The R&A - Working for Golf
Vítasvæði
Fara í hluta
17.1
17.1a
17.1a/1
17.1a/2
17.1d
17.1d(2)/1
17.1d(2)/C1
17.1d(3)/1
17.1d(3)/2
17.2
17.2b
17.2b/1
Skoða fleira

Túlkun 16
Túlkun 18

Tilgangur: Regla 17 er sérregla fyrir vítasvæði, sem eru vatnasvæði eða önnur svæði skilgreind af nefndinni, þar sem boltar týnast oft eða eru ósláanlegir. Gegn einu vítahöggi mega leikmenn nota sérstakar lausnaraðferðir til að leika bolta utan vítasvæðisins.

17.1
Möguleikar vegna bolta innan vítasvæðis
17.1a
Hvenær bolti er innan vítasvæðis
17.1a/1
Bolti er innan vítasvæðis þótt vítasvæðið sé rangt merkt

Ef stikur sem skilgreina vatnasvæði sem vítasvæði eru rangt staðsettar er leikmanni ekki heimilt að nýta sér slík mistök nefndarinnar.

Til dæmis finnst bolti í vatni sem augljóst er, með tilliti til landslagsins, að tilheyrir vítasvæði. Boltinn er þó utan stikanna og því tæknilega utan vítasvæðisins. Leikmaðurinn getur ekki haldið því fram að boltinn sem liggur í vatninu sé í tímabundnu vatni því til vítasvæðia heyra öll vatnasvæði á vellinum, hvort sem þau eru merkt af nefndinni eða ekki (sjá skilgreiningu á „vítasvæði“).

17.1a/2
Bolti týndur, annaðhvort innan vítasvæðis eða í óeðlilegum vallaraðstæðum við vítasvæðið

Ef bolti leikmanns hefur ekki fundist á svæði þar sem vítasvæði og óeðlilegar vallaraðstæður liggja saman verður leikmaðurinn að beita skynsamlegu mati (regla 1.3b(2)) þegar staðsetning boltans er ákvörðuð. Ef slíkt skynsamlegt mat leiðir til þess að vitað er eða nánast öruggt að boltinn hafi hafnað í öðru hvoru svæðanna en jafn miklar líkur eru á því í hvoru þeirra verður leikmaðurinn að taka lausn samkvæmt reglu 17.

17.1d
Lausn vegna bolta innan vítasvæðis
17.1d(2)/1
Ráðlegging um að leikmaður merki áþreifanlega viðmiðunarstaðinn á viðmiðunarlínunni

Regla 17.1d heimilar leikmanni að velja viðmiðunarstað á viðmiðunarlínunni sem ákvarðar lausnarsvæðið fyrir aftur-á-línu lausn. Þótt leikmaðurinn ætti að auðkenna staðinn með því að nota einhvern hlut (svo sem ) má hann einfaldlega velja staðinn sjónrænt.

Ef leikmaðurinn hefur valið viðmiðunarstaðinn þannig (þ.e. án þess að merkja hann áþreifanlega) er sá staður notaður til að ákvarða lausnarsvæðið og hvort láta þarf boltann falla aftur.

Ástæðan fyrir því að ráðlegt er að merkja áþreifanlega viðmiðunarstaðinn er að það aðstoðar við að fylgja lausnaraðferðinni og auðveldar að ákvarða hvort bolti sem hefur verið látinn falla hafi stöðvast innan lausnarsvæðisins (regla 14.3).

17.1d(2)/C1
Skýring: Viðmiðunarstaður fyrir aftur-á-línu lausn verður að vera utan vítasvæðisins

Þegar tekin er aftur-á-línu lausn frá vítasvæði verður viðmiðunarstaðurinn að vera utan vítasvæðisins.

(Skýringu bætt við 4/2019)

17.1d(3)/1
Leikmaður má mæla þvert yfir vítasvæði þegar hann tekur hliðarlausn

Við að taka hliðarlausn þegar boltinn skar síðast mörk rauðs vítasvæðis sem er mjög mjótt er hugsanlegt að leikmaðurinn geti mælt tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum þvert yfir vítasvæðið við að ákvarða stærð lausnarsvæðisins. Hins vegar tilheyrir sá hluti vítasvæðisins sem er innan kylfulengdanna tveggja sem mældar voru frá viðmiðunarstaðnum ekki lausnarsvæðinu.

17.1d(3)/2
Leikmaður lætur bolta falla samkvæmt mati á því hvar boltinn skar síðast mörk vítasvæðis. Matið reynist svo rangt

Ef staðurinn þar sem bolti skar síðast mörk vítasvæðis er ekki þekktur verður leikmaðurinn að beita skynsamlegu mati til að ákvarða viðmiðunarstaðinn.

Samkvæmt reglu 1.3b(2) verður skynsamlegt mat leikmannsins samþykkt, jafnvel þótt viðmiðunarstaðurinn reynist síðar hafa verið rangur. Hins vegar getur komið í ljós áður en leikmaðurinn slær högg að viðmiðunarstaðurinn sé rangur og þá verður að leiðrétta mistökin.

Til dæmis í höggleik er nánast öruggt að bolti leikmanns er innan rauðs vítasvæðis. Leikmaðurinn áætlar hvar boltinn skar síðast mörk vítasvæðisins, eftir að hafa ráðfært sig við aðra leikmenn í ráshópnum. Leikmaðurinn tekur síðan hliðarlausn og lætur bolta falla innan lausnarsvæðisins, út frá þeim viðmiðunarstað.

Áður en hann slær högg að boltanum sem hann lét falla finnur einn leikmannanna í ráshópnum upphaflega bolta leikmannsins innan vítasvæðisins, á stað sem bendir til að boltinn hafi síðast skorið mörk vítasvæðisins um það bil 20 metrum nær holunni en viðmiðunarstaðurinn sem leikmaðurinn áætlaði.

Þar sem þetta verður ljóst áður en leikmaðurinn sló högg að boltanum sem hann lét falla verður hann að leiðrétta mistökin, samkvæmt reglu 14.5 (Að leiðrétta mistök við að skipta um bolta, leggja bolta aftur, láta bolta falla og leggja bolta). Til þess verður leikmaðurinn að fara að samkvæmt reglu 17.1 með tilliti til rétts viðmiðunarstaðar og má nota hvaða lausnaraðferð sem hann kýs samkvæmt þeirri reglu (sjá reglu 14.5b(2)).

17.2
Möguleikar eftir að bolta er leikið af vítasvæði
17.2b
Þegar bolti sem leikið er af vítasvæði er týndur, út af eða ósláanlegur utan vítasvæðisins
17.2b/1
Dæmi um lausnarkosti sem regla 17.2b heimilar

Myndina vantar.

Á myndinni leikur leikmaður af teignum og boltinn stöðvast innan rauða vítasvæðisins á stað A. Leikmaðurinn velur að leika úr vítasvæðinu og slær boltann á stað B sem er út af.

Leikmaðurinn má taka fjarlægðarlausn samkvæmt reglu 18.2b með því að nota stað A sem viðmiðunarstað fyrir lausnarsvæðið og myndi næst slá fjórða högg sitt.

Ef leikmaðurinn tekur fjarlægðarlausn með því að láta bolta falla innan vítasvæðisins og velur síðan að leika boltanum ekki þar sem hann stöðvaðist:

  • Má leikmaðurinn annaðhvort taka aftur-á-línu lausn hvar sem er á punktalínunni X-Y utan vítasvæðisins samkvæmt reglu 17.1d(2), taka hliðarlausn samkvæmt reglu 17.1d(3) eða leika öðrum bolta þar sem hann sló síðasta högg utan vítasvæðisins (þ.e. af teignum) samkvæmt reglu 17.2a(2).
  • Ef leikmaðurinn velur annan af þessum tveimur kostum fær hann eitt vítahögg til viðbótar, þ.e. samtals tvö vítahögg, eitt högg fyrir fjarlægðarlausnina og annað fyrir að taka aftur-á-línu lausn, hliðarlausn eða leika öðrum bolta þar sem hann sló síðasta högg sitt utan vítasvæðisins (þ.e. af teignum). Leikmaðurinn væri þá að leika sitt fimmta högg ef hann velur annan þessara kosta.

Leikmaðurinn má einnig taka slíka lausn beint utan vítasvæðisins án þess að láta bolta fyrst falla innan vítasvæðisins, en fengi samt samtals tvö vítahögg.

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Nefndin

Einstaklingurinn eða hópurinn sem ber ábyrgð á keppninni eða vellinum.

Sjá Verklag nefnda, hluta 1 (þar sem hlutverk nefndarinnar er útskýrt).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Tímabundið vatn

Öll tímabundin uppsöfnun vatns á yfirborði jarðar (svo sem pollar eftir rigningu eða vökvun, eða yfirfall frá vatnasvæði) sem:

  • Er ekki innan vítasvæðis og
  • Hægt er að sjá áður en eða eftir að leikmaðurinn tekur sér stöðu (án þess að stíga óhóflega niður fæti).

Ekki nægir að jörðin sé einungis vot, drullug eða mjúk eða að vatnið sé sýnilegt rétt á meðan leikmaðurinn stígur á jörðina. Uppsöfnun vatns verður að sjást annaðhvort áður en eða eftir að staða er tekin.

Sértilvik:

  • Dögg og hrím eru ekki tímabundið vatn.
  • Snjór og náttúrlegur ís (annar en hrím) eru annaðhvort lausung eða, þegar það er á jörðinni, tímabundið vatn, að vali leikmannsins.
  • Manngerður ís er hindrun.
Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Völlur

Allt leiksvæðið innan marka sem sett eru af nefndinni:

  • Öll svæði innan jaðars vallarmarka eru innan vallar og hluti vallarins.
  • Öll svæði utan jaðars vallarmarka eru út af og ekki hluti vallarins.
  • Vallarmörk framlengjast bæði upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar.

Völlurinn samanstendur af fimm skilgreindum svæðum vallarins.

Nefndin

Einstaklingurinn eða hópurinn sem ber ábyrgð á keppninni eða vellinum.

Sjá Verklag nefnda, hluta 1 (þar sem hlutverk nefndarinnar er útskýrt).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Óeðlilegar vallaraðstæður

Einhverjar eftirfarandi fjögurra skilgreindra aðstæðna:

  • Dýrahola,
  • Grund í aðgerð,
  • Óhreyfanleg hindrun, eða
  • Tímabundið vatn.
Vitað eða nánast öruggt

Viðmið til að ákveða hvað gerðist varðandi bolta leikmanns, til dæmis hvort boltinn stöðvaðist innan vítasvæðis, hvort hann hreyfðist eða hvað olli því að hann hreyfðist.

Vitað eða nánast öruggt þýðir meira en bara hugsanlegt eða líklegt. Það þýðir að annaðhvort:

  • Eru óyggjandi sannanir fyrir því að atburðurinn sem um ræðir hafði áhrif á bolta leikmannsins, svo sem þegar leikmaðurinn eða aðrir urðu vitni að því, eða
  • Þótt fyrir hendi sé örlítill vafi, benda allar auðfáanlegar upplýsingar til þess að minnst 95% líkur séu á að það gerðist.

Með „öllum auðfáanlegum upplýsingum“ er meðal annars átt við allar upplýsingar sem leikmaðurinn býr yfir og allar upplýsingar sem hann getur aflað sér án mikillar fyrirhafnar og án þess að valda óhæfilegri töf á leik.

 

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/1 - Að beita viðmiði um „vitað eða nánast öruggt“ þegar bolti hreyfist

Þegar ekki er „vitað“ hvað olli hreyfingu bolta verður að líta til allra upplýsinga sem eru auðfáanlegar og meta slík gögn til að ákvarða hvort það sé „nánast öruggt“ að leikmaðurinn, mótherji eða utanaðkomandi áhrif hafi valdið hreyfingu boltans.

Þótt það fari eftir kringumstæðum er eftirfarandi dæmi um hugsanlegar auðfáanlegar upplýsingar:

  • Áhrif athafna nærri boltanum (svo sem hreyfing á lausung, æfingasveiflur, að leggja kylfuhaus á jörðina og að taka sér stöðu).
  • Tíminn milli slíkra athafna og þess að boltinn hreyfðist.
  • Lega boltans áður en hann hreyfðist (svo sem snöggslegið svæði, bolti liggur á háu grasi, ójöfnur á yfirborði, boltinn á flötinni).
  • Ástand yfirborðsins nærri boltanum (svo sem hallinn á jörðinni eða tilvist ójafna o.s.frv.).
  • Vindhraði og vindátt, regn og önnur veðurskilyrði.

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/2 – Nánast örugg vitneskja skiptir ekki máli ef hún verður ljós eftir að þriggja mínútna leitartíminn er liðinn

Ákvörðun um hvort eitthvað er vitað eða nánast öruggt verður að byggja á upplýsingum sem eru ljósar leikmanninum við lok þriggja mínútna leitartímans.

Eftirfarandi eru dæmi um tilvik þar sem síðari vitneskja leikmannsins skiptir ekki máli:

  • Teighögg leikmanns stöðvast í háum karga þar sem er stór dýrahola. Eftir þriggja mínútna leit er ákvarðað að hvorki sé vitað né nánast öruggt að boltinn sé í dýraholunni. Þegar leikmaðurinn er á leiðinni aftur á teiginn finnst boltinn í dýraholunni.
  • Jafnvel þótt leikmaðurinn hafi ekki enn sett annan bolta í leik verður leikmaðurinn að taka fjarlægðarlausn vegna týnds bolta (regla 18.2b - Hvað gera á ef bolti er týndur eða út af) því það var hvorki vitað né nánast öruggt að boltinn væri í dýraholunni þegar leitartíminn rann út.
  • Leikmaður finnur ekki bolta sinn og heldur að hann kunni að hafa verið tekinn af áhorfanda (utanaðkomandi áhrifum). Þó eru ekki nægar sannanir fyrir því til að það sé nánast öruggt. Stuttu eftir að þriggja mínútna leitartíminn rennur út kemur í ljós að áhorfandi tók boltann.

Leikmaðurinn verður að taka fjarlægðarlausn vegna týnds bolta (regla 18.2b) því sú staðreynd að utanaðkomandi áhrif hreyfðu boltann kom ekki í ljós fyrr en eftir að leitartíminn rann út

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/3 – Leikmaður veit ekki að bolta hans var leikið af öðrum leikmanni

Það verður að vera vitað eða nánast öruggt að bolta leikmanns hafi verið leikið af öðrum leikmanni sem röngum bolta, til að líta megi svo á að boltinn hafi verið hreyfður og að hann sé ekki týndur.

Til dæmis, í höggleik, slá leikmaður A og leikmaður B teighögg sín á sömu slóðir. Leikmaður A finnur bolta og leikur honum. Leikmaður B gengur áfram til að leita að sínum bolta en finnur hann ekki. Eftir þrjár mínútur leggur leikmaður B af stað til baka á teiginn til að leika öðrum bolta. Á leiðinni finnur leikmaður B bolta leikmanns A og veit þá að leikmaður A hefur leikið hans bolta.

Leikmaður A fær almenna vítið fyrir að leika röngum bolta og verður að leika næst sínum eigin bolta (regla 6.3c). Bolti leikmanns A var ekki týndur þótt báðir leikmennirnir hafi leitað í meira en þrjár mínútur því leikmaður A hóf ekki leit að sínum bolta, leitin var að bolta leikmanns B. Varðandi bolta leikmanns B var sá bolti týndur og leikmaður B verður að setja annan bolta í leik með fjarlægðarvíti (regla 18.2b), því hvorki var vitað né nánast öruggt þegar þriggja mínútna leitartíminn rann út að annar leikmaður hafi leikið boltanum.

Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Hlutur sem er notaður til að lyfta boltanum frá jörðinni til að leika honum af teignum. Tí má ekki vera lengra en fjórar tommur (101,6 mm) og verður að samræmast útbúnaðarreglunum.

Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Kylfulengd

Lengd lengstu kylfunnar af þeim 14 (eða færri) sem leikmaðurinn hefur í fórum sínum á meðan umferðin er leikin (eins og leyft er í reglu 4.1b(1)), annarrar en pútters.

Til dæmis, ef lengsta kylfan (önnur en pútter) sem leikmaður hefur á meðan hann leikur umferð er 43 tommu (109,22 cm) langt teigtré er kylfulengdin 43 tommur fyrir þann leikmann í þeirri umferð.

Kylfulengdir eru notaðar til að skilgreina teig leikmannsins á hverri holu og til að ákvarða stærð lausnarsvæðis leikmannsins þegar hann tekur lausn samkvæmt reglunum.

 

Túlkun Kylfulengd/1 – Merking „kylfulengdar“ við mælingu

Þegar mælt er til að ákvarða lausnarsvæði er heildarlengd kylfunnar notuð, frá tá hennar að enda gripsins. Hins vegar, ef hlíf er yfir kylfuhausnum eða einhver hlutur er áfastur gripinu eru þeir ekki innifaldir þegar kylfan er notuð við mælingar.

Túlkun Kylfulengd/2 – Hvernig á að mæla þegar lengsta kylfan brotnar

Ef lengsta kylfan sem leikmaðurinn hefur í umferðinni brotnar er brotna kylfan samt sem áður notuð áfram til að ákvarða stærð lausnarsvæða leikmannsins. Hins vegar, ef lengsta kylfan brotnar og leikmanninum er heimilt að skipta henni út fyrir nýja kylfu (undantekning við reglu 4.1b(3)) og hann gerir það er ekki lengur litið á brotnu kylfuna sem lengstu kylfu leikmannsins.

Ef leikmaðurinn hefur umferð með færri en 14 kylfum og ákveður svo að bæta við kylfu sem er lengri en kylfurnar sem hann hóf leik með er nýja kylfan notuð við mælingar, svo fremi að hún sé ekki pútter.

Skýring - Merking hugtaksins „kylfulengd“ í leik samherja

Í leikformum þar sem samherjar koma við sögu má nota lengstu kylfu annars hvors samherjans, aðra en pútter, til að skilgreina stærð teigsins eða ákvarða stærð lausnarsvæðis.
(Skýringu bætt við 12/2018)

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Kylfulengd

Lengd lengstu kylfunnar af þeim 14 (eða færri) sem leikmaðurinn hefur í fórum sínum á meðan umferðin er leikin (eins og leyft er í reglu 4.1b(1)), annarrar en pútters.

Til dæmis, ef lengsta kylfan (önnur en pútter) sem leikmaður hefur á meðan hann leikur umferð er 43 tommu (109,22 cm) langt teigtré er kylfulengdin 43 tommur fyrir þann leikmann í þeirri umferð.

Kylfulengdir eru notaðar til að skilgreina teig leikmannsins á hverri holu og til að ákvarða stærð lausnarsvæðis leikmannsins þegar hann tekur lausn samkvæmt reglunum.

 

Túlkun Kylfulengd/1 – Merking „kylfulengdar“ við mælingu

Þegar mælt er til að ákvarða lausnarsvæði er heildarlengd kylfunnar notuð, frá tá hennar að enda gripsins. Hins vegar, ef hlíf er yfir kylfuhausnum eða einhver hlutur er áfastur gripinu eru þeir ekki innifaldir þegar kylfan er notuð við mælingar.

Túlkun Kylfulengd/2 – Hvernig á að mæla þegar lengsta kylfan brotnar

Ef lengsta kylfan sem leikmaðurinn hefur í umferðinni brotnar er brotna kylfan samt sem áður notuð áfram til að ákvarða stærð lausnarsvæða leikmannsins. Hins vegar, ef lengsta kylfan brotnar og leikmanninum er heimilt að skipta henni út fyrir nýja kylfu (undantekning við reglu 4.1b(3)) og hann gerir það er ekki lengur litið á brotnu kylfuna sem lengstu kylfu leikmannsins.

Ef leikmaðurinn hefur umferð með færri en 14 kylfum og ákveður svo að bæta við kylfu sem er lengri en kylfurnar sem hann hóf leik með er nýja kylfan notuð við mælingar, svo fremi að hún sé ekki pútter.

Skýring - Merking hugtaksins „kylfulengd“ í leik samherja

Í leikformum þar sem samherjar koma við sögu má nota lengstu kylfu annars hvors samherjans, aðra en pútter, til að skilgreina stærð teigsins eða ákvarða stærð lausnarsvæðis.
(Skýringu bætt við 12/2018)

Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Högg

Hreyfing kylfunnar fram á við til þess að hitta boltann.

Þó hefur högg ekki verið slegið ef leikmaðurinn:

  • Ákveður í framsveiflunni að hitta ekki boltann og nær að koma í veg fyrir það með því að stöðva kylfuhausinn vísvitandi áður en hann nær að boltanum, eða, nái leikmaðurinn ekki að stöðva kylfuhausinn, með því að sveigja kylfuhausinn vísvitandi frá boltanum.
  • Hittir boltann af slysni í æfingasveiflu eða við undirbúning fyrir höggið.

Hugtakið „að leika boltanum“ í reglunum hefur sömu merkingu og að slá högg.

Skori leikmannsins á holu eða í umferð er lýst sem fjölda „högga“ eða „leikin högg“, sem merkir bæði högg sem leikmaðurinn slær og öll vítahögg sem hann kann að hafa fengið (sjá reglu 3.1c).

 

Túlkun Högg/1 - Að ákvarða hvort högg var slegið

Ef leikmaður byrjar framsveifluna með kylfu í þeim tilgangi að hitta boltann telst það högg, jafnvel þegar:

  • Kylfuhausinn er sveigður úr leið eða stöðvaður af utanaðkomandi áhrifum (svo sem trjágrein), hvort sem kylfuhausinn lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni og leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu, hvort sem skaftið lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni, leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu og kylfuhausinn fellur niður og lendir á boltanum.

Athafnir leikmannsins teljast ekki högg í eftirfarandi tilvikum:

  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni. Leikmaðurinn stöðvar framsveifluna áður en hann kemur að boltanum en kylfuhausinn fellur niður, lendir á boltanum og hreyfir hann.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í aftursveiflunni. Leikmaðurinn lýkur framsveiflunni með skaftinu en hittir ekki boltann.
  • Bolti er fastur í trjágrein hærra en hægt er að ná með kylfu. Ef leikmaðurinn veldur því að boltinn hreyfist með því að slá í grein neðar í trénu í stað boltans á regla 9.4 (Bolta lyft eða hann hreyfður af leikmanni) við.
Höggleikur

Leikform þar sem leikmaður eða lið keppir við alla aðra leikmenn eða lið í keppninni.

Í venjulegu formi höggleiks (sjá reglu 3.3):

  • Er skor leikmanns eða liðs í umferð samtals fjöldi högga (þ.e. sleginna högga og hugsanlegra vítahögga) til að ljúka hverri holu, og
  • Sigurvegarinn er sá leikmaður eða það lið sem lýkur öllum umferðum á fæstum höggum samtals.

Önnur form höggleiks með öðrum aðferðum við skorun eru Stableford, hámarksskor og par/skolli (sjá reglu 21).

Hægt er að leika öll form höggleiks sem einstaklingskeppni (hver leikmaður keppir sjálfstætt) eða í keppnum með liðum samherja (fjórmenningur eða fjórleikur).

Vitað eða nánast öruggt

Viðmið til að ákveða hvað gerðist varðandi bolta leikmanns, til dæmis hvort boltinn stöðvaðist innan vítasvæðis, hvort hann hreyfðist eða hvað olli því að hann hreyfðist.

Vitað eða nánast öruggt þýðir meira en bara hugsanlegt eða líklegt. Það þýðir að annaðhvort:

  • Eru óyggjandi sannanir fyrir því að atburðurinn sem um ræðir hafði áhrif á bolta leikmannsins, svo sem þegar leikmaðurinn eða aðrir urðu vitni að því, eða
  • Þótt fyrir hendi sé örlítill vafi, benda allar auðfáanlegar upplýsingar til þess að minnst 95% líkur séu á að það gerðist.

Með „öllum auðfáanlegum upplýsingum“ er meðal annars átt við allar upplýsingar sem leikmaðurinn býr yfir og allar upplýsingar sem hann getur aflað sér án mikillar fyrirhafnar og án þess að valda óhæfilegri töf á leik.

 

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/1 - Að beita viðmiði um „vitað eða nánast öruggt“ þegar bolti hreyfist

Þegar ekki er „vitað“ hvað olli hreyfingu bolta verður að líta til allra upplýsinga sem eru auðfáanlegar og meta slík gögn til að ákvarða hvort það sé „nánast öruggt“ að leikmaðurinn, mótherji eða utanaðkomandi áhrif hafi valdið hreyfingu boltans.

Þótt það fari eftir kringumstæðum er eftirfarandi dæmi um hugsanlegar auðfáanlegar upplýsingar:

  • Áhrif athafna nærri boltanum (svo sem hreyfing á lausung, æfingasveiflur, að leggja kylfuhaus á jörðina og að taka sér stöðu).
  • Tíminn milli slíkra athafna og þess að boltinn hreyfðist.
  • Lega boltans áður en hann hreyfðist (svo sem snöggslegið svæði, bolti liggur á háu grasi, ójöfnur á yfirborði, boltinn á flötinni).
  • Ástand yfirborðsins nærri boltanum (svo sem hallinn á jörðinni eða tilvist ójafna o.s.frv.).
  • Vindhraði og vindátt, regn og önnur veðurskilyrði.

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/2 – Nánast örugg vitneskja skiptir ekki máli ef hún verður ljós eftir að þriggja mínútna leitartíminn er liðinn

Ákvörðun um hvort eitthvað er vitað eða nánast öruggt verður að byggja á upplýsingum sem eru ljósar leikmanninum við lok þriggja mínútna leitartímans.

Eftirfarandi eru dæmi um tilvik þar sem síðari vitneskja leikmannsins skiptir ekki máli:

  • Teighögg leikmanns stöðvast í háum karga þar sem er stór dýrahola. Eftir þriggja mínútna leit er ákvarðað að hvorki sé vitað né nánast öruggt að boltinn sé í dýraholunni. Þegar leikmaðurinn er á leiðinni aftur á teiginn finnst boltinn í dýraholunni.
  • Jafnvel þótt leikmaðurinn hafi ekki enn sett annan bolta í leik verður leikmaðurinn að taka fjarlægðarlausn vegna týnds bolta (regla 18.2b - Hvað gera á ef bolti er týndur eða út af) því það var hvorki vitað né nánast öruggt að boltinn væri í dýraholunni þegar leitartíminn rann út.
  • Leikmaður finnur ekki bolta sinn og heldur að hann kunni að hafa verið tekinn af áhorfanda (utanaðkomandi áhrifum). Þó eru ekki nægar sannanir fyrir því til að það sé nánast öruggt. Stuttu eftir að þriggja mínútna leitartíminn rennur út kemur í ljós að áhorfandi tók boltann.

Leikmaðurinn verður að taka fjarlægðarlausn vegna týnds bolta (regla 18.2b) því sú staðreynd að utanaðkomandi áhrif hreyfðu boltann kom ekki í ljós fyrr en eftir að leitartíminn rann út

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/3 – Leikmaður veit ekki að bolta hans var leikið af öðrum leikmanni

Það verður að vera vitað eða nánast öruggt að bolta leikmanns hafi verið leikið af öðrum leikmanni sem röngum bolta, til að líta megi svo á að boltinn hafi verið hreyfður og að hann sé ekki týndur.

Til dæmis, í höggleik, slá leikmaður A og leikmaður B teighögg sín á sömu slóðir. Leikmaður A finnur bolta og leikur honum. Leikmaður B gengur áfram til að leita að sínum bolta en finnur hann ekki. Eftir þrjár mínútur leggur leikmaður B af stað til baka á teiginn til að leika öðrum bolta. Á leiðinni finnur leikmaður B bolta leikmanns A og veit þá að leikmaður A hefur leikið hans bolta.

Leikmaður A fær almenna vítið fyrir að leika röngum bolta og verður að leika næst sínum eigin bolta (regla 6.3c). Bolti leikmanns A var ekki týndur þótt báðir leikmennirnir hafi leitað í meira en þrjár mínútur því leikmaður A hóf ekki leit að sínum bolta, leitin var að bolta leikmanns B. Varðandi bolta leikmanns B var sá bolti týndur og leikmaður B verður að setja annan bolta í leik með fjarlægðarvíti (regla 18.2b), því hvorki var vitað né nánast öruggt þegar þriggja mínútna leitartíminn rann út að annar leikmaður hafi leikið boltanum.

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Högg

Hreyfing kylfunnar fram á við til þess að hitta boltann.

Þó hefur högg ekki verið slegið ef leikmaðurinn:

  • Ákveður í framsveiflunni að hitta ekki boltann og nær að koma í veg fyrir það með því að stöðva kylfuhausinn vísvitandi áður en hann nær að boltanum, eða, nái leikmaðurinn ekki að stöðva kylfuhausinn, með því að sveigja kylfuhausinn vísvitandi frá boltanum.
  • Hittir boltann af slysni í æfingasveiflu eða við undirbúning fyrir höggið.

Hugtakið „að leika boltanum“ í reglunum hefur sömu merkingu og að slá högg.

Skori leikmannsins á holu eða í umferð er lýst sem fjölda „högga“ eða „leikin högg“, sem merkir bæði högg sem leikmaðurinn slær og öll vítahögg sem hann kann að hafa fengið (sjá reglu 3.1c).

 

Túlkun Högg/1 - Að ákvarða hvort högg var slegið

Ef leikmaður byrjar framsveifluna með kylfu í þeim tilgangi að hitta boltann telst það högg, jafnvel þegar:

  • Kylfuhausinn er sveigður úr leið eða stöðvaður af utanaðkomandi áhrifum (svo sem trjágrein), hvort sem kylfuhausinn lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni og leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu, hvort sem skaftið lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni, leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu og kylfuhausinn fellur niður og lendir á boltanum.

Athafnir leikmannsins teljast ekki högg í eftirfarandi tilvikum:

  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni. Leikmaðurinn stöðvar framsveifluna áður en hann kemur að boltanum en kylfuhausinn fellur niður, lendir á boltanum og hreyfir hann.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í aftursveiflunni. Leikmaðurinn lýkur framsveiflunni með skaftinu en hittir ekki boltann.
  • Bolti er fastur í trjágrein hærra en hægt er að ná með kylfu. Ef leikmaðurinn veldur því að boltinn hreyfist með því að slá í grein neðar í trénu í stað boltans á regla 9.4 (Bolta lyft eða hann hreyfður af leikmanni) við.
Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Hola

Lokastaðurinn á flötinni fyrir holuna sem verið er að leika:

  • Holan verður að vera 4 ¼ tommur (108 mm) í þvermál og að minnsta kosti 4 tommur (101,6 mm) á dýpt.
  • Ef holan er fóðruð má ytra þvermál fóðringarinnar ekki vera meira en 4 ¼ tommur (108 mm). Fóðringin þarf að vera að minnsta kosti 1 tommu (25,4 mm) neðan yfirborðs flatarinnar, nema eðli jarðvegsins krefjist þess að hún sé nær yfirborðinu.

Orðið „hola“ (þegar það er ekki notað sem skáletruð skilgreining) er notað víðsvegar í reglunum til að merkja þann hluta vallarins sem tengist tilteknum teig, flöt og holu. Leikur á holu hefst á teignum og lýkur þegar boltinn er í holu á flötinni (eða þegar reglurnar ákvarða að holunni sé lokið á annan hátt).

 

Högg

Hreyfing kylfunnar fram á við til þess að hitta boltann.

Þó hefur högg ekki verið slegið ef leikmaðurinn:

  • Ákveður í framsveiflunni að hitta ekki boltann og nær að koma í veg fyrir það með því að stöðva kylfuhausinn vísvitandi áður en hann nær að boltanum, eða, nái leikmaðurinn ekki að stöðva kylfuhausinn, með því að sveigja kylfuhausinn vísvitandi frá boltanum.
  • Hittir boltann af slysni í æfingasveiflu eða við undirbúning fyrir höggið.

Hugtakið „að leika boltanum“ í reglunum hefur sömu merkingu og að slá högg.

Skori leikmannsins á holu eða í umferð er lýst sem fjölda „högga“ eða „leikin högg“, sem merkir bæði högg sem leikmaðurinn slær og öll vítahögg sem hann kann að hafa fengið (sjá reglu 3.1c).

 

Túlkun Högg/1 - Að ákvarða hvort högg var slegið

Ef leikmaður byrjar framsveifluna með kylfu í þeim tilgangi að hitta boltann telst það högg, jafnvel þegar:

  • Kylfuhausinn er sveigður úr leið eða stöðvaður af utanaðkomandi áhrifum (svo sem trjágrein), hvort sem kylfuhausinn lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni og leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu, hvort sem skaftið lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni, leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu og kylfuhausinn fellur niður og lendir á boltanum.

Athafnir leikmannsins teljast ekki högg í eftirfarandi tilvikum:

  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni. Leikmaðurinn stöðvar framsveifluna áður en hann kemur að boltanum en kylfuhausinn fellur niður, lendir á boltanum og hreyfir hann.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í aftursveiflunni. Leikmaðurinn lýkur framsveiflunni með skaftinu en hittir ekki boltann.
  • Bolti er fastur í trjágrein hærra en hægt er að ná með kylfu. Ef leikmaðurinn veldur því að boltinn hreyfist með því að slá í grein neðar í trénu í stað boltans á regla 9.4 (Bolta lyft eða hann hreyfður af leikmanni) við.
Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).