tommur (108 mm) í þvermál og að minnsta kosti 4 tommur (101,6 mm) á dýpt.
  • Ef holan er fóðruð má ytra þvermál fóðringarinnar ekki vera meira en 4 ¼ tommur (108 mm). Fóðringin þarf að vera að minnsta kosti 1 tommu (25,4 mm) neðan yfirborðs flatarinnar, nema eðli jarðvegsins krefjist þess að hún sé nær yfirborðinu.

Orðið „hola“ (þegar það er ekki notað sem skáletruð skilgreining) er notað víðsvegar í reglunum til að merkja þann hluta vallarins sem tengist tilteknum teig, flöt og holu. Leikur á holu hefst á teignum og lýkur þegar boltinn er í holu á flötinni (eða þegar reglurnar ákvarða að holunni sé lokið á annan hátt).

 

Almennt svæði

Svæði vallarins sem nær yfir allan völlinn nema hin fjögur önnur skilgreindu svæði hans: (1) Teiginn þaðan sem leikmaðurinn verður að leika til að hefja leik á holunni sem hann er að leika. (2) Öll vítasvæði. (3) Allar glompur. (4) Flöt holunnar sem verið er að leika.

Á almenna svæðinu eru m.a.:

  • Öll teigstæði á vellinum, önnur en teigurinn, og
  • Allar rangar flatir.
Leggja aftur

Að leggja bolta með því að setja hann niður og sleppa honum, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Setji leikmaðurinn boltann niður án þess að ætla boltanum að verða í leik hefur boltinn ekki verið lagður aftur og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Þegar regla krefst þess að bolti sé lagður aftur ákvarðar reglan tiltekinn stað þar sem verður að leggja boltann aftur.

 

Túlkun Leggja aftur/1 – Ekki er hægt að leggja bolta aftur með kylfu

Til að bolti sé lagður aftur á réttan hátt verður að setja hann niður og sleppa honum. Þetta merkir að leikmaðurinn verður að nota hönd til að setja boltann aftur í leik á staðinn þaðan sem honum var lyft eða hann hreyfður.

Til dæmis, ef leikmaður lyftir bolta sínum af flötinni og leggur hann frá sér má leikmaðurinn ekki leggja boltann aftur með því að rúlla honum á réttan stað með kylfu. Geri hann það var boltinn ekki lagður aftur á réttan hátt og leikmaðurinn fær eitt högg í víti samkvæmt reglu 14.2b(2) (Hvernig leggja á bolta aftur) ef mistökin eru ekki leiðrétt áður en höggið er slegið.

Almennt víti

Holutap í holukeppni eða tvö vítahögg í höggleik.

Flöt

Svæði á holunni sem leikmaður er að leika, sem:

  • Er sérstaklega útbúið fyrir pútt, eða
  • Nefndin hefur skilgreint sem flöt (til dæmis þegar tímabundnar flatir eru í notkun).

Holan sem leikmaðurinn reynir að leika boltanum í er á flötinni. Flötin er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins. Flatir annarra hola (sem leikmaðurinn er ekki að leika á sama tíma) eru rangar flatir og hluti almenna svæðisins.

Jaðar flatar ákvarðast af því hvar hægt er að sjá að svæðið sem er sérstaklega útbúið fyrir pútt hefst (svo sem þar sem gras hefur greinilega verið slegið til að sýna mörkin), nema nefndin skilgreini jaðarinn á annan hátt (svo sem með línum eða punktum).

Ef tvöföld flöt er notuð fyrir tvær ólíkar holur:

  • Er litið á allt tilbúna svæðið með báðum holunum sem flöt þegar hvor hola um sig er leikin.

Þó getur nefndin skilgreint mörk sem skipta tvöföldu flötinni í tvær aðskildar flatir, þannig að þegar leikmaður leikur aðra holuna er sá hluti tvöföldu flatarinnar sem tilheyrir hinni holunni röng flöt.

Almennt víti

Holutap í holukeppni eða tvö vítahögg í höggleik.

Vitað eða nánast öruggt

Viðmið til að ákveða hvað gerðist varðandi bolta leikmanns, til dæmis hvort boltinn stöðvaðist innan vítasvæðis, hvort hann hreyfðist eða hvað olli því að hann hreyfðist.

Vitað eða nánast öruggt þýðir meira en bara hugsanlegt eða líklegt. Það þýðir að annaðhvort:

  • Eru óyggjandi sannanir fyrir því að atburðurinn sem um ræðir hafði áhrif á bolta leikmannsins, svo sem þegar leikmaðurinn eða aðrir urðu vitni að því, eða
  • Þótt fyrir hendi sé örlítill vafi, benda allar auðfáanlegar upplýsingar til þess að minnst 95% líkur séu á að það gerðist.

Með „öllum auðfáanlegum upplýsingum“ er meðal annars átt við allar upplýsingar sem leikmaðurinn býr yfir og allar upplýsingar sem hann getur aflað sér án mikillar fyrirhafnar og án þess að valda óhæfilegri töf á leik.

 

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/1 - Að beita viðmiði um „vitað eða nánast öruggt“ þegar bolti hreyfist

Þegar ekki er „vitað“ hvað olli hreyfingu bolta verður að líta til allra upplýsinga sem eru auðfáanlegar og meta slík gögn til að ákvarða hvort það sé „nánast öruggt“ að leikmaðurinn, mótherji eða utanaðkomandi áhrif hafi valdið hreyfingu boltans.

Þótt það fari eftir kringumstæðum er eftirfarandi dæmi um hugsanlegar auðfáanlegar upplýsingar:

  • Áhrif athafna nærri boltanum (svo sem hreyfing á lausung, æfingasveiflur, að leggja kylfuhaus á jörðina og að taka sér stöðu).
  • Tíminn milli slíkra athafna og þess að boltinn hreyfðist.
  • Lega boltans áður en hann hreyfðist (svo sem snöggslegið svæði, bolti liggur á háu grasi, ójöfnur á yfirborði, boltinn á flötinni).
  • Ástand yfirborðsins nærri boltanum (svo sem hallinn á jörðinni eða tilvist ójafna o.s.frv.).
  • Vindhraði og vindátt, regn og önnur veðurskilyrði.

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/2 – Nánast örugg vitneskja skiptir ekki máli ef hún verður ljós eftir að þriggja mínútna leitartíminn er liðinn

Ákvörðun um hvort eitthvað er vitað eða nánast öruggt verður að byggja á upplýsingum sem eru ljósar leikmanninum við lok þriggja mínútna leitartímans.

Eftirfarandi eru dæmi um tilvik þar sem síðari vitneskja leikmannsins skiptir ekki máli:

  • Teighögg leikmanns stöðvast í háum karga þar sem er stór dýrahola. Eftir þriggja mínútna leit er ákvarðað að hvorki sé vitað né nánast öruggt að boltinn sé í dýraholunni. Þegar leikmaðurinn er á leiðinni aftur á teiginn finnst boltinn í dýraholunni.
  • Jafnvel þótt leikmaðurinn hafi ekki enn sett annan bolta í leik verður leikmaðurinn að taka fjarlægðarlausn vegna týnds bolta (regla 18.2b - Hvað gera á ef bolti er týndur eða út af) því það var hvorki vitað né nánast öruggt að boltinn væri í dýraholunni þegar leitartíminn rann út.
  • Leikmaður finnur ekki bolta sinn og heldur að hann kunni að hafa verið tekinn af áhorfanda (utanaðkomandi áhrifum). Þó eru ekki nægar sannanir fyrir því til að það sé nánast öruggt. Stuttu eftir að þriggja mínútna leitartíminn rennur út kemur í ljós að áhorfandi tók boltann.

Leikmaðurinn verður að taka fjarlægðarlausn vegna týnds bolta (regla 18.2b) því sú staðreynd að utanaðkomandi áhrif hreyfðu boltann kom ekki í ljós fyrr en eftir að leitartíminn rann út

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/3 – Leikmaður veit ekki að bolta hans var leikið af öðrum leikmanni

Það verður að vera vitað eða nánast öruggt að bolta leikmanns hafi verið leikið af öðrum leikmanni sem röngum bolta, til að líta megi svo á að boltinn hafi verið hreyfður og að hann sé ekki týndur.

Til dæmis, í höggleik, slá leikmaður A og leikmaður B teighögg sín á sömu slóðir. Leikmaður A finnur bolta og leikur honum. Leikmaður B gengur áfram til að leita að sínum bolta en finnur hann ekki. Eftir þrjár mínútur leggur leikmaður B af stað til baka á teiginn til að leika öðrum bolta. Á leiðinni finnur leikmaður B bolta leikmanns A og veit þá að leikmaður A hefur leikið hans bolta.

Leikmaður A fær almenna vítið fyrir að leika röngum bolta og verður að leika næst sínum eigin bolta (regla 6.3c). Bolti leikmanns A var ekki týndur þótt báðir leikmennirnir hafi leitað í meira en þrjár mínútur því leikmaður A hóf ekki leit að sínum bolta, leitin var að bolta leikmanns B. Varðandi bolta leikmanns B var sá bolti týndur og leikmaður B verður að setja annan bolta í leik með fjarlægðarvíti (regla 18.2b), því hvorki var vitað né nánast öruggt þegar þriggja mínútna leitartíminn rann út að annar leikmaður hafi leikið boltanum.

Út af

Öll svæði utan marka vallarins eins og þau eru skilgreind af nefndinni. Öll svæði sem eru innan þeirra marka eru innan vallar.

Mörk vallarins framlengjast bæði upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan markanna eru innan vallar, hvort sem er á, ofan við eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan markanna (til dæmis tröppur sem festar eru við vallarmarkagirðingu eða tré með rótum utan markanna og greinar sem slúta inn fyrir mörkin eða öfugt), er eingöngu sá hluti sem er utan markanna út af.

Mörkin ættu að vera skilgreind með vallarmarkahlutum eða línum:

  • Vallarmarkahlutir: Þegar vallarmörk eru skilgreind með stikum eða girðingu ákvarðast mörkin af línunni á milli stikanna eða girðingarstauranna vallarmegin niðri við jörðu (að stögum og skástífum undanskildum) og þessar stikur eða girðingarstaurar eru út af. Þegar vallarmörk eru skilgreind með öðrum hlutum, svo sem veggjum, eða þegar nefndin vill meðhöndla vallarmarkagirðingu á annan hátt, ætti nefndin að skilgreina jaðar vallarmarkanna.
  • Línur: Þegar vallarmörk eru skilgreind með málaðri línu á jörðinni eru mörkin við brún línunnar vallarmegin og línan sjálf er út af. Þegar lína á jörðinni skilgreinir vallarmörkin má nota stikur til að sýna hvar vallarmörkin eru, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Vallarmarkastikur eða -línur ættu að vera hvítar.

Fjarlægðarlausn

Aðferðin og vítið þegar leikmaður tekur lausn samkvæmt reglum 17, 18 eða 19 með því að leika bolta þaðan sem hann sló síðasta högg sitt (sjá reglu 14.6).

Hugtakið fjarlægðarlausn merkir að leikmaðurinn bæði:

  • Hlýtur eitt vítahögg, og
  • Tapar ávinningnum af vegalengdinni sem hann hefur nálgast holuna frá staðnum þar sem síðasta höggið var slegið.
Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Völlur

Allt leiksvæðið innan marka sem sett eru af nefndinni:

  • Öll svæði innan jaðars vallarmarka eru innan vallar og hluti vallarins.
  • Öll svæði utan jaðars vallarmarka eru út af og ekki hluti vallarins.
  • Vallarmörk framlengjast bæði upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar.

Völlurinn samanstendur af fimm skilgreindum svæðum vallarins.

Völlur

Allt leiksvæðið innan marka sem sett eru af nefndinni:

  • Öll svæði innan jaðars vallarmarka eru innan vallar og hluti vallarins.
  • Öll svæði utan jaðars vallarmarka eru út af og ekki hluti vallarins.
  • Vallarmörk framlengjast bæði upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar.

Völlurinn samanstendur af fimm skilgreindum svæðum vallarins.

Út af

Öll svæði utan marka vallarins eins og þau eru skilgreind af nefndinni. Öll svæði sem eru innan þeirra marka eru innan vallar.

Mörk vallarins framlengjast bæði upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan markanna eru innan vallar, hvort sem er á, ofan við eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan markanna (til dæmis tröppur sem festar eru við vallarmarkagirðingu eða tré með rótum utan markanna og greinar sem slúta inn fyrir mörkin eða öfugt), er eingöngu sá hluti sem er utan markanna út af.

Mörkin ættu að vera skilgreind með vallarmarkahlutum eða línum:

  • Vallarmarkahlutir: Þegar vallarmörk eru skilgreind með stikum eða girðingu ákvarðast mörkin af línunni á milli stikanna eða girðingarstauranna vallarmegin niðri við jörðu (að stögum og skástífum undanskildum) og þessar stikur eða girðingarstaurar eru út af. Þegar vallarmörk eru skilgreind með öðrum hlutum, svo sem veggjum, eða þegar nefndin vill meðhöndla vallarmarkagirðingu á annan hátt, ætti nefndin að skilgreina jaðar vallarmarkanna.
  • Línur: Þegar vallarmörk eru skilgreind með málaðri línu á jörðinni eru mörkin við brún línunnar vallarmegin og línan sjálf er út af. Þegar lína á jörðinni skilgreinir vallarmörkin má nota stikur til að sýna hvar vallarmörkin eru, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Vallarmarkastikur eða -línur ættu að vera hvítar.

Hola

Lokastaðurinn á flötinni fyrir holuna sem verið er að leika:

  • Holan verður að vera 4 ¼ tommur (108 mm) í þvermál og að minnsta kosti 4 tommur (101,6 mm) á dýpt.
  • Ef holan er fóðruð má ytra þvermál fóðringarinnar ekki vera meira en 4 ¼ tommur (108 mm). Fóðringin þarf að vera að minnsta kosti 1 tommu (25,4 mm) neðan yfirborðs flatarinnar, nema eðli jarðvegsins krefjist þess að hún sé nær yfirborðinu.

Orðið „hola“ (þegar það er ekki notað sem skáletruð skilgreining) er notað víðsvegar í reglunum til að merkja þann hluta vallarins sem tengist tilteknum teig, flöt og holu. Leikur á holu hefst á teignum og lýkur þegar boltinn er í holu á flötinni (eða þegar reglurnar ákvarða að holunni sé lokið á annan hátt).

 

Almennt svæði

Svæði vallarins sem nær yfir allan völlinn nema hin fjögur önnur skilgreindu svæði hans: (1) Teiginn þaðan sem leikmaðurinn verður að leika til að hefja leik á holunni sem hann er að leika. (2) Öll vítasvæði. (3) Allar glompur. (4) Flöt holunnar sem verið er að leika.

Á almenna svæðinu eru m.a.:

  • Öll teigstæði á vellinum, önnur en teigurinn, og
  • Allar rangar flatir.
Týndur

Staða bolta sem hefur ekki fundist innan þriggja mínútna frá því að leikmaðurinn eða kylfuberi hans (eða samherji leikmannsins eða kylfuberi samherjans) hófu leitað honum.

Ef leit hefst og er síðan stöðvuð tímabundið af gildum ástæðum (til dæmis þegar leikmaður stöðvar leit þegar leik er frestað eða þarf að víkja til hliðar til að annar leikmaður geti leikið) eða þegar leikmaðurinn hefur fyrir slysni talið sig þekkja rangan bolta:

  • Er tíminn frá því truflunin varð og þar til leit hefst að nýju ekki talinn með, og
  • Heimill leitartími er samtals þrjár mínútur, þar með talið tíminn áður en truflunin varð og eftir að leit hefst að nýju.

 

Túlkun Týndur/1 – Ekki er hægt að lýsa bolta týndan

Leikmaður getur ekki lýst því yfir að bolti hans sé týndur. Bolti er því aðeins týndur að hann hafi ekki fundist innan þriggja mínútna frá því leikmaðurinn, kylfuberi hans eða samherji hófu leit að boltanum.

Til dæmis leitar leikmaður að bolta sínum í tvær mínútur, lýsir hann týndan og gengur til baka til að leika öðrum bolta. Áður en leikmaðurinn setur annan bolta í leik finnst upphaflegi boltinn innan þriggja mínútna leitartímans. Þar sem leikmaðurinn getur ekki lýst bolta sinn týndan er upphaflegi boltinn enn í leik.

Túlkun Týndur/2 – Leikmaður má ekki bíða með leit til að hagnast á því

Þriggja mínútna leitartíminn að bolta hefst þegar leikmaðurinn eða kylfuberi hans (eða samherji leikmannsins eða kylfuberi samherjans) hefja leit að boltanum. Leikmaðurinn má ekki bíða með að hefja leit til að hagnast á því með því að fleira fólk komi til að leita með honum.

Til dæmis ef leikmaður gengur í átt að bolta sínum og áhorfendur eru þegar byrjaðir að leita að boltanum má leikmaðurinn ekki vísvitandi bíða með að fara á svæðið þannig að þriggja mínútna leitartíminn hefjist ekki. Undir slíkum kringumstæðum hefst leitartíminn þegar leikmaðurinn hefði verið í aðstöðu til að leita, hefði hann ekki beðið með að fara á svæðið.

Túlkun Týndur/3 – Leitartíminn heldur áfram þótt leikmaðurinn fari til baka til að leika varabolta

Ef leikmaðurinn hefur byrjað leit að bolta sínum og fer til baka þaðan sem hann sló síðasta högg til að leika varabolta heldur þriggja mínútna leitartíminn áfram að líða hvort sem einhver heldur leit áfram eða ekki.

Túlkun Týndur/4 – Leitartími þegar leitað er að tveimur boltum

Þegar leikmaður hefur leikið tveimur boltum (til dæmi boltanum sem er í leik og varabolta) og leitar að báðum, ræðst það hvort leikmanninum hafi tvo aðskilda þriggja mínútna leitartíma af því hversu nærri boltarnir eru hvor öðrum.

Ef boltarnir eru á sama svæði þannig að hægt er að leita að þeim báðum á sama tíma hefur leikmaðurinn aðeins þrjár mínútur til að leita að báðum boltunum. Hins vegar, ef boltarnir eru á ólíkum svæðum (til dæmis sitt hvoru megin við brautina) hefur leikmaðurinn þrjár mínútur til að leita að hvorum bolta.

Völlur

Allt leiksvæðið innan marka sem sett eru af nefndinni:

  • Öll svæði innan jaðars vallarmarka eru innan vallar og hluti vallarins.
  • Öll svæði utan jaðars vallarmarka eru út af og ekki hluti vallarins.
  • Vallarmörk framlengjast bæði upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar.

Völlurinn samanstendur af fimm skilgreindum svæðum vallarins.

Völlur

Allt leiksvæðið innan marka sem sett eru af nefndinni:

  • Öll svæði innan jaðars vallarmarka eru innan vallar og hluti vallarins.
  • Öll svæði utan jaðars vallarmarka eru út af og ekki hluti vallarins.
  • Vallarmörk framlengjast bæði upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar.

Völlurinn samanstendur af fimm skilgreindum svæðum vallarins.

Hola

Lokastaðurinn á flötinni fyrir holuna sem verið er að leika:

  • Holan verður að vera 4 ¼ tommur (108 mm) í þvermál og að minnsta kosti 4 tommur (101,6 mm) á dýpt.
  • Ef holan er fóðruð má ytra þvermál fóðringarinnar ekki vera meira en 4 ¼ tommur (108 mm). Fóðringin þarf að vera að minnsta kosti 1 tommu (25,4 mm) neðan yfirborðs flatarinnar, nema eðli jarðvegsins krefjist þess að hún sé nær yfirborðinu.

Orðið „hola“ (þegar það er ekki notað sem skáletruð skilgreining) er notað víðsvegar í reglunum til að merkja þann hluta vallarins sem tengist tilteknum teig, flöt og holu. Leikur á holu hefst á teignum og lýkur þegar boltinn er í holu á flötinni (eða þegar reglurnar ákvarða að holunni sé lokið á annan hátt).

 

Kylfulengd

Lengd lengstu kylfunnar af þeim 14 (eða færri) sem leikmaðurinn hefur í fórum sínum á meðan umferðin er leikin (eins og leyft er í reglu 4.1b(1)), annarrar en pútters.

Til dæmis, ef lengsta kylfan (önnur en pútter) sem leikmaður hefur á meðan hann leikur umferð er 43 tommu (109,22 cm) langt teigtré er kylfulengdin 43 tommur fyrir þann leikmann í þeirri umferð.

Kylfulengdir eru notaðar til að skilgreina teig leikmannsins á hverri holu og til að ákvarða stærð lausnarsvæðis leikmannsins þegar hann tekur lausn samkvæmt reglunum.

 

Túlkun Kylfulengd/1 – Merking „kylfulengdar“ við mælingu

Þegar mælt er til að ákvarða lausnarsvæði er heildarlengd kylfunnar notuð, frá tá hennar að enda gripsins. Hins vegar, ef hlíf er yfir kylfuhausnum eða einhver hlutur er áfastur gripinu eru þeir ekki innifaldir þegar kylfan er notuð við mælingar.

Túlkun Kylfulengd/2 – Hvernig á að mæla þegar lengsta kylfan brotnar

Ef lengsta kylfan sem leikmaðurinn hefur í umferðinni brotnar er brotna kylfan samt sem áður notuð áfram til að ákvarða stærð lausnarsvæða leikmannsins. Hins vegar, ef lengsta kylfan brotnar og leikmanninum er heimilt að skipta henni út fyrir nýja kylfu (undantekning við reglu 4.1b(3)) og hann gerir það er ekki lengur litið á brotnu kylfuna sem lengstu kylfu leikmannsins.

Ef leikmaðurinn hefur umferð með færri en 14 kylfum og ákveður svo að bæta við kylfu sem er lengri en kylfurnar sem hann hóf leik með er nýja kylfan notuð við mælingar, svo fremi að hún sé ekki pútter.

Skýring - Merking hugtaksins „kylfulengd“ í leik samherja

Í leikformum þar sem samherjar koma við sögu má nota lengstu kylfu annars hvors samherjans, aðra en pútter, til að skilgreina stærð teigsins eða ákvarða stærð lausnarsvæðis.
(Skýringu bætt við 12/2018)

Hola

Lokastaðurinn á flötinni fyrir holuna sem verið er að leika:

  • Holan verður að vera 4 ¼ tommur (108 mm) í þvermál og að minnsta kosti 4 tommur (101,6 mm) á dýpt.
  • Ef holan er fóðruð má ytra þvermál fóðringarinnar ekki vera meira en 4 ¼ tommur (108 mm). Fóðringin þarf að vera að minnsta kosti 1 tommu (25,4 mm) neðan yfirborðs flatarinnar, nema eðli jarðvegsins krefjist þess að hún sé nær yfirborðinu.

Orðið „hola“ (þegar það er ekki notað sem skáletruð skilgreining) er notað víðsvegar í reglunum til að merkja þann hluta vallarins sem tengist tilteknum teig, flöt og holu. Leikur á holu hefst á teignum og lýkur þegar boltinn er í holu á flötinni (eða þegar reglurnar ákvarða að holunni sé lokið á annan hátt).

 

Kylfulengd

Lengd lengstu kylfunnar af þeim 14 (eða færri) sem leikmaðurinn hefur í fórum sínum á meðan umferðin er leikin (eins og leyft er í reglu 4.1b(1)), annarrar en pútters.

Til dæmis, ef lengsta kylfan (önnur en pútter) sem leikmaður hefur á meðan hann leikur umferð er 43 tommu (109,22 cm) langt teigtré er kylfulengdin 43 tommur fyrir þann leikmann í þeirri umferð.

Kylfulengdir eru notaðar til að skilgreina teig leikmannsins á hverri holu og til að ákvarða stærð lausnarsvæðis leikmannsins þegar hann tekur lausn samkvæmt reglunum.

 

Túlkun Kylfulengd/1 – Merking „kylfulengdar“ við mælingu

Þegar mælt er til að ákvarða lausnarsvæði er heildarlengd kylfunnar notuð, frá tá hennar að enda gripsins. Hins vegar, ef hlíf er yfir kylfuhausnum eða einhver hlutur er áfastur gripinu eru þeir ekki innifaldir þegar kylfan er notuð við mælingar.

Túlkun Kylfulengd/2 – Hvernig á að mæla þegar lengsta kylfan brotnar

Ef lengsta kylfan sem leikmaðurinn hefur í umferðinni brotnar er brotna kylfan samt sem áður notuð áfram til að ákvarða stærð lausnarsvæða leikmannsins. Hins vegar, ef lengsta kylfan brotnar og leikmanninum er heimilt að skipta henni út fyrir nýja kylfu (undantekning við reglu 4.1b(3)) og hann gerir það er ekki lengur litið á brotnu kylfuna sem lengstu kylfu leikmannsins.

Ef leikmaðurinn hefur umferð með færri en 14 kylfum og ákveður svo að bæta við kylfu sem er lengri en kylfurnar sem hann hóf leik með er nýja kylfan notuð við mælingar, svo fremi að hún sé ekki pútter.

Skýring - Merking hugtaksins „kylfulengd“ í leik samherja

Í leikformum þar sem samherjar koma við sögu má nota lengstu kylfu annars hvors samherjans, aðra en pútter, til að skilgreina stærð teigsins eða ákvarða stærð lausnarsvæðis.
(Skýringu bætt við 12/2018)

Almennt svæði

Svæði vallarins sem nær yfir allan völlinn nema hin fjögur önnur skilgreindu svæði hans: (1) Teiginn þaðan sem leikmaðurinn verður að leika til að hefja leik á holunni sem hann er að leika. (2) Öll vítasvæði. (3) Allar glompur. (4) Flöt holunnar sem verið er að leika.

Á almenna svæðinu eru m.a.:

  • Öll teigstæði á vellinum, önnur en teigurinn, og
  • Allar rangar flatir.
Hola

Lokastaðurinn á flötinni fyrir holuna sem verið er að leika:

  • Holan verður að vera 4 ¼ tommur (108 mm) í þvermál og að minnsta kosti 4 tommur (101,6 mm) á dýpt.
  • Ef holan er fóðruð má ytra þvermál fóðringarinnar ekki vera meira en 4 ¼ tommur (108 mm). Fóðringin þarf að vera að minnsta kosti 1 tommu (25,4 mm) neðan yfirborðs flatarinnar, nema eðli jarðvegsins krefjist þess að hún sé nær yfirborðinu.

Orðið „hola“ (þegar það er ekki notað sem skáletruð skilgreining) er notað víðsvegar í reglunum til að merkja þann hluta vallarins sem tengist tilteknum teig, flöt og holu. Leikur á holu hefst á teignum og lýkur þegar boltinn er í holu á flötinni (eða þegar reglurnar ákvarða að holunni sé lokið á annan hátt).

 

Í leik

Staða bolta leikmanns þegar boltinn liggur á vellinum og er í notkun við leik á holu:

  • Bolti verður fyrst í leik á holu:
    • Þegar leikmaðurinn slær högg að boltanum innan teigsins, eða
    • Í holukeppni, þegar leikmaðurinn slær högg að boltanum utan teigsins og mótherjinn afturkallar ekki höggið samkvæmt reglu 6.1b.
  • Boltinn er áfram í leik þar til hann er í holu, nema að hann er ekki lengur í leik:
    • Þegar honum hefur verið lyft á vellinum,
    • Þegar hann er týndur (jafnvel þótt hann liggi á vellinum) eða stöðvast út af, eða
    • Þegar honum hefur verið skipt út með öðrum bolta, jafnvel þótt það sé ekki leyfilegt samkvæmt reglunum.

Bolti sem er ekki í leik er rangur bolti.

Leikmaðurinn getur ekki haft nema einn bolta í leik í einu. (Sjá reglu 6.3d varðandi þau afmörkuðu tilvik þegar leikmaður má leika fleiri en einum bolta á sama tíma á holu).

Þegar reglurnar vísa til að bolti sé kyrrstæður eða á hreyfingu merkir það að boltinn sé í leik.

Þegar boltamerki hefur verið lagt niður til að merkja staðsetningu bolta í leik:

  • Ef boltanum hefur ekki verið lyft er hann enn í leik, og
  • Ef boltanum hefur verið lyft og hann lagður aftur er hann í leik, jafnvel þótt boltamerkið hafi ekki verið fjarlægt.
Týndur

Staða bolta sem hefur ekki fundist innan þriggja mínútna frá því að leikmaðurinn eða kylfuberi hans (eða samherji leikmannsins eða kylfuberi samherjans) hófu leitað honum.

Ef leit hefst og er síðan stöðvuð tímabundið af gildum ástæðum (til dæmis þegar leikmaður stöðvar leit þegar leik er frestað eða þarf að víkja til hliðar til að annar leikmaður geti leikið) eða þegar leikmaðurinn hefur fyrir slysni talið sig þekkja rangan bolta:

  • Er tíminn frá því truflunin varð og þar til leit hefst að nýju ekki talinn með, og
  • Heimill leitartími er samtals þrjár mínútur, þar með talið tíminn áður en truflunin varð og eftir að leit hefst að nýju.

 

Túlkun Týndur/1 – Ekki er hægt að lýsa bolta týndan

Leikmaður getur ekki lýst því yfir að bolti hans sé týndur. Bolti er því aðeins týndur að hann hafi ekki fundist innan þriggja mínútna frá því leikmaðurinn, kylfuberi hans eða samherji hófu leit að boltanum.

Til dæmis leitar leikmaður að bolta sínum í tvær mínútur, lýsir hann týndan og gengur til baka til að leika öðrum bolta. Áður en leikmaðurinn setur annan bolta í leik finnst upphaflegi boltinn innan þriggja mínútna leitartímans. Þar sem leikmaðurinn getur ekki lýst bolta sinn týndan er upphaflegi boltinn enn í leik.

Túlkun Týndur/2 – Leikmaður má ekki bíða með leit til að hagnast á því

Þriggja mínútna leitartíminn að bolta hefst þegar leikmaðurinn eða kylfuberi hans (eða samherji leikmannsins eða kylfuberi samherjans) hefja leit að boltanum. Leikmaðurinn má ekki bíða með að hefja leit til að hagnast á því með því að fleira fólk komi til að leita með honum.

Til dæmis ef leikmaður gengur í átt að bolta sínum og áhorfendur eru þegar byrjaðir að leita að boltanum má leikmaðurinn ekki vísvitandi bíða með að fara á svæðið þannig að þriggja mínútna leitartíminn hefjist ekki. Undir slíkum kringumstæðum hefst leitartíminn þegar leikmaðurinn hefði verið í aðstöðu til að leita, hefði hann ekki beðið með að fara á svæðið.

Túlkun Týndur/3 – Leitartíminn heldur áfram þótt leikmaðurinn fari til baka til að leika varabolta

Ef leikmaðurinn hefur byrjað leit að bolta sínum og fer til baka þaðan sem hann sló síðasta högg til að leika varabolta heldur þriggja mínútna leitartíminn áfram að líða hvort sem einhver heldur leit áfram eða ekki.

Túlkun Týndur/4 – Leitartími þegar leitað er að tveimur boltum

Þegar leikmaður hefur leikið tveimur boltum (til dæmi boltanum sem er í leik og varabolta) og leitar að báðum, ræðst það hvort leikmanninum hafi tvo aðskilda þriggja mínútna leitartíma af því hversu nærri boltarnir eru hvor öðrum.

Ef boltarnir eru á sama svæði þannig að hægt er að leita að þeim báðum á sama tíma hefur leikmaðurinn aðeins þrjár mínútur til að leita að báðum boltunum. Hins vegar, ef boltarnir eru á ólíkum svæðum (til dæmis sitt hvoru megin við brautina) hefur leikmaðurinn þrjár mínútur til að leita að hvorum bolta.

Út af

Öll svæði utan marka vallarins eins og þau eru skilgreind af nefndinni. Öll svæði sem eru innan þeirra marka eru innan vallar.

Mörk vallarins framlengjast bæði upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan markanna eru innan vallar, hvort sem er á, ofan við eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan markanna (til dæmis tröppur sem festar eru við vallarmarkagirðingu eða tré með rótum utan markanna og greinar sem slúta inn fyrir mörkin eða öfugt), er eingöngu sá hluti sem er utan markanna út af.

Mörkin ættu að vera skilgreind með vallarmarkahlutum eða línum:

  • Vallarmarkahlutir: Þegar vallarmörk eru skilgreind með stikum eða girðingu ákvarðast mörkin af línunni á milli stikanna eða girðingarstauranna vallarmegin niðri við jörðu (að stögum og skástífum undanskildum) og þessar stikur eða girðingarstaurar eru út af. Þegar vallarmörk eru skilgreind með öðrum hlutum, svo sem veggjum, eða þegar nefndin vill meðhöndla vallarmarkagirðingu á annan hátt, ætti nefndin að skilgreina jaðar vallarmarkanna.
  • Línur: Þegar vallarmörk eru skilgreind með málaðri línu á jörðinni eru mörkin við brún línunnar vallarmegin og línan sjálf er út af. Þegar lína á jörðinni skilgreinir vallarmörkin má nota stikur til að sýna hvar vallarmörkin eru, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Vallarmarkastikur eða -línur ættu að vera hvítar.

Í leik

Staða bolta leikmanns þegar boltinn liggur á vellinum og er í notkun við leik á holu:

  • Bolti verður fyrst í leik á holu:
    • Þegar leikmaðurinn slær högg að boltanum innan teigsins, eða
    • Í holukeppni, þegar leikmaðurinn slær högg að boltanum utan teigsins og mótherjinn afturkallar ekki höggið samkvæmt reglu 6.1b.
  • Boltinn er áfram í leik þar til hann er í holu, nema að hann er ekki lengur í leik:
    • Þegar honum hefur verið lyft á vellinum,
    • Þegar hann er týndur (jafnvel þótt hann liggi á vellinum) eða stöðvast út af, eða
    • Þegar honum hefur verið skipt út með öðrum bolta, jafnvel þótt það sé ekki leyfilegt samkvæmt reglunum.

Bolti sem er ekki í leik er rangur bolti.

Leikmaðurinn getur ekki haft nema einn bolta í leik í einu. (Sjá reglu 6.3d varðandi þau afmörkuðu tilvik þegar leikmaður má leika fleiri en einum bolta á sama tíma á holu).

Þegar reglurnar vísa til að bolti sé kyrrstæður eða á hreyfingu merkir það að boltinn sé í leik.

Þegar boltamerki hefur verið lagt niður til að merkja staðsetningu bolta í leik:

  • Ef boltanum hefur ekki verið lyft er hann enn í leik, og
  • Ef boltanum hefur verið lyft og hann lagður aftur er hann í leik, jafnvel þótt boltamerkið hafi ekki verið fjarlægt.
Völlur

Allt leiksvæðið innan marka sem sett eru af nefndinni:

  • Öll svæði innan jaðars vallarmarka eru innan vallar og hluti vallarins.
  • Öll svæði utan jaðars vallarmarka eru út af og ekki hluti vallarins.
  • Vallarmörk framlengjast bæði upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar.

Völlurinn samanstendur af fimm skilgreindum svæðum vallarins.

Vitað eða nánast öruggt

Viðmið til að ákveða hvað gerðist varðandi bolta leikmanns, til dæmis hvort boltinn stöðvaðist innan vítasvæðis, hvort hann hreyfðist eða hvað olli því að hann hreyfðist.

Vitað eða nánast öruggt þýðir meira en bara hugsanlegt eða líklegt. Það þýðir að annaðhvort:

  • Eru óyggjandi sannanir fyrir því að atburðurinn sem um ræðir hafði áhrif á bolta leikmannsins, svo sem þegar leikmaðurinn eða aðrir urðu vitni að því, eða
  • Þótt fyrir hendi sé örlítill vafi, benda allar auðfáanlegar upplýsingar til þess að minnst 95% líkur séu á að það gerðist.

Með „öllum auðfáanlegum upplýsingum“ er meðal annars átt við allar upplýsingar sem leikmaðurinn býr yfir og allar upplýsingar sem hann getur aflað sér án mikillar fyrirhafnar og án þess að valda óhæfilegri töf á leik.

 

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/1 - Að beita viðmiði um „vitað eða nánast öruggt“ þegar bolti hreyfist

Þegar ekki er „vitað“ hvað olli hreyfingu bolta verður að líta til allra upplýsinga sem eru auðfáanlegar og meta slík gögn til að ákvarða hvort það sé „nánast öruggt“ að leikmaðurinn, mótherji eða utanaðkomandi áhrif hafi valdið hreyfingu boltans.

Þótt það fari eftir kringumstæðum er eftirfarandi dæmi um hugsanlegar auðfáanlegar upplýsingar:

  • Áhrif athafna nærri boltanum (svo sem hreyfing á lausung, æfingasveiflur, að leggja kylfuhaus á jörðina og að taka sér stöðu).
  • Tíminn milli slíkra athafna og þess að boltinn hreyfðist.
  • Lega boltans áður en hann hreyfðist (svo sem snöggslegið svæði, bolti liggur á háu grasi, ójöfnur á yfirborði, boltinn á flötinni).
  • Ástand yfirborðsins nærri boltanum (svo sem hallinn á jörðinni eða tilvist ójafna o.s.frv.).
  • Vindhraði og vindátt, regn og önnur veðurskilyrði.

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/2 – Nánast örugg vitneskja skiptir ekki máli ef hún verður ljós eftir að þriggja mínútna leitartíminn er liðinn

Ákvörðun um hvort eitthvað er vitað eða nánast öruggt verður að byggja á upplýsingum sem eru ljósar leikmanninum við lok þriggja mínútna leitartímans.

Eftirfarandi eru dæmi um tilvik þar sem síðari vitneskja leikmannsins skiptir ekki máli:

  • Teighögg leikmanns stöðvast í háum karga þar sem er stór dýrahola. Eftir þriggja mínútna leit er ákvarðað að hvorki sé vitað né nánast öruggt að boltinn sé í dýraholunni. Þegar leikmaðurinn er á leiðinni aftur á teiginn finnst boltinn í dýraholunni.
  • Jafnvel þótt leikmaðurinn hafi ekki enn sett annan bolta í leik verður leikmaðurinn að taka fjarlægðarlausn vegna týnds bolta (regla 18.2b - Hvað gera á ef bolti er týndur eða út af) því það var hvorki vitað né nánast öruggt að boltinn væri í dýraholunni þegar leitartíminn rann út.
  • Leikmaður finnur ekki bolta sinn og heldur að hann kunni að hafa verið tekinn af áhorfanda (utanaðkomandi áhrifum). Þó eru ekki nægar sannanir fyrir því til að það sé nánast öruggt. Stuttu eftir að þriggja mínútna leitartíminn rennur út kemur í ljós að áhorfandi tók boltann.

Leikmaðurinn verður að taka fjarlægðarlausn vegna týnds bolta (regla 18.2b) því sú staðreynd að utanaðkomandi áhrif hreyfðu boltann kom ekki í ljós fyrr en eftir að leitartíminn rann út

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/3 – Leikmaður veit ekki að bolta hans var leikið af öðrum leikmanni

Það verður að vera vitað eða nánast öruggt að bolta leikmanns hafi verið leikið af öðrum leikmanni sem röngum bolta, til að líta megi svo á að boltinn hafi verið hreyfður og að hann sé ekki týndur.

Til dæmis, í höggleik, slá leikmaður A og leikmaður B teighögg sín á sömu slóðir. Leikmaður A finnur bolta og leikur honum. Leikmaður B gengur áfram til að leita að sínum bolta en finnur hann ekki. Eftir þrjár mínútur leggur leikmaður B af stað til baka á teiginn til að leika öðrum bolta. Á leiðinni finnur leikmaður B bolta leikmanns A og veit þá að leikmaður A hefur leikið hans bolta.

Leikmaður A fær almenna vítið fyrir að leika röngum bolta og verður að leika næst sínum eigin bolta (regla 6.3c). Bolti leikmanns A var ekki týndur þótt báðir leikmennirnir hafi leitað í meira en þrjár mínútur því leikmaður A hóf ekki leit að sínum bolta, leitin var að bolta leikmanns B. Varðandi bolta leikmanns B var sá bolti týndur og leikmaður B verður að setja annan bolta í leik með fjarlægðarvíti (regla 18.2b), því hvorki var vitað né nánast öruggt þegar þriggja mínútna leitartíminn rann út að annar leikmaður hafi leikið boltanum.

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Fjarlægðarlausn

Aðferðin og vítið þegar leikmaður tekur lausn samkvæmt reglum 17, 18 eða 19 með því að leika bolta þaðan sem hann sló síðasta högg sitt (sjá reglu 14.6).

Hugtakið fjarlægðarlausn merkir að leikmaðurinn bæði:

  • Hlýtur eitt vítahögg, og
  • Tapar ávinningnum af vegalengdinni sem hann hefur nálgast holuna frá staðnum þar sem síðasta höggið var slegið.
Varabolti

Annar bolti sem er leikið ef boltinn sem leikmaðurinn var að leika kann að vera:

  • Út af, eða
  • Týndur utan vítasvæðis.

Varabolti er ekki bolti leikmannsins í leik, nema hann verði í leik samkvæmt reglu 18.3c.

Almennt víti

Holutap í holukeppni eða tvö vítahögg í höggleik.

Leiklína

Línan sem leikmaðurinn ætlar bolta sínum að fara eftir högg, þar á meðal svæðið við þá línu sem afmarkast af eðlilegri fjarlægð frá jörðu og beggja megin viðlínuna.

Leiklínan er ekki endilega bein lína á milli tveggja staða (til dæmis getur línan verið sveigð, í samræmi við hvernig leikmaðurinn ætlar bolta sínum að fara).

Í leik

Staða bolta leikmanns þegar boltinn liggur á vellinum og er í notkun við leik á holu:

  • Bolti verður fyrst í leik á holu:
    • Þegar leikmaðurinn slær högg að boltanum innan teigsins, eða
    • Í holukeppni, þegar leikmaðurinn slær högg að boltanum utan teigsins og mótherjinn afturkallar ekki höggið samkvæmt reglu 6.1b.
  • Boltinn er áfram í leik þar til hann er í holu, nema að hann er ekki lengur í leik:
    • Þegar honum hefur verið lyft á vellinum,
    • Þegar hann er týndur (jafnvel þótt hann liggi á vellinum) eða stöðvast út af, eða
    • Þegar honum hefur verið skipt út með öðrum bolta, jafnvel þótt það sé ekki leyfilegt samkvæmt reglunum.

Bolti sem er ekki í leik er rangur bolti.

Leikmaðurinn getur ekki haft nema einn bolta í leik í einu. (Sjá reglu 6.3d varðandi þau afmörkuðu tilvik þegar leikmaður má leika fleiri en einum bolta á sama tíma á holu).

Þegar reglurnar vísa til að bolti sé kyrrstæður eða á hreyfingu merkir það að boltinn sé í leik.

Þegar boltamerki hefur verið lagt niður til að merkja staðsetningu bolta í leik:

  • Ef boltanum hefur ekki verið lyft er hann enn í leik, og
  • Ef boltanum hefur verið lyft og hann lagður aftur er hann í leik, jafnvel þótt boltamerkið hafi ekki verið fjarlægt.
Hola

Lokastaðurinn á flötinni fyrir holuna sem verið er að leika:

  • Holan verður að vera 4 ¼ tommur (108 mm) í þvermál og að minnsta kosti 4 tommur (101,6 mm) á dýpt.
  • Ef holan er fóðruð má ytra þvermál fóðringarinnar ekki vera meira en 4 ¼ tommur (108 mm). Fóðringin þarf að vera að minnsta kosti 1 tommu (25,4 mm) neðan yfirborðs flatarinnar, nema eðli jarðvegsins krefjist þess að hún sé nær yfirborðinu.

Orðið „hola“ (þegar það er ekki notað sem skáletruð skilgreining) er notað víðsvegar í reglunum til að merkja þann hluta vallarins sem tengist tilteknum teig, flöt og holu. Leikur á holu hefst á teignum og lýkur þegar boltinn er í holu á flötinni (eða þegar reglurnar ákvarða að holunni sé lokið á annan hátt).

 

Almennt víti

Holutap í holukeppni eða tvö vítahögg í höggleik.

Völlur

Allt leiksvæðið innan marka sem sett eru af nefndinni:

  • Öll svæði innan jaðars vallarmarka eru innan vallar og hluti vallarins.
  • Öll svæði utan jaðars vallarmarka eru út af og ekki hluti vallarins.
  • Vallarmörk framlengjast bæði upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar.

Völlurinn samanstendur af fimm skilgreindum svæðum vallarins.

Kylfulengd

Lengd lengstu kylfunnar af þeim 14 (eða færri) sem leikmaðurinn hefur í fórum sínum á meðan umferðin er leikin (eins og leyft er í reglu 4.1b(1)), annarrar en pútters.

Til dæmis, ef lengsta kylfan (önnur en pútter) sem leikmaður hefur á meðan hann leikur umferð er 43 tommu (109,22 cm) langt teigtré er kylfulengdin 43 tommur fyrir þann leikmann í þeirri umferð.

Kylfulengdir eru notaðar til að skilgreina teig leikmannsins á hverri holu og til að ákvarða stærð lausnarsvæðis leikmannsins þegar hann tekur lausn samkvæmt reglunum.

 

Túlkun Kylfulengd/1 – Merking „kylfulengdar“ við mælingu

Þegar mælt er til að ákvarða lausnarsvæði er heildarlengd kylfunnar notuð, frá tá hennar að enda gripsins. Hins vegar, ef hlíf er yfir kylfuhausnum eða einhver hlutur er áfastur gripinu eru þeir ekki innifaldir þegar kylfan er notuð við mælingar.

Túlkun Kylfulengd/2 – Hvernig á að mæla þegar lengsta kylfan brotnar

Ef lengsta kylfan sem leikmaðurinn hefur í umferðinni brotnar er brotna kylfan samt sem áður notuð áfram til að ákvarða stærð lausnarsvæða leikmannsins. Hins vegar, ef lengsta kylfan brotnar og leikmanninum er heimilt að skipta henni út fyrir nýja kylfu (undantekning við reglu 4.1b(3)) og hann gerir það er ekki lengur litið á brotnu kylfuna sem lengstu kylfu leikmannsins.

Ef leikmaðurinn hefur umferð með færri en 14 kylfum og ákveður svo að bæta við kylfu sem er lengri en kylfurnar sem hann hóf leik með er nýja kylfan notuð við mælingar, svo fremi að hún sé ekki pútter.

Skýring - Merking hugtaksins „kylfulengd“ í leik samherja

Í leikformum þar sem samherjar koma við sögu má nota lengstu kylfu annars hvors samherjans, aðra en pútter, til að skilgreina stærð teigsins eða ákvarða stærð lausnarsvæðis.
(Skýringu bætt við 12/2018)

Kylfulengd

Lengd lengstu kylfunnar af þeim 14 (eða færri) sem leikmaðurinn hefur í fórum sínum á meðan umferðin er leikin (eins og leyft er í reglu 4.1b(1)), annarrar en pútters.

Til dæmis, ef lengsta kylfan (önnur en pútter) sem leikmaður hefur á meðan hann leikur umferð er 43 tommu (109,22 cm) langt teigtré er kylfulengdin 43 tommur fyrir þann leikmann í þeirri umferð.

Kylfulengdir eru notaðar til að skilgreina teig leikmannsins á hverri holu og til að ákvarða stærð lausnarsvæðis leikmannsins þegar hann tekur lausn samkvæmt reglunum.

 

Túlkun Kylfulengd/1 – Merking „kylfulengdar“ við mælingu

Þegar mælt er til að ákvarða lausnarsvæði er heildarlengd kylfunnar notuð, frá tá hennar að enda gripsins. Hins vegar, ef hlíf er yfir kylfuhausnum eða einhver hlutur er áfastur gripinu eru þeir ekki innifaldir þegar kylfan er notuð við mælingar.

Túlkun Kylfulengd/2 – Hvernig á að mæla þegar lengsta kylfan brotnar

Ef lengsta kylfan sem leikmaðurinn hefur í umferðinni brotnar er brotna kylfan samt sem áður notuð áfram til að ákvarða stærð lausnarsvæða leikmannsins. Hins vegar, ef lengsta kylfan brotnar og leikmanninum er heimilt að skipta henni út fyrir nýja kylfu (undantekning við reglu 4.1b(3)) og hann gerir það er ekki lengur litið á brotnu kylfuna sem lengstu kylfu leikmannsins.

Ef leikmaðurinn hefur umferð með færri en 14 kylfum og ákveður svo að bæta við kylfu sem er lengri en kylfurnar sem hann hóf leik með er nýja kylfan notuð við mælingar, svo fremi að hún sé ekki pútter.

Skýring - Merking hugtaksins „kylfulengd“ í leik samherja

Í leikformum þar sem samherjar koma við sögu má nota lengstu kylfu annars hvors samherjans, aðra en pútter, til að skilgreina stærð teigsins eða ákvarða stærð lausnarsvæðis.
(Skýringu bætt við 12/2018)

Hola

Lokastaðurinn á flötinni fyrir holuna sem verið er að leika:

  • Holan verður að vera 4 ¼ tommur (108 mm) í þvermál og að minnsta kosti 4 tommur (101,6 mm) á dýpt.
  • Ef holan er fóðruð má ytra þvermál fóðringarinnar ekki vera meira en 4 ¼ tommur (108 mm). Fóðringin þarf að vera að minnsta kosti 1 tommu (25,4 mm) neðan yfirborðs flatarinnar, nema eðli jarðvegsins krefjist þess að hún sé nær yfirborðinu.

Orðið „hola“ (þegar það er ekki notað sem skáletruð skilgreining) er notað víðsvegar í reglunum til að merkja þann hluta vallarins sem tengist tilteknum teig, flöt og holu. Leikur á holu hefst á teignum og lýkur þegar boltinn er í holu á flötinni (eða þegar reglurnar ákvarða að holunni sé lokið á annan hátt).

 

Almennt víti

Holutap í holukeppni eða tvö vítahögg í höggleik.

Bannreitur

Hluti vallarins þar sem nefndin hefur bannað leik. Bannreitur verður að vera skilgreindur sem hluti af annaðhvort óeðlilegum vallaraðstæðum eða vítasvæði.

Nefndin má nota bannreit af hvaða ástæðu sem er, svo sem til að:

  • Vernda dýralíf, búsvæði dýra og svæði sem eru viðkvæm af umhverfisástæðum.
  • Koma í veg fyrir skemmdir á ungum trjám, blómabeðum, grasræktarsvæðum, nýtyrfðum svæðum eða annarri gróðursetningu.
  • Vernda leikmenn fyrir hættu, og
  • Vernda svæði sem hafa sögulegt eða menningarlegt gildi.

Nefndin ætti að skilgreina jaðar bannreits með línu eða stikum og línan eða stikurnar (eða toppar stikanna) ættu að auðkenna bannreitinn á annan hátt en venjulegar óeðlilegar vallaraðstæður eða vítasvæði sem hafa ekki að geyma bannreit.

 

Túlkun Bannreitur/1 – Staða hluta sem vaxa og slúta yfir bannreit

Staða gróðurs sem slútir yfir bannreit fer eftir tegund bannreitsins. Þetta skiptir máli vegna þess að gróður getur verið hluti bannreitsins og þá verður leikmaðurinn að taka lausn.

Til dæmis, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem vítasvæði (þar sem jaðrar framlengjast upp frá jörðu og niður fyrir jörðu) eru allir hlutar gróðurs sem nær yfir jaðar bannreitsins ekki hluti bannreitsins. Hins vegar, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem grund í aðgerð (en henni tilheyrir öll jörð innan svæðisins og allt sem vex þar og nær út fyrir mörk þess) er allt sem slútir yfir mörk bannreitsins hluti hans.

Óeðlilegar vallaraðstæður

Einhverjar eftirfarandi fjögurra skilgreindra aðstæðna:

  • Dýrahola,
  • Grund í aðgerð,
  • Óhreyfanleg hindrun, eða
  • Tímabundið vatn.
Bannreitur

Hluti vallarins þar sem nefndin hefur bannað leik. Bannreitur verður að vera skilgreindur sem hluti af annaðhvort óeðlilegum vallaraðstæðum eða vítasvæði.

Nefndin má nota bannreit af hvaða ástæðu sem er, svo sem til að:

  • Vernda dýralíf, búsvæði dýra og svæði sem eru viðkvæm af umhverfisástæðum.
  • Koma í veg fyrir skemmdir á ungum trjám, blómabeðum, grasræktarsvæðum, nýtyrfðum svæðum eða annarri gróðursetningu.
  • Vernda leikmenn fyrir hættu, og
  • Vernda svæði sem hafa sögulegt eða menningarlegt gildi.

Nefndin ætti að skilgreina jaðar bannreits með línu eða stikum og línan eða stikurnar (eða toppar stikanna) ættu að auðkenna bannreitinn á annan hátt en venjulegar óeðlilegar vallaraðstæður eða vítasvæði sem hafa ekki að geyma bannreit.

 

Túlkun Bannreitur/1 – Staða hluta sem vaxa og slúta yfir bannreit

Staða gróðurs sem slútir yfir bannreit fer eftir tegund bannreitsins. Þetta skiptir máli vegna þess að gróður getur verið hluti bannreitsins og þá verður leikmaðurinn að taka lausn.

Til dæmis, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem vítasvæði (þar sem jaðrar framlengjast upp frá jörðu og niður fyrir jörðu) eru allir hlutar gróðurs sem nær yfir jaðar bannreitsins ekki hluti bannreitsins. Hins vegar, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem grund í aðgerð (en henni tilheyrir öll jörð innan svæðisins og allt sem vex þar og nær út fyrir mörk þess) er allt sem slútir yfir mörk bannreitsins hluti hans.

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Bannreitur

Hluti vallarins þar sem nefndin hefur bannað leik. Bannreitur verður að vera skilgreindur sem hluti af annaðhvort óeðlilegum vallaraðstæðum eða vítasvæði.

Nefndin má nota bannreit af hvaða ástæðu sem er, svo sem til að:

  • Vernda dýralíf, búsvæði dýra og svæði sem eru viðkvæm af umhverfisástæðum.
  • Koma í veg fyrir skemmdir á ungum trjám, blómabeðum, grasræktarsvæðum, nýtyrfðum svæðum eða annarri gróðursetningu.
  • Vernda leikmenn fyrir hættu, og
  • Vernda svæði sem hafa sögulegt eða menningarlegt gildi.

Nefndin ætti að skilgreina jaðar bannreits með línu eða stikum og línan eða stikurnar (eða toppar stikanna) ættu að auðkenna bannreitinn á annan hátt en venjulegar óeðlilegar vallaraðstæður eða vítasvæði sem hafa ekki að geyma bannreit.

 

Túlkun Bannreitur/1 – Staða hluta sem vaxa og slúta yfir bannreit

Staða gróðurs sem slútir yfir bannreit fer eftir tegund bannreitsins. Þetta skiptir máli vegna þess að gróður getur verið hluti bannreitsins og þá verður leikmaðurinn að taka lausn.

Til dæmis, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem vítasvæði (þar sem jaðrar framlengjast upp frá jörðu og niður fyrir jörðu) eru allir hlutar gróðurs sem nær yfir jaðar bannreitsins ekki hluti bannreitsins. Hins vegar, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem grund í aðgerð (en henni tilheyrir öll jörð innan svæðisins og allt sem vex þar og nær út fyrir mörk þess) er allt sem slútir yfir mörk bannreitsins hluti hans.

Bannreitur

Hluti vallarins þar sem nefndin hefur bannað leik. Bannreitur verður að vera skilgreindur sem hluti af annaðhvort óeðlilegum vallaraðstæðum eða vítasvæði.

Nefndin má nota bannreit af hvaða ástæðu sem er, svo sem til að:

  • Vernda dýralíf, búsvæði dýra og svæði sem eru viðkvæm af umhverfisástæðum.
  • Koma í veg fyrir skemmdir á ungum trjám, blómabeðum, grasræktarsvæðum, nýtyrfðum svæðum eða annarri gróðursetningu.
  • Vernda leikmenn fyrir hættu, og
  • Vernda svæði sem hafa sögulegt eða menningarlegt gildi.

Nefndin ætti að skilgreina jaðar bannreits með línu eða stikum og línan eða stikurnar (eða toppar stikanna) ættu að auðkenna bannreitinn á annan hátt en venjulegar óeðlilegar vallaraðstæður eða vítasvæði sem hafa ekki að geyma bannreit.

 

Túlkun Bannreitur/1 – Staða hluta sem vaxa og slúta yfir bannreit

Staða gróðurs sem slútir yfir bannreit fer eftir tegund bannreitsins. Þetta skiptir máli vegna þess að gróður getur verið hluti bannreitsins og þá verður leikmaðurinn að taka lausn.

Til dæmis, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem vítasvæði (þar sem jaðrar framlengjast upp frá jörðu og niður fyrir jörðu) eru allir hlutar gróðurs sem nær yfir jaðar bannreitsins ekki hluti bannreitsins. Hins vegar, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem grund í aðgerð (en henni tilheyrir öll jörð innan svæðisins og allt sem vex þar og nær út fyrir mörk þess) er allt sem slútir yfir mörk bannreitsins hluti hans.

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Bannreitur

Hluti vallarins þar sem nefndin hefur bannað leik. Bannreitur verður að vera skilgreindur sem hluti af annaðhvort óeðlilegum vallaraðstæðum eða vítasvæði.

Nefndin má nota bannreit af hvaða ástæðu sem er, svo sem til að:

  • Vernda dýralíf, búsvæði dýra og svæði sem eru viðkvæm af umhverfisástæðum.
  • Koma í veg fyrir skemmdir á ungum trjám, blómabeðum, grasræktarsvæðum, nýtyrfðum svæðum eða annarri gróðursetningu.
  • Vernda leikmenn fyrir hættu, og
  • Vernda svæði sem hafa sögulegt eða menningarlegt gildi.

Nefndin ætti að skilgreina jaðar bannreits með línu eða stikum og línan eða stikurnar (eða toppar stikanna) ættu að auðkenna bannreitinn á annan hátt en venjulegar óeðlilegar vallaraðstæður eða vítasvæði sem hafa ekki að geyma bannreit.

 

Túlkun Bannreitur/1 – Staða hluta sem vaxa og slúta yfir bannreit

Staða gróðurs sem slútir yfir bannreit fer eftir tegund bannreitsins. Þetta skiptir máli vegna þess að gróður getur verið hluti bannreitsins og þá verður leikmaðurinn að taka lausn.

Til dæmis, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem vítasvæði (þar sem jaðrar framlengjast upp frá jörðu og niður fyrir jörðu) eru allir hlutar gróðurs sem nær yfir jaðar bannreitsins ekki hluti bannreitsins. Hins vegar, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem grund í aðgerð (en henni tilheyrir öll jörð innan svæðisins og allt sem vex þar og nær út fyrir mörk þess) er allt sem slútir yfir mörk bannreitsins hluti hans.

Út af

Öll svæði utan marka vallarins eins og þau eru skilgreind af nefndinni. Öll svæði sem eru innan þeirra marka eru innan vallar.

Mörk vallarins framlengjast bæði upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan markanna eru innan vallar, hvort sem er á, ofan við eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan markanna (til dæmis tröppur sem festar eru við vallarmarkagirðingu eða tré með rótum utan markanna og greinar sem slúta inn fyrir mörkin eða öfugt), er eingöngu sá hluti sem er utan markanna út af.

Mörkin ættu að vera skilgreind með vallarmarkahlutum eða línum:

  • Vallarmarkahlutir: Þegar vallarmörk eru skilgreind með stikum eða girðingu ákvarðast mörkin af línunni á milli stikanna eða girðingarstauranna vallarmegin niðri við jörðu (að stögum og skástífum undanskildum) og þessar stikur eða girðingarstaurar eru út af. Þegar vallarmörk eru skilgreind með öðrum hlutum, svo sem veggjum, eða þegar nefndin vill meðhöndla vallarmarkagirðingu á annan hátt, ætti nefndin að skilgreina jaðar vallarmarkanna.
  • Línur: Þegar vallarmörk eru skilgreind með málaðri línu á jörðinni eru mörkin við brún línunnar vallarmegin og línan sjálf er út af. Þegar lína á jörðinni skilgreinir vallarmörkin má nota stikur til að sýna hvar vallarmörkin eru, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Vallarmarkastikur eða -línur ættu að vera hvítar.

Bannreitur

Hluti vallarins þar sem nefndin hefur bannað leik. Bannreitur verður að vera skilgreindur sem hluti af annaðhvort óeðlilegum vallaraðstæðum eða vítasvæði.

Nefndin má nota bannreit af hvaða ástæðu sem er, svo sem til að:

  • Vernda dýralíf, búsvæði dýra og svæði sem eru viðkvæm af umhverfisástæðum.
  • Koma í veg fyrir skemmdir á ungum trjám, blómabeðum, grasræktarsvæðum, nýtyrfðum svæðum eða annarri gróðursetningu.
  • Vernda leikmenn fyrir hættu, og
  • Vernda svæði sem hafa sögulegt eða menningarlegt gildi.

Nefndin ætti að skilgreina jaðar bannreits með línu eða stikum og línan eða stikurnar (eða toppar stikanna) ættu að auðkenna bannreitinn á annan hátt en venjulegar óeðlilegar vallaraðstæður eða vítasvæði sem hafa ekki að geyma bannreit.

 

Túlkun Bannreitur/1 – Staða hluta sem vaxa og slúta yfir bannreit

Staða gróðurs sem slútir yfir bannreit fer eftir tegund bannreitsins. Þetta skiptir máli vegna þess að gróður getur verið hluti bannreitsins og þá verður leikmaðurinn að taka lausn.

Til dæmis, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem vítasvæði (þar sem jaðrar framlengjast upp frá jörðu og niður fyrir jörðu) eru allir hlutar gróðurs sem nær yfir jaðar bannreitsins ekki hluti bannreitsins. Hins vegar, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem grund í aðgerð (en henni tilheyrir öll jörð innan svæðisins og allt sem vex þar og nær út fyrir mörk þess) er allt sem slútir yfir mörk bannreitsins hluti hans.

Bannreitur

Hluti vallarins þar sem nefndin hefur bannað leik. Bannreitur verður að vera skilgreindur sem hluti af annaðhvort óeðlilegum vallaraðstæðum eða vítasvæði.

Nefndin má nota bannreit af hvaða ástæðu sem er, svo sem til að:

  • Vernda dýralíf, búsvæði dýra og svæði sem eru viðkvæm af umhverfisástæðum.
  • Koma í veg fyrir skemmdir á ungum trjám, blómabeðum, grasræktarsvæðum, nýtyrfðum svæðum eða annarri gróðursetningu.
  • Vernda leikmenn fyrir hættu, og
  • Vernda svæði sem hafa sögulegt eða menningarlegt gildi.

Nefndin ætti að skilgreina jaðar bannreits með línu eða stikum og línan eða stikurnar (eða toppar stikanna) ættu að auðkenna bannreitinn á annan hátt en venjulegar óeðlilegar vallaraðstæður eða vítasvæði sem hafa ekki að geyma bannreit.

 

Túlkun Bannreitur/1 – Staða hluta sem vaxa og slúta yfir bannreit

Staða gróðurs sem slútir yfir bannreit fer eftir tegund bannreitsins. Þetta skiptir máli vegna þess að gróður getur verið hluti bannreitsins og þá verður leikmaðurinn að taka lausn.

Til dæmis, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem vítasvæði (þar sem jaðrar framlengjast upp frá jörðu og niður fyrir jörðu) eru allir hlutar gróðurs sem nær yfir jaðar bannreitsins ekki hluti bannreitsins. Hins vegar, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem grund í aðgerð (en henni tilheyrir öll jörð innan svæðisins og allt sem vex þar og nær út fyrir mörk þess) er allt sem slútir yfir mörk bannreitsins hluti hans.

Völlur

Allt leiksvæðið innan marka sem sett eru af nefndinni:

  • Öll svæði innan jaðars vallarmarka eru innan vallar og hluti vallarins.
  • Öll svæði utan jaðars vallarmarka eru út af og ekki hluti vallarins.
  • Vallarmörk framlengjast bæði upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar.

Völlurinn samanstendur af fimm skilgreindum svæðum vallarins.

Bannreitur

Hluti vallarins þar sem nefndin hefur bannað leik. Bannreitur verður að vera skilgreindur sem hluti af annaðhvort óeðlilegum vallaraðstæðum eða vítasvæði.

Nefndin má nota bannreit af hvaða ástæðu sem er, svo sem til að:

  • Vernda dýralíf, búsvæði dýra og svæði sem eru viðkvæm af umhverfisástæðum.
  • Koma í veg fyrir skemmdir á ungum trjám, blómabeðum, grasræktarsvæðum, nýtyrfðum svæðum eða annarri gróðursetningu.
  • Vernda leikmenn fyrir hættu, og
  • Vernda svæði sem hafa sögulegt eða menningarlegt gildi.

Nefndin ætti að skilgreina jaðar bannreits með línu eða stikum og línan eða stikurnar (eða toppar stikanna) ættu að auðkenna bannreitinn á annan hátt en venjulegar óeðlilegar vallaraðstæður eða vítasvæði sem hafa ekki að geyma bannreit.

 

Túlkun Bannreitur/1 – Staða hluta sem vaxa og slúta yfir bannreit

Staða gróðurs sem slútir yfir bannreit fer eftir tegund bannreitsins. Þetta skiptir máli vegna þess að gróður getur verið hluti bannreitsins og þá verður leikmaðurinn að taka lausn.

Til dæmis, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem vítasvæði (þar sem jaðrar framlengjast upp frá jörðu og niður fyrir jörðu) eru allir hlutar gróðurs sem nær yfir jaðar bannreitsins ekki hluti bannreitsins. Hins vegar, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem grund í aðgerð (en henni tilheyrir öll jörð innan svæðisins og allt sem vex þar og nær út fyrir mörk þess) er allt sem slútir yfir mörk bannreitsins hluti hans.

Staða

Staðsetning fóta og líkama leikmanns þegar hann undirbýr sig fyrir og slær högg.

Almennt víti

Holutap í holukeppni eða tvö vítahögg í höggleik.

Bannreitur

Hluti vallarins þar sem nefndin hefur bannað leik. Bannreitur verður að vera skilgreindur sem hluti af annaðhvort óeðlilegum vallaraðstæðum eða vítasvæði.

Nefndin má nota bannreit af hvaða ástæðu sem er, svo sem til að:

  • Vernda dýralíf, búsvæði dýra og svæði sem eru viðkvæm af umhverfisástæðum.
  • Koma í veg fyrir skemmdir á ungum trjám, blómabeðum, grasræktarsvæðum, nýtyrfðum svæðum eða annarri gróðursetningu.
  • Vernda leikmenn fyrir hættu, og
  • Vernda svæði sem hafa sögulegt eða menningarlegt gildi.

Nefndin ætti að skilgreina jaðar bannreits með línu eða stikum og línan eða stikurnar (eða toppar stikanna) ættu að auðkenna bannreitinn á annan hátt en venjulegar óeðlilegar vallaraðstæður eða vítasvæði sem hafa ekki að geyma bannreit.

 

Túlkun Bannreitur/1 – Staða hluta sem vaxa og slúta yfir bannreit

Staða gróðurs sem slútir yfir bannreit fer eftir tegund bannreitsins. Þetta skiptir máli vegna þess að gróður getur verið hluti bannreitsins og þá verður leikmaðurinn að taka lausn.

Til dæmis, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem vítasvæði (þar sem jaðrar framlengjast upp frá jörðu og niður fyrir jörðu) eru allir hlutar gróðurs sem nær yfir jaðar bannreitsins ekki hluti bannreitsins. Hins vegar, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem grund í aðgerð (en henni tilheyrir öll jörð innan svæðisins og allt sem vex þar og nær út fyrir mörk þess) er allt sem slútir yfir mörk bannreitsins hluti hans.

Völlur

Allt leiksvæðið innan marka sem sett eru af nefndinni:

  • Öll svæði innan jaðars vallarmarka eru innan vallar og hluti vallarins.
  • Öll svæði utan jaðars vallarmarka eru út af og ekki hluti vallarins.
  • Vallarmörk framlengjast bæði upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar.

Völlurinn samanstendur af fimm skilgreindum svæðum vallarins.

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Staða

Staðsetning fóta og líkama leikmanns þegar hann undirbýr sig fyrir og slær högg.

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Staða

Staðsetning fóta og líkama leikmanns þegar hann undirbýr sig fyrir og slær högg.

Almennt víti

Holutap í holukeppni eða tvö vítahögg í höggleik.

Vitað eða nánast öruggt

Viðmið til að ákveða hvað gerðist varðandi bolta leikmanns, til dæmis hvort boltinn stöðvaðist innan vítasvæðis, hvort hann hreyfðist eða hvað olli því að hann hreyfðist.

Vitað eða nánast öruggt þýðir meira en bara hugsanlegt eða líklegt. Það þýðir að annaðhvort:

  • Eru óyggjandi sannanir fyrir því að atburðurinn sem um ræðir hafði áhrif á bolta leikmannsins, svo sem þegar leikmaðurinn eða aðrir urðu vitni að því, eða
  • Þótt fyrir hendi sé örlítill vafi, benda allar auðfáanlegar upplýsingar til þess að minnst 95% líkur séu á að það gerðist.

Með „öllum auðfáanlegum upplýsingum“ er meðal annars átt við allar upplýsingar sem leikmaðurinn býr yfir og allar upplýsingar sem hann getur aflað sér án mikillar fyrirhafnar og án þess að valda óhæfilegri töf á leik.

 

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/1 - Að beita viðmiði um „vitað eða nánast öruggt“ þegar bolti hreyfist

Þegar ekki er „vitað“ hvað olli hreyfingu bolta verður að líta til allra upplýsinga sem eru auðfáanlegar og meta slík gögn til að ákvarða hvort það sé „nánast öruggt“ að leikmaðurinn, mótherji eða utanaðkomandi áhrif hafi valdið hreyfingu boltans.

Þótt það fari eftir kringumstæðum er eftirfarandi dæmi um hugsanlegar auðfáanlegar upplýsingar:

  • Áhrif athafna nærri boltanum (svo sem hreyfing á lausung, æfingasveiflur, að leggja kylfuhaus á jörðina og að taka sér stöðu).
  • Tíminn milli slíkra athafna og þess að boltinn hreyfðist.
  • Lega boltans áður en hann hreyfðist (svo sem snöggslegið svæði, bolti liggur á háu grasi, ójöfnur á yfirborði, boltinn á flötinni).
  • Ástand yfirborðsins nærri boltanum (svo sem hallinn á jörðinni eða tilvist ójafna o.s.frv.).
  • Vindhraði og vindátt, regn og önnur veðurskilyrði.

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/2 – Nánast örugg vitneskja skiptir ekki máli ef hún verður ljós eftir að þriggja mínútna leitartíminn er liðinn

Ákvörðun um hvort eitthvað er vitað eða nánast öruggt verður að byggja á upplýsingum sem eru ljósar leikmanninum við lok þriggja mínútna leitartímans.

Eftirfarandi eru dæmi um tilvik þar sem síðari vitneskja leikmannsins skiptir ekki máli:

  • Teighögg leikmanns stöðvast í háum karga þar sem er stór dýrahola. Eftir þriggja mínútna leit er ákvarðað að hvorki sé vitað né nánast öruggt að boltinn sé í dýraholunni. Þegar leikmaðurinn er á leiðinni aftur á teiginn finnst boltinn í dýraholunni.
  • Jafnvel þótt leikmaðurinn hafi ekki enn sett annan bolta í leik verður leikmaðurinn að taka fjarlægðarlausn vegna týnds bolta (regla 18.2b - Hvað gera á ef bolti er týndur eða út af) því það var hvorki vitað né nánast öruggt að boltinn væri í dýraholunni þegar leitartíminn rann út.
  • Leikmaður finnur ekki bolta sinn og heldur að hann kunni að hafa verið tekinn af áhorfanda (utanaðkomandi áhrifum). Þó eru ekki nægar sannanir fyrir því til að það sé nánast öruggt. Stuttu eftir að þriggja mínútna leitartíminn rennur út kemur í ljós að áhorfandi tók boltann.

Leikmaðurinn verður að taka fjarlægðarlausn vegna týnds bolta (regla 18.2b) því sú staðreynd að utanaðkomandi áhrif hreyfðu boltann kom ekki í ljós fyrr en eftir að leitartíminn rann út

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/3 – Leikmaður veit ekki að bolta hans var leikið af öðrum leikmanni

Það verður að vera vitað eða nánast öruggt að bolta leikmanns hafi verið leikið af öðrum leikmanni sem röngum bolta, til að líta megi svo á að boltinn hafi verið hreyfður og að hann sé ekki týndur.

Til dæmis, í höggleik, slá leikmaður A og leikmaður B teighögg sín á sömu slóðir. Leikmaður A finnur bolta og leikur honum. Leikmaður B gengur áfram til að leita að sínum bolta en finnur hann ekki. Eftir þrjár mínútur leggur leikmaður B af stað til baka á teiginn til að leika öðrum bolta. Á leiðinni finnur leikmaður B bolta leikmanns A og veit þá að leikmaður A hefur leikið hans bolta.

Leikmaður A fær almenna vítið fyrir að leika röngum bolta og verður að leika næst sínum eigin bolta (regla 6.3c). Bolti leikmanns A var ekki týndur þótt báðir leikmennirnir hafi leitað í meira en þrjár mínútur því leikmaður A hóf ekki leit að sínum bolta, leitin var að bolta leikmanns B. Varðandi bolta leikmanns B var sá bolti týndur og leikmaður B verður að setja annan bolta í leik með fjarlægðarvíti (regla 18.2b), því hvorki var vitað né nánast öruggt þegar þriggja mínútna leitartíminn rann út að annar leikmaður hafi leikið boltanum.

Högg

Hreyfing kylfunnar fram á við til þess að hitta boltann.

Þó hefur högg ekki verið slegið ef leikmaðurinn:

  • Ákveður í framsveiflunni að hitta ekki boltann og nær að koma í veg fyrir það með því að stöðva kylfuhausinn vísvitandi áður en hann nær að boltanum, eða, nái leikmaðurinn ekki að stöðva kylfuhausinn, með því að sveigja kylfuhausinn vísvitandi frá boltanum.
  • Hittir boltann af slysni í æfingasveiflu eða við undirbúning fyrir höggið.

Hugtakið „að leika boltanum“ í reglunum hefur sömu merkingu og að slá högg.

Skori leikmannsins á holu eða í umferð er lýst sem fjölda „högga“ eða „leikin högg“, sem merkir bæði högg sem leikmaðurinn slær og öll vítahögg sem hann kann að hafa fengið (sjá reglu 3.1c).

 

Túlkun Högg/1 - Að ákvarða hvort högg var slegið

Ef leikmaður byrjar framsveifluna með kylfu í þeim tilgangi að hitta boltann telst það högg, jafnvel þegar:

  • Kylfuhausinn er sveigður úr leið eða stöðvaður af utanaðkomandi áhrifum (svo sem trjágrein), hvort sem kylfuhausinn lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni og leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu, hvort sem skaftið lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni, leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu og kylfuhausinn fellur niður og lendir á boltanum.

Athafnir leikmannsins teljast ekki högg í eftirfarandi tilvikum:

  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni. Leikmaðurinn stöðvar framsveifluna áður en hann kemur að boltanum en kylfuhausinn fellur niður, lendir á boltanum og hreyfir hann.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í aftursveiflunni. Leikmaðurinn lýkur framsveiflunni með skaftinu en hittir ekki boltann.
  • Bolti er fastur í trjágrein hærra en hægt er að ná með kylfu. Ef leikmaðurinn veldur því að boltinn hreyfist með því að slá í grein neðar í trénu í stað boltans á regla 9.4 (Bolta lyft eða hann hreyfður af leikmanni) við.
Högg

Hreyfing kylfunnar fram á við til þess að hitta boltann.

Þó hefur högg ekki verið slegið ef leikmaðurinn:

  • Ákveður í framsveiflunni að hitta ekki boltann og nær að koma í veg fyrir það með því að stöðva kylfuhausinn vísvitandi áður en hann nær að boltanum, eða, nái leikmaðurinn ekki að stöðva kylfuhausinn, með því að sveigja kylfuhausinn vísvitandi frá boltanum.
  • Hittir boltann af slysni í æfingasveiflu eða við undirbúning fyrir höggið.

Hugtakið „að leika boltanum“ í reglunum hefur sömu merkingu og að slá högg.

Skori leikmannsins á holu eða í umferð er lýst sem fjölda „högga“ eða „leikin högg“, sem merkir bæði högg sem leikmaðurinn slær og öll vítahögg sem hann kann að hafa fengið (sjá reglu 3.1c).

 

Túlkun Högg/1 - Að ákvarða hvort högg var slegið

Ef leikmaður byrjar framsveifluna með kylfu í þeim tilgangi að hitta boltann telst það högg, jafnvel þegar:

  • Kylfuhausinn er sveigður úr leið eða stöðvaður af utanaðkomandi áhrifum (svo sem trjágrein), hvort sem kylfuhausinn lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni og leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu, hvort sem skaftið lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni, leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu og kylfuhausinn fellur niður og lendir á boltanum.

Athafnir leikmannsins teljast ekki högg í eftirfarandi tilvikum:

  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni. Leikmaðurinn stöðvar framsveifluna áður en hann kemur að boltanum en kylfuhausinn fellur niður, lendir á boltanum og hreyfir hann.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í aftursveiflunni. Leikmaðurinn lýkur framsveiflunni með skaftinu en hittir ekki boltann.
  • Bolti er fastur í trjágrein hærra en hægt er að ná með kylfu. Ef leikmaðurinn veldur því að boltinn hreyfist með því að slá í grein neðar í trénu í stað boltans á regla 9.4 (Bolta lyft eða hann hreyfður af leikmanni) við.
Almennt víti

Holutap í holukeppni eða tvö vítahögg í höggleik.

Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Kylfulengd

Lengd lengstu kylfunnar af þeim 14 (eða færri) sem leikmaðurinn hefur í fórum sínum á meðan umferðin er leikin (eins og leyft er í reglu 4.1b(1)), annarrar en pútters.

Til dæmis, ef lengsta kylfan (önnur en pútter) sem leikmaður hefur á meðan hann leikur umferð er 43 tommu (109,22 cm) langt teigtré er kylfulengdin 43 tommur fyrir þann leikmann í þeirri umferð.

Kylfulengdir eru notaðar til að skilgreina teig leikmannsins á hverri holu og til að ákvarða stærð lausnarsvæðis leikmannsins þegar hann tekur lausn samkvæmt reglunum.

 

Túlkun Kylfulengd/1 – Merking „kylfulengdar“ við mælingu

Þegar mælt er til að ákvarða lausnarsvæði er heildarlengd kylfunnar notuð, frá tá hennar að enda gripsins. Hins vegar, ef hlíf er yfir kylfuhausnum eða einhver hlutur er áfastur gripinu eru þeir ekki innifaldir þegar kylfan er notuð við mælingar.

Túlkun Kylfulengd/2 – Hvernig á að mæla þegar lengsta kylfan brotnar

Ef lengsta kylfan sem leikmaðurinn hefur í umferðinni brotnar er brotna kylfan samt sem áður notuð áfram til að ákvarða stærð lausnarsvæða leikmannsins. Hins vegar, ef lengsta kylfan brotnar og leikmanninum er heimilt að skipta henni út fyrir nýja kylfu (undantekning við reglu 4.1b(3)) og hann gerir það er ekki lengur litið á brotnu kylfuna sem lengstu kylfu leikmannsins.

Ef leikmaðurinn hefur umferð með færri en 14 kylfum og ákveður svo að bæta við kylfu sem er lengri en kylfurnar sem hann hóf leik með er nýja kylfan notuð við mælingar, svo fremi að hún sé ekki pútter.

Skýring - Merking hugtaksins „kylfulengd“ í leik samherja

Í leikformum þar sem samherjar koma við sögu má nota lengstu kylfu annars hvors samherjans, aðra en pútter, til að skilgreina stærð teigsins eða ákvarða stærð lausnarsvæðis.
(Skýringu bætt við 12/2018)

Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Hola

Lokastaðurinn á flötinni fyrir holuna sem verið er að leika:

  • Holan verður að vera 4 ¼ tommur (108 mm) í þvermál og að minnsta kosti 4 tommur (101,6 mm) á dýpt.
  • Ef holan er fóðruð má ytra þvermál fóðringarinnar ekki vera meira en 4 ¼ tommur (108 mm). Fóðringin þarf að vera að minnsta kosti 1 tommu (25,4 mm) neðan yfirborðs flatarinnar, nema eðli jarðvegsins krefjist þess að hún sé nær yfirborðinu.

Orðið „hola“ (þegar það er ekki notað sem skáletruð skilgreining) er notað víðsvegar í reglunum til að merkja þann hluta vallarins sem tengist tilteknum teig, flöt og holu. Leikur á holu hefst á teignum og lýkur þegar boltinn er í holu á flötinni (eða þegar reglurnar ákvarða að holunni sé lokið á annan hátt).

 

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)