The R&A - Working for Golf
Ósláanlegur bolti
Fara í hluta
19.2
19.2a
19.2a/1
19.2a/2
19.2c
19.2c/1
19.2
19.2/1
19.2/2
19.2/3
19.2/4
19.2/5
19.3
19.3b
19.3b/1
Skoða fleira

Túlkun 18
Túlkun 20

Tilgangur: Í reglu 19 eru útskýrðir þeir möguleikar sem leikmaðurinn hefur varðandi ósláanlegan bolta. Leikmaðurinn getur valið á milli nokkurra kosta, oftast gegn einu vítahöggi, til að losna úr erfiðum aðstæðum hvar sem er á vellinum (nema innan vítasvæðis).

19.2
Lausnarmöguleikar vegna ósláanlegs bolta á almenna svæðinu eða á flötinni
19.2a
Fjarlægðarlausn
19.2a/1
Leikmaður má taka fjarlægðarlausn þótt síðasta högg hafi verið slegið nær holunni en þar sem ósláanlegur bolti liggur

Ef bolti stöðvast fjær holunni en staðurinn þar sem honum var leikið má samt taka fjarlægðarvíti.

Eftirfarandi eru dæmi um hvenær fjarlægðarvíti kann að vera tekið nær holunni:

  • Högg leikmanns af teignum lendir í tré, endurkastast til baka og stöðvast aftan við teiginn. Leikmaðurinn má leika aftur af teignum gegn einu vítahöggi.
  • Leikmaður þarf að pútta niður í móti. Hann púttar, boltinn rúllar út af flötinni og í slæma legu eða inn í vítasvæði. Leikmaðurinn má leika aftur af flötinni gegn einu vítahöggi.
19.2a/2
Fjarlægðarlausn eingöngu heimil frá stað þar sem síðasta högg var slegið

Sá möguleiki að taka fjarlægðarlausn vegna ósláanlegs bolta vísar einungis til síðasta höggs leikmannsins. Leikmaður má ekki fara til baka þangað sem næstsíðasta höggið eða fyrri högg voru slegin.

Ef hvorki fjarlægðarlausnin né aftur-á-línu lausnin eru fýsilegar er eini möguleiki leikmannsins að taka hliðarlausn nokkrum sinnum, gegn vítahöggi í hvert sinn, þar til boltinn er kominn á stað þar sem hann er sláanlegur.

19.2c
Hliðarlausn
19.2c/1
Viðmiðunarstaður fyrir hliðarlausn þegar bolti liggur ekki á jörðinni

Þegar bolti leikmanns liggur ofan við jörðu (svo sem í tré eða runna) má leikmaðurinn taka hliðarlausn með því að nota staðinn beint undir boltanum sem viðmiðunarstað:

  • Lausnarsvæðið er innan tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum á jörðinni, þó ekki nær holunni (sjá reglu 19.2c).
  • Í sumum tilvikum kann að vera leyfilegt að láta bolta falla á flötina.

Hins vegar, ef ósláanlegur bolti liggur á jörðinni er staðsetning upphaflega boltans alltaf notuð sem viðmiðunarstaður. Til dæmis:

  • Ef bolti leikmanns liggur neðan við kletta eða bratta brekku er staðsetning upphaflega boltans viðmiðunarstaðurinn.
  • Þetta merkir að leikmaðurinn má ekki líta fram hjá lóðréttri fjarlægð og láta bolta falla uppi á klettinum eða brekkunni innan tveggja kylfulengda frá stað sem er beint yfir staðnum þar sem boltinn liggur neðan við klettinn eða brekkuna.
19.2/1
Engin trygging fyrir að bolti verði sláanlegur eftir að lausn er tekin vegna ósláanlegs bolta

Þegar tekin er lausn vegna ósláanlegs bolta verður leikmaðurinn að sætta sig við niðurstöðuna, jafnvel þótt hún sé óhagstæð, svo sem þegar bolti er látinn falla og hann stöðvast á upphaflegum stað eða í slæmri legu innan lausnarsvæðisins:

  • Þegar boltinn sem var látinn falla hefur stöðvast innan lausnarsvæðisins stendur leikmaðurinn frammi fyrir nýrri stöðu.
  • Ef leikmaðurinn kemst að þeirri niðurstöðu að hann geti ekki (eða vilji ekki) leika boltanum þar sem hann liggur nú má hann taka lausn að nýju vegna ósláanlegs bolta, gegn viðbótar vítahöggi, og samkvæmt einhverjum mögulegra lausnarmöguleika í reglu 19.
19.2/2
Láta má bolta falla á hvaða svæði vallarins sem er þegar lausn er tekin vegna ósláanlegs bolta

Leikmaður má taka lausn með því að láta bolta falla innan lausnarsvæðis á hvaða svæði vallarins sem er, samkvæmt þeim möguleikum sem lausn vegna ósláanlegs bolta býður. Þar á meðal má taka lausn frá almenna svæðinu og láta bolta falla innan glompu eða vítasvæðis, á flötina, innan bannreits eða á rangri flöt.

Hins vegar, ef leikmaðurinn velur að láta bolta falla inni í bannreit eða á ranga flöt verður leikmaðurinn síðan að taka viðeigandi lausn samkvæmt reglunum frá bannreitnum eða röngu flötinni.

Á sama hátt, ef leikmaður velur að láta bolta falla innan vítasvæðis og getur síðan ekki (eða vill ekki) leika boltanum þar sem hann liggur er eini möguleiki leikmannsins að taka frekari lausn gegn fjarlægðarvíti með því að leika þaðan sem síðasta högg var slegið. Ástæðan er eftirfarandi:

  • Lausn vegna ósláanlegs bolta má ekki taka aftur vegna þess að slíka lausn má ekki taka þegar boltinn liggur innan vítasvæðis.
  • Ekki má heldur taka lausn úr vítasvæðinu með aftur-á-línu lausn eða hliðarlausn vegna þess að boltinn skar ekki mörk vítasvæðisins áður en hann stöðvast þar og því er enginn viðmiðunarstaður og engin leið að áætla viðmiðunarstað til að taka slíkar lausnir.

Við að taka fjarlægðarlausn fær leikmaðurinn annað vítahögg (til viðbótar vítahögginu við að taka lausn vegna ósláanlegs bolta).

19.2/3
Viðmiðunarstaður vegna fjarlægðarlausnar breytist ekki fyrr en högg er slegið

Viðmiðunarstaðurinn vegna fjarlægðarlausnar breytist ekki fyrr en leikmaðurinn slær annað högg að bolta sínum í leik, jafnvel þótt leikmaðurinn hafi látið bolta falla samkvæmt einhverri reglu.

Til dæmis tekur leikmaður lausn vegna ósláanlegs bolta og lætur bolta falla samkvæmt aftur-á-línu lausn eða hliðarlausn. Boltinn sem var látinn falla helst innan lausnarsvæðisins en rúllar á slæman stað þannig að leikmaðurinn ákveður að boltinn sé aftur ósláanlegur.

Gegn viðbótar vítahöggi má leikmaðurinn nota aftur-á-línu lausnina eða hliðarlausnina aftur. Hann getur líka valið að nota fjarlægðarlausnina og viðmiðunarstaðurinn er þá þar sem hann lék síðast, áður en boltinn varð ósláanlegur í fyrra skiptið. Þessi viðmiðunarstaður vegna fjarlægðarlausnar breytist ekki því leikmaðurinn sló ekki högg að boltanum eftir að hann var látinn falla.

Niðurstaðan hefði orðið önnur ef leikmaðurinn hefði slegið högg að boltanum sem var látinn falla, því sá staður hefði þá orðið nýr viðmiðunarstaður fyrir fjarlægðarlausn.

19.2/4
Leikmaður má taka vítalausa lausn ef hann lyftir bolta til að taka lausn vegna ósláanlegs bolta en uppgötvar áður en hann lætur bolta falla að boltinn var í grund í aðgerð

Ef leikmaður lyftir bolta sínum til að taka lausn vegna ósláanlegs bolta og uppgötvar síðan að boltinn var innan grundar í aðgerð eða annarra óeðlilegra vallaraðstæðna má leikmaðurinn samt taka vítalausa lausn samkvæmt reglu 16.1, svo fremi að hann hafi ekki sett boltann í leik samkvæmt reglu 19 vegna ósláanlegs bolta.

19.2/5
Leikmaður verður að finna boltann til að taka aftur-á-línu lausn eða hliðarlausn

Ekki má nota aftur-á-línu lausnina eða hliðarlausnina samkvæmt reglum 19.2 og 19.3 nema upphaflegi boltinn hafi fundist, því í báðum lausnunum er staðsetning upphaflega boltans notuð sem viðmiðunarstaður. Ef önnur hvor lausnaraðferðin er notuð til að taka lausn vegna ósláanlegs bolta og miðað er við bolta sem er ekki bolti leikmannsins er litið svo á að leikmaðurinn hafi tekið fjarlægðarlausn, því það er eina reglan sem nota má ef leikmaðurinn hefur ekki fundið upphaflegan bolta sinn.

Til dæmis finnur leikmaður flækingsbolta í slæmri legu. Fyrir mistök heldur leikmaðurinn að þetta sé sinn bolti, ákveður að taka hliðarlausn (regla 19.2c), skiptir um bolta og leikur honum. Þegar leikmaðurinn gengur áfram til að slá næsta högg finnur hann bolta sinn. Þar sem leikmaðurinn vissi ekki staðsetningu upphaflega boltans þegar hann setti skiptiboltann í leik er litið svo á að hann hafi tekið fjarlægðarlausn og á röngum stað (regla 14.7).

Í holukeppni tapar leikmaðurinn holunni fyrir að leika af röngum stað.

Í höggleik fær leikmaðurinn eitt högg í víti fyrir að taka fjarlægðarlausn (regla 18.1) og tvö vítahögg til viðbótar fyrir að gera það á röngum stað. Ef rangi staðurinn fól í sér alvarlegt brot verður leikmaðurinn að leiðrétta mistökin áður en hann slær högg til að hefja leik á annarri holu eða, ef um síðustu holu umferðarinnar er að ræða, áður en hann skilar skorkorti sínu.

19.3
Lausnarmöguleikar vegna ósláanlegs bolta í glompu
19.3b
Viðbótar lausnarmöguleiki (tvö vítahögg)
19.3b/1
Að taka lausn utan glompu vegna ósláanlegs bolta eftir að hafa áður tekið lausn innan glompunnar vegna ósláanlegs bolta

Ef bolti leikmanns liggur í glompu, leikmaðurinn tekur lausn vegna ósláanlegs bolta innan glompunnar, gegn einu vítahöggi samkvæmt reglu 19.3a og ákveður síðan að hann geti ekki eða vilji ekki leika boltanum sem hann lét falla stendur leikmaðurinn frammi fyrir nýjum kringumstæðum:

  • Taka má aðra lausn vegna ósláanlegs bolta samkvæmt reglu 19.3a gegn öðru vítahöggi eða samtals gegn tveimur vítahöggum, með því annaðhvort að nota fjarlægðarlausn og leika aftur þar sem síðasta högg var slegið eða með því að nota nýja staðsetningu boltans sem viðmiðunarstað til að taka aftur-á-línu lausn eða hliðarlausn innan glompunnar.
  • Ef leikmaðurinn hins vegar ákveður að taka lausn með því að láta bolta falla aftan við glompuna, samkvæmt auka lausnarmöguleikanum í reglu 19.3b, fær hann tvö vítahögg til viðbótar fyrra vítahögginu sem hann fékk þegar hann tók lausn vegna ósláanlegs bolta í fyrra skiptið, eða samtals þrjú vítahögg.
Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Völlur

Allt leiksvæðið innan marka sem sett eru af nefndinni:

  • Öll svæði innan jaðars vallarmarka eru innan vallar og hluti vallarins.
  • Öll svæði utan jaðars vallarmarka eru út af og ekki hluti vallarins.
  • Vallarmörk framlengjast bæði upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar.

Völlurinn samanstendur af fimm skilgreindum svæðum vallarins.

Almennt svæði

Svæði vallarins sem nær yfir allan völlinn nema hin fjögur önnur skilgreindu svæði hans: (1) Teiginn þaðan sem leikmaðurinn verður að leika til að hefja leik á holunni sem hann er að leika. (2) Öll vítasvæði. (3) Allar glompur. (4) Flöt holunnar sem verið er að leika.

Á almenna svæðinu eru m.a.:

  • Öll teigstæði á vellinum, önnur en teigurinn, og
  • Allar rangar flatir.
Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Glompa

Sérgert svæði úr sandi, sem oft er lægð þaðan sem torf eða jarðvegur hefur verið fjarlægður.

Eftirfarandi er ekki hluti glompu:

  • Kantur, veggur eða bakki við jaðar sérgerða svæðisins, gert úr jarðvegi, grasi, stöfluðu torfi eða manngerðu efni.
  • Jarðvegur eða sérhver náttúrulegur hlutur sem vex eða er fastur innan jaðars sérgerða svæðisins (svo sem gras, runnar eða tré).
  • Sandur sem hefur borist yfir eða er utan jaðars tilbúna svæðisins.
  • Öll önnur sandsvæði á vellinum sem eru ekki innan jaðars sérgerða svæðisins (svo sem eyðimerkur eða önnur náttúruleg sandsvæði).

Glompur eru eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Nefndin getur skilgreint tilbúið sandsvæði hluta almenna svæðisins (sem merkir að svæðið er ekki glompa ) eða getur skilgreint óhreyft svæði sem glompu.

Þegar unnið er við lagfæringu á glompu og nefndin skilgreinir alla glompuna sem grund í aðgerð er litið á glompuna sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að svæðið er ekki glompa).

Orðið „sandur“ eins og það er notað í þessari skilgreiningu og í reglu 12 á við um allt efni sem líkist sandi og er notað sem glompuefni (svo sem malaðar skeljar), ásamt öllum jarðvegi sem er blandaður sandinum.

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Flöt

Svæði á holunni sem leikmaður er að leika, sem:

  • Er sérstaklega útbúið fyrir pútt, eða
  • Nefndin hefur skilgreint sem flöt (til dæmis þegar tímabundnar flatir eru í notkun).

Holan sem leikmaðurinn reynir að leika boltanum í er á flötinni. Flötin er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins. Flatir annarra hola (sem leikmaðurinn er ekki að leika á sama tíma) eru rangar flatir og hluti almenna svæðisins.

Jaðar flatar ákvarðast af því hvar hægt er að sjá að svæðið sem er sérstaklega útbúið fyrir pútt hefst (svo sem þar sem gras hefur greinilega verið slegið til að sýna mörkin), nema nefndin skilgreini jaðarinn á annan hátt (svo sem með línum eða punktum).

Ef tvöföld flöt er notuð fyrir tvær ólíkar holur:

  • Er litið á allt tilbúna svæðið með báðum holunum sem flöt þegar hvor hola um sig er leikin.

Þó getur nefndin skilgreint mörk sem skipta tvöföldu flötinni í tvær aðskildar flatir, þannig að þegar leikmaður leikur aðra holuna er sá hluti tvöföldu flatarinnar sem tilheyrir hinni holunni röng flöt.

Bannreitur

Hluti vallarins þar sem nefndin hefur bannað leik. Bannreitur verður að vera skilgreindur sem hluti af annaðhvort óeðlilegum vallaraðstæðum eða vítasvæði.

Nefndin má nota bannreit af hvaða ástæðu sem er, svo sem til að:

  • Vernda dýralíf, búsvæði dýra og svæði sem eru viðkvæm af umhverfisástæðum.
  • Koma í veg fyrir skemmdir á ungum trjám, blómabeðum, grasræktarsvæðum, nýtyrfðum svæðum eða annarri gróðursetningu.
  • Vernda leikmenn fyrir hættu, og
  • Vernda svæði sem hafa sögulegt eða menningarlegt gildi.

Nefndin ætti að skilgreina jaðar bannreits með línu eða stikum og línan eða stikurnar (eða toppar stikanna) ættu að auðkenna bannreitinn á annan hátt en venjulegar óeðlilegar vallaraðstæður eða vítasvæði sem hafa ekki að geyma bannreit.

 

Túlkun Bannreitur/1 – Staða hluta sem vaxa og slúta yfir bannreit

Staða gróðurs sem slútir yfir bannreit fer eftir tegund bannreitsins. Þetta skiptir máli vegna þess að gróður getur verið hluti bannreitsins og þá verður leikmaðurinn að taka lausn.

Til dæmis, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem vítasvæði (þar sem jaðrar framlengjast upp frá jörðu og niður fyrir jörðu) eru allir hlutar gróðurs sem nær yfir jaðar bannreitsins ekki hluti bannreitsins. Hins vegar, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem grund í aðgerð (en henni tilheyrir öll jörð innan svæðisins og allt sem vex þar og nær út fyrir mörk þess) er allt sem slútir yfir mörk bannreitsins hluti hans.

Röng flöt

Sérhver flöt á vellinum, önnur en flöt holunnar sem leikmaðurinn er að leika.

Röng flöt innifelur:

  • Flatir allra annarra hola sem leikmaðurinn er ekki að leika,
  • Venjulega flöt holunnar ef tímabundin flöt er í notkun, og
  • Allar æfingaflatir fyrir pútt og vipp, nema nefndin undanskilji þær með staðarreglu.

Rangar flatir eru hluti almenna svæðisins.

Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Bannreitur

Hluti vallarins þar sem nefndin hefur bannað leik. Bannreitur verður að vera skilgreindur sem hluti af annaðhvort óeðlilegum vallaraðstæðum eða vítasvæði.

Nefndin má nota bannreit af hvaða ástæðu sem er, svo sem til að:

  • Vernda dýralíf, búsvæði dýra og svæði sem eru viðkvæm af umhverfisástæðum.
  • Koma í veg fyrir skemmdir á ungum trjám, blómabeðum, grasræktarsvæðum, nýtyrfðum svæðum eða annarri gróðursetningu.
  • Vernda leikmenn fyrir hættu, og
  • Vernda svæði sem hafa sögulegt eða menningarlegt gildi.

Nefndin ætti að skilgreina jaðar bannreits með línu eða stikum og línan eða stikurnar (eða toppar stikanna) ættu að auðkenna bannreitinn á annan hátt en venjulegar óeðlilegar vallaraðstæður eða vítasvæði sem hafa ekki að geyma bannreit.

 

Túlkun Bannreitur/1 – Staða hluta sem vaxa og slúta yfir bannreit

Staða gróðurs sem slútir yfir bannreit fer eftir tegund bannreitsins. Þetta skiptir máli vegna þess að gróður getur verið hluti bannreitsins og þá verður leikmaðurinn að taka lausn.

Til dæmis, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem vítasvæði (þar sem jaðrar framlengjast upp frá jörðu og niður fyrir jörðu) eru allir hlutar gróðurs sem nær yfir jaðar bannreitsins ekki hluti bannreitsins. Hins vegar, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem grund í aðgerð (en henni tilheyrir öll jörð innan svæðisins og allt sem vex þar og nær út fyrir mörk þess) er allt sem slútir yfir mörk bannreitsins hluti hans.

Röng flöt

Sérhver flöt á vellinum, önnur en flöt holunnar sem leikmaðurinn er að leika.

Röng flöt innifelur:

  • Flatir allra annarra hola sem leikmaðurinn er ekki að leika,
  • Venjulega flöt holunnar ef tímabundin flöt er í notkun, og
  • Allar æfingaflatir fyrir pútt og vipp, nema nefndin undanskilji þær með staðarreglu.

Rangar flatir eru hluti almenna svæðisins.

Bannreitur

Hluti vallarins þar sem nefndin hefur bannað leik. Bannreitur verður að vera skilgreindur sem hluti af annaðhvort óeðlilegum vallaraðstæðum eða vítasvæði.

Nefndin má nota bannreit af hvaða ástæðu sem er, svo sem til að:

  • Vernda dýralíf, búsvæði dýra og svæði sem eru viðkvæm af umhverfisástæðum.
  • Koma í veg fyrir skemmdir á ungum trjám, blómabeðum, grasræktarsvæðum, nýtyrfðum svæðum eða annarri gróðursetningu.
  • Vernda leikmenn fyrir hættu, og
  • Vernda svæði sem hafa sögulegt eða menningarlegt gildi.

Nefndin ætti að skilgreina jaðar bannreits með línu eða stikum og línan eða stikurnar (eða toppar stikanna) ættu að auðkenna bannreitinn á annan hátt en venjulegar óeðlilegar vallaraðstæður eða vítasvæði sem hafa ekki að geyma bannreit.

 

Túlkun Bannreitur/1 – Staða hluta sem vaxa og slúta yfir bannreit

Staða gróðurs sem slútir yfir bannreit fer eftir tegund bannreitsins. Þetta skiptir máli vegna þess að gróður getur verið hluti bannreitsins og þá verður leikmaðurinn að taka lausn.

Til dæmis, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem vítasvæði (þar sem jaðrar framlengjast upp frá jörðu og niður fyrir jörðu) eru allir hlutar gróðurs sem nær yfir jaðar bannreitsins ekki hluti bannreitsins. Hins vegar, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem grund í aðgerð (en henni tilheyrir öll jörð innan svæðisins og allt sem vex þar og nær út fyrir mörk þess) er allt sem slútir yfir mörk bannreitsins hluti hans.

Röng flöt

Sérhver flöt á vellinum, önnur en flöt holunnar sem leikmaðurinn er að leika.

Röng flöt innifelur:

  • Flatir allra annarra hola sem leikmaðurinn er ekki að leika,
  • Venjulega flöt holunnar ef tímabundin flöt er í notkun, og
  • Allar æfingaflatir fyrir pútt og vipp, nema nefndin undanskilji þær með staðarreglu.

Rangar flatir eru hluti almenna svæðisins.

Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Fjarlægðarlausn

Aðferðin og vítið þegar leikmaður tekur lausn samkvæmt reglum 17, 18 eða 19 með því að leika bolta þaðan sem hann sló síðasta högg sitt (sjá reglu 14.6).

Hugtakið fjarlægðarlausn merkir að leikmaðurinn bæði:

  • Hlýtur eitt vítahögg, og
  • Tapar ávinningnum af vegalengdinni sem hann hefur nálgast holuna frá staðnum þar sem síðasta höggið var slegið.
Högg

Hreyfing kylfunnar fram á við til þess að hitta boltann.

Þó hefur högg ekki verið slegið ef leikmaðurinn:

  • Ákveður í framsveiflunni að hitta ekki boltann og nær að koma í veg fyrir það með því að stöðva kylfuhausinn vísvitandi áður en hann nær að boltanum, eða, nái leikmaðurinn ekki að stöðva kylfuhausinn, með því að sveigja kylfuhausinn vísvitandi frá boltanum.
  • Hittir boltann af slysni í æfingasveiflu eða við undirbúning fyrir höggið.

Hugtakið „að leika boltanum“ í reglunum hefur sömu merkingu og að slá högg.

Skori leikmannsins á holu eða í umferð er lýst sem fjölda „högga“ eða „leikin högg“, sem merkir bæði högg sem leikmaðurinn slær og öll vítahögg sem hann kann að hafa fengið (sjá reglu 3.1c).

 

Túlkun Högg/1 - Að ákvarða hvort högg var slegið

Ef leikmaður byrjar framsveifluna með kylfu í þeim tilgangi að hitta boltann telst það högg, jafnvel þegar:

  • Kylfuhausinn er sveigður úr leið eða stöðvaður af utanaðkomandi áhrifum (svo sem trjágrein), hvort sem kylfuhausinn lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni og leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu, hvort sem skaftið lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni, leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu og kylfuhausinn fellur niður og lendir á boltanum.

Athafnir leikmannsins teljast ekki högg í eftirfarandi tilvikum:

  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni. Leikmaðurinn stöðvar framsveifluna áður en hann kemur að boltanum en kylfuhausinn fellur niður, lendir á boltanum og hreyfir hann.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í aftursveiflunni. Leikmaðurinn lýkur framsveiflunni með skaftinu en hittir ekki boltann.
  • Bolti er fastur í trjágrein hærra en hægt er að ná með kylfu. Ef leikmaðurinn veldur því að boltinn hreyfist með því að slá í grein neðar í trénu í stað boltans á regla 9.4 (Bolta lyft eða hann hreyfður af leikmanni) við.
Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Fjarlægðarlausn

Aðferðin og vítið þegar leikmaður tekur lausn samkvæmt reglum 17, 18 eða 19 með því að leika bolta þaðan sem hann sló síðasta högg sitt (sjá reglu 14.6).

Hugtakið fjarlægðarlausn merkir að leikmaðurinn bæði:

  • Hlýtur eitt vítahögg, og
  • Tapar ávinningnum af vegalengdinni sem hann hefur nálgast holuna frá staðnum þar sem síðasta höggið var slegið.
Fjarlægðarlausn

Aðferðin og vítið þegar leikmaður tekur lausn samkvæmt reglum 17, 18 eða 19 með því að leika bolta þaðan sem hann sló síðasta högg sitt (sjá reglu 14.6).

Hugtakið fjarlægðarlausn merkir að leikmaðurinn bæði:

  • Hlýtur eitt vítahögg, og
  • Tapar ávinningnum af vegalengdinni sem hann hefur nálgast holuna frá staðnum þar sem síðasta höggið var slegið.
Högg

Hreyfing kylfunnar fram á við til þess að hitta boltann.

Þó hefur högg ekki verið slegið ef leikmaðurinn:

  • Ákveður í framsveiflunni að hitta ekki boltann og nær að koma í veg fyrir það með því að stöðva kylfuhausinn vísvitandi áður en hann nær að boltanum, eða, nái leikmaðurinn ekki að stöðva kylfuhausinn, með því að sveigja kylfuhausinn vísvitandi frá boltanum.
  • Hittir boltann af slysni í æfingasveiflu eða við undirbúning fyrir höggið.

Hugtakið „að leika boltanum“ í reglunum hefur sömu merkingu og að slá högg.

Skori leikmannsins á holu eða í umferð er lýst sem fjölda „högga“ eða „leikin högg“, sem merkir bæði högg sem leikmaðurinn slær og öll vítahögg sem hann kann að hafa fengið (sjá reglu 3.1c).

 

Túlkun Högg/1 - Að ákvarða hvort högg var slegið

Ef leikmaður byrjar framsveifluna með kylfu í þeim tilgangi að hitta boltann telst það högg, jafnvel þegar:

  • Kylfuhausinn er sveigður úr leið eða stöðvaður af utanaðkomandi áhrifum (svo sem trjágrein), hvort sem kylfuhausinn lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni og leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu, hvort sem skaftið lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni, leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu og kylfuhausinn fellur niður og lendir á boltanum.

Athafnir leikmannsins teljast ekki högg í eftirfarandi tilvikum:

  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni. Leikmaðurinn stöðvar framsveifluna áður en hann kemur að boltanum en kylfuhausinn fellur niður, lendir á boltanum og hreyfir hann.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í aftursveiflunni. Leikmaðurinn lýkur framsveiflunni með skaftinu en hittir ekki boltann.
  • Bolti er fastur í trjágrein hærra en hægt er að ná með kylfu. Ef leikmaðurinn veldur því að boltinn hreyfist með því að slá í grein neðar í trénu í stað boltans á regla 9.4 (Bolta lyft eða hann hreyfður af leikmanni) við.
Í leik

Staða bolta leikmanns þegar boltinn liggur á vellinum og er í notkun við leik á holu:

  • Bolti verður fyrst í leik á holu:
    • Þegar leikmaðurinn slær högg að boltanum innan teigsins, eða
    • Í holukeppni, þegar leikmaðurinn slær högg að boltanum utan teigsins og mótherjinn afturkallar ekki höggið samkvæmt reglu 6.1b.
  • Boltinn er áfram í leik þar til hann er í holu, nema að hann er ekki lengur í leik:
    • Þegar honum hefur verið lyft á vellinum,
    • Þegar hann er týndur (jafnvel þótt hann liggi á vellinum) eða stöðvast út af, eða
    • Þegar honum hefur verið skipt út með öðrum bolta, jafnvel þótt það sé ekki leyfilegt samkvæmt reglunum.

Bolti sem er ekki í leik er rangur bolti.

Leikmaðurinn getur ekki haft nema einn bolta í leik í einu. (Sjá reglu 6.3d varðandi þau afmörkuðu tilvik þegar leikmaður má leika fleiri en einum bolta á sama tíma á holu).

Þegar reglurnar vísa til að bolti sé kyrrstæður eða á hreyfingu merkir það að boltinn sé í leik.

Þegar boltamerki hefur verið lagt niður til að merkja staðsetningu bolta í leik:

  • Ef boltanum hefur ekki verið lyft er hann enn í leik, og
  • Ef boltanum hefur verið lyft og hann lagður aftur er hann í leik, jafnvel þótt boltamerkið hafi ekki verið fjarlægt.
Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Fjarlægðarlausn

Aðferðin og vítið þegar leikmaður tekur lausn samkvæmt reglum 17, 18 eða 19 með því að leika bolta þaðan sem hann sló síðasta högg sitt (sjá reglu 14.6).

Hugtakið fjarlægðarlausn merkir að leikmaðurinn bæði:

  • Hlýtur eitt vítahögg, og
  • Tapar ávinningnum af vegalengdinni sem hann hefur nálgast holuna frá staðnum þar sem síðasta höggið var slegið.
Fjarlægðarlausn

Aðferðin og vítið þegar leikmaður tekur lausn samkvæmt reglum 17, 18 eða 19 með því að leika bolta þaðan sem hann sló síðasta högg sitt (sjá reglu 14.6).

Hugtakið fjarlægðarlausn merkir að leikmaðurinn bæði:

  • Hlýtur eitt vítahögg, og
  • Tapar ávinningnum af vegalengdinni sem hann hefur nálgast holuna frá staðnum þar sem síðasta höggið var slegið.
Högg

Hreyfing kylfunnar fram á við til þess að hitta boltann.

Þó hefur högg ekki verið slegið ef leikmaðurinn:

  • Ákveður í framsveiflunni að hitta ekki boltann og nær að koma í veg fyrir það með því að stöðva kylfuhausinn vísvitandi áður en hann nær að boltanum, eða, nái leikmaðurinn ekki að stöðva kylfuhausinn, með því að sveigja kylfuhausinn vísvitandi frá boltanum.
  • Hittir boltann af slysni í æfingasveiflu eða við undirbúning fyrir höggið.

Hugtakið „að leika boltanum“ í reglunum hefur sömu merkingu og að slá högg.

Skori leikmannsins á holu eða í umferð er lýst sem fjölda „högga“ eða „leikin högg“, sem merkir bæði högg sem leikmaðurinn slær og öll vítahögg sem hann kann að hafa fengið (sjá reglu 3.1c).

 

Túlkun Högg/1 - Að ákvarða hvort högg var slegið

Ef leikmaður byrjar framsveifluna með kylfu í þeim tilgangi að hitta boltann telst það högg, jafnvel þegar:

  • Kylfuhausinn er sveigður úr leið eða stöðvaður af utanaðkomandi áhrifum (svo sem trjágrein), hvort sem kylfuhausinn lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni og leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu, hvort sem skaftið lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni, leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu og kylfuhausinn fellur niður og lendir á boltanum.

Athafnir leikmannsins teljast ekki högg í eftirfarandi tilvikum:

  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni. Leikmaðurinn stöðvar framsveifluna áður en hann kemur að boltanum en kylfuhausinn fellur niður, lendir á boltanum og hreyfir hann.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í aftursveiflunni. Leikmaðurinn lýkur framsveiflunni með skaftinu en hittir ekki boltann.
  • Bolti er fastur í trjágrein hærra en hægt er að ná með kylfu. Ef leikmaðurinn veldur því að boltinn hreyfist með því að slá í grein neðar í trénu í stað boltans á regla 9.4 (Bolta lyft eða hann hreyfður af leikmanni) við.
Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Högg

Hreyfing kylfunnar fram á við til þess að hitta boltann.

Þó hefur högg ekki verið slegið ef leikmaðurinn:

  • Ákveður í framsveiflunni að hitta ekki boltann og nær að koma í veg fyrir það með því að stöðva kylfuhausinn vísvitandi áður en hann nær að boltanum, eða, nái leikmaðurinn ekki að stöðva kylfuhausinn, með því að sveigja kylfuhausinn vísvitandi frá boltanum.
  • Hittir boltann af slysni í æfingasveiflu eða við undirbúning fyrir höggið.

Hugtakið „að leika boltanum“ í reglunum hefur sömu merkingu og að slá högg.

Skori leikmannsins á holu eða í umferð er lýst sem fjölda „högga“ eða „leikin högg“, sem merkir bæði högg sem leikmaðurinn slær og öll vítahögg sem hann kann að hafa fengið (sjá reglu 3.1c).

 

Túlkun Högg/1 - Að ákvarða hvort högg var slegið

Ef leikmaður byrjar framsveifluna með kylfu í þeim tilgangi að hitta boltann telst það högg, jafnvel þegar:

  • Kylfuhausinn er sveigður úr leið eða stöðvaður af utanaðkomandi áhrifum (svo sem trjágrein), hvort sem kylfuhausinn lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni og leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu, hvort sem skaftið lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni, leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu og kylfuhausinn fellur niður og lendir á boltanum.

Athafnir leikmannsins teljast ekki högg í eftirfarandi tilvikum:

  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni. Leikmaðurinn stöðvar framsveifluna áður en hann kemur að boltanum en kylfuhausinn fellur niður, lendir á boltanum og hreyfir hann.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í aftursveiflunni. Leikmaðurinn lýkur framsveiflunni með skaftinu en hittir ekki boltann.
  • Bolti er fastur í trjágrein hærra en hægt er að ná með kylfu. Ef leikmaðurinn veldur því að boltinn hreyfist með því að slá í grein neðar í trénu í stað boltans á regla 9.4 (Bolta lyft eða hann hreyfður af leikmanni) við.
Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Fjarlægðarlausn

Aðferðin og vítið þegar leikmaður tekur lausn samkvæmt reglum 17, 18 eða 19 með því að leika bolta þaðan sem hann sló síðasta högg sitt (sjá reglu 14.6).

Hugtakið fjarlægðarlausn merkir að leikmaðurinn bæði:

  • Hlýtur eitt vítahögg, og
  • Tapar ávinningnum af vegalengdinni sem hann hefur nálgast holuna frá staðnum þar sem síðasta höggið var slegið.
Grund í aðgerð

Allir hlutar vallarins sem nefndin skilgreinir að sé grund í aðgerð (hvort sem er með því að merkja þá eða á annan hátt). Öll skilgreind grund í aðgerð inniheldur bæði:

  • Alla jörð innan marka skilgreinda svæðisins, og
  • Allt gras, runnar, tré og annað sem vex eða eru fastir náttúrulegir hlutir sem eiga rætur á skilgreinda svæðinu, þar á meðal allir hlutar þeirra sem ná upp fyrir jörðu utan jaðars skilgreinda svæðisins, þó ekki þeir hlutir (svo sem trjárætur) sem eru fastir við jörðu eða eru neðanjarðar, utan jaðars skilgreinda svæðisins.

Grund í aðgerð nær einnig yfir eftirfarandi hluti, jafnvel þótt nefndin skilgreini þá ekki sem slíka:

  • Allar holur sem gerðar eru af nefndinni eða af vallarstarfsmönnum við:
    • Uppsetningu vallarins (svo sem holur þar sem stikur hafa verið fjarlægðar eða holan á tvöfaldri flöt sem notuð er við leik annarrar holu), eða
    • Viðhald vallarins (svo sem hola sem myndast við að fjarlægja torf eða trjástofna og við pípulagnir, en ekki holur eftir götun).
  • Grasafskurður, lauf og annað efni sem hefur verið hrúgað saman og á að fjarlægja. Þó gildir að:
    • Náttúrulegt efni sem hefur verið hrúgað saman og á að fjarlægja er einnig lausung, og
    • Efni sem hefur verið skilið eftir á vellinum og ekki er ætlunin að fjarlægja er ekki grund í aðgerð nema nefndin hafi skilgreint það sem slíkt.
  • Búsvæði dýra (svo sem hreiður fugla) sem er svo nærri bolta leikmanns að högg eða staða leikmannsins gæti skemmt það, nema þegar búsvæðið er gert af dýrum sem eru skilgreind sem lausung (svo sem ormum eða skordýrum).

Jaðar grundar í aðgerð ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar grundar í aðgerð er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línu á milli ytri jaðra stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan grundar í aðgerð.
  • Línur: Þegar jaðar grundar í aðgerð er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni afmarkast jaðarinn af ytri brún línunnar og línan sjálf er innan grundar í aðgerð.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar grundar í aðgerð er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem blómabeð eða grasræktarsvæði) ætti nefndin að auglýsa hvernig jaðarinn er skilgreindur.

Þegar jaðar grundar í aðgerð er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar grund í aðgerð er, án þess að þær hafi neina aðra merkingu.

 

Túlkun Grund í aðgerð/1 - Skemmdir af völdum nefndarinnar eða vallarstarfsmanna ekki alltaf grund í aðgerð

Hola eftir vallarstarfsmann er grund í aðgerð jafnvel þótt hún sé ekki merkt sem slík. Hins vegar eru skemmdir eftir vallarstarfsmenn ekki sjálfkrafa alltaf grund í aðgerð.

Eftirfarandi eru dæmi um skemmdir sem eru ekki sjálfkrafa grund í aðgerð:

  • För eftir dráttarvél. Eðlilegt væri að nefndin lýsti djúp för sem grund í aðgerð en ekki grunnar dældir eftir tæki starfsmanna.
  • Gamall holutappi sem hefur sokkið niður fyrir yfirborð flatarinnar. Sjá þó reglu 13.1c (bætur sem eru leyfðar á flötinni).

Túlkun Grund í aðgerð/2 – Bolti í tré innan grundar í aðgerð er innan grundar í aðgerð

Ef tré er rótfast innan grundar í aðgerð og bolti leikmanns liggur á grein trésins er boltinn í grund í aðgerð jafnvel þótt greinin slúti út fyrir skilgreind mörk grundarinnar.

Ef leikmaðurinn ákveður að taka vítalausa lausn samkvæmt reglu 16.1 og staðurinn á jörðinni beint undir staðnum þar sem boltinn liggur í trénu er utan grundarinnar er viðmiðunarstaðurinn til að ákvarða lausnarsvæðið og til að taka lausn sá staður á jörðinni.

Túlkun Grund í aðgerð/3 - Fallið tré eða trjástubbur ekki alltaf grund í aðgerð

Fallið tré eða trjárót sem nefndin ætlar að flytja, en er ekki byrjuð að flytja, er ekki sjálfkrafa grund í aðgerð. Hins vegar, ef verið er að grafa frá eða saga niður tréð eða trjárótina til að fjarlægja það síðar teljast þau vera „staflað efni sem á að fjarlægja“ og því grund í aðgerð.

Til dæmis er tré sem hefur fallið á almenna svæðinu og er enn fast við rætur sínar ekki grund í aðgerð. Hins vegar ætti leikmaður að óska eftir lausn frá nefndinni og eðlilegt væri að nefndin skilgreindi svæðið sem tréð þekur grund í aðgerð.

Óeðlilegar vallaraðstæður

Einhverjar eftirfarandi fjögurra skilgreindra aðstæðna:

  • Dýrahola,
  • Grund í aðgerð,
  • Óhreyfanleg hindrun, eða
  • Tímabundið vatn.
Í leik

Staða bolta leikmanns þegar boltinn liggur á vellinum og er í notkun við leik á holu:

  • Bolti verður fyrst í leik á holu:
    • Þegar leikmaðurinn slær högg að boltanum innan teigsins, eða
    • Í holukeppni, þegar leikmaðurinn slær högg að boltanum utan teigsins og mótherjinn afturkallar ekki höggið samkvæmt reglu 6.1b.
  • Boltinn er áfram í leik þar til hann er í holu, nema að hann er ekki lengur í leik:
    • Þegar honum hefur verið lyft á vellinum,
    • Þegar hann er týndur (jafnvel þótt hann liggi á vellinum) eða stöðvast út af, eða
    • Þegar honum hefur verið skipt út með öðrum bolta, jafnvel þótt það sé ekki leyfilegt samkvæmt reglunum.

Bolti sem er ekki í leik er rangur bolti.

Leikmaðurinn getur ekki haft nema einn bolta í leik í einu. (Sjá reglu 6.3d varðandi þau afmörkuðu tilvik þegar leikmaður má leika fleiri en einum bolta á sama tíma á holu).

Þegar reglurnar vísa til að bolti sé kyrrstæður eða á hreyfingu merkir það að boltinn sé í leik.

Þegar boltamerki hefur verið lagt niður til að merkja staðsetningu bolta í leik:

  • Ef boltanum hefur ekki verið lyft er hann enn í leik, og
  • Ef boltanum hefur verið lyft og hann lagður aftur er hann í leik, jafnvel þótt boltamerkið hafi ekki verið fjarlægt.
Fjarlægðarlausn

Aðferðin og vítið þegar leikmaður tekur lausn samkvæmt reglum 17, 18 eða 19 með því að leika bolta þaðan sem hann sló síðasta högg sitt (sjá reglu 14.6).

Hugtakið fjarlægðarlausn merkir að leikmaðurinn bæði:

  • Hlýtur eitt vítahögg, og
  • Tapar ávinningnum af vegalengdinni sem hann hefur nálgast holuna frá staðnum þar sem síðasta höggið var slegið.
Skipta

Að skipta um boltann sem leikmaðurinn notar við að leika holu, með því að láta annan bolta verða í leik.

Leikmaðurinn hefur skipt um bolta þegar hann setur nýja boltann í leik á einhvern hátt (sjá reglu 14.4) í stað upphaflegs bolta leikmannsins, hvort sem upphaflegi boltinn var:

  • Í leik, eða
  • Ekki lengur í leik vegna þess að boltanum hafði verið lyft af vellinum eða hann var týndur eða út af.

Skiptibolti verður bolti í leik jafnvel þótt:

  • Hann hafi verið lagður aftur, látinn falla eða lagður á rangan hátt eða á rangan stað, eða
  • Leikmaðurinn átti, samkvæmt reglunum, að setja upphaflega boltann aftur í leik, í stað þess að skipta um bolta.
Högg

Hreyfing kylfunnar fram á við til þess að hitta boltann.

Þó hefur högg ekki verið slegið ef leikmaðurinn:

  • Ákveður í framsveiflunni að hitta ekki boltann og nær að koma í veg fyrir það með því að stöðva kylfuhausinn vísvitandi áður en hann nær að boltanum, eða, nái leikmaðurinn ekki að stöðva kylfuhausinn, með því að sveigja kylfuhausinn vísvitandi frá boltanum.
  • Hittir boltann af slysni í æfingasveiflu eða við undirbúning fyrir höggið.

Hugtakið „að leika boltanum“ í reglunum hefur sömu merkingu og að slá högg.

Skori leikmannsins á holu eða í umferð er lýst sem fjölda „högga“ eða „leikin högg“, sem merkir bæði högg sem leikmaðurinn slær og öll vítahögg sem hann kann að hafa fengið (sjá reglu 3.1c).

 

Túlkun Högg/1 - Að ákvarða hvort högg var slegið

Ef leikmaður byrjar framsveifluna með kylfu í þeim tilgangi að hitta boltann telst það högg, jafnvel þegar:

  • Kylfuhausinn er sveigður úr leið eða stöðvaður af utanaðkomandi áhrifum (svo sem trjágrein), hvort sem kylfuhausinn lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni og leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu, hvort sem skaftið lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni, leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu og kylfuhausinn fellur niður og lendir á boltanum.

Athafnir leikmannsins teljast ekki högg í eftirfarandi tilvikum:

  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni. Leikmaðurinn stöðvar framsveifluna áður en hann kemur að boltanum en kylfuhausinn fellur niður, lendir á boltanum og hreyfir hann.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í aftursveiflunni. Leikmaðurinn lýkur framsveiflunni með skaftinu en hittir ekki boltann.
  • Bolti er fastur í trjágrein hærra en hægt er að ná með kylfu. Ef leikmaðurinn veldur því að boltinn hreyfist með því að slá í grein neðar í trénu í stað boltans á regla 9.4 (Bolta lyft eða hann hreyfður af leikmanni) við.
Skipta

Að skipta um boltann sem leikmaðurinn notar við að leika holu, með því að láta annan bolta verða í leik.

Leikmaðurinn hefur skipt um bolta þegar hann setur nýja boltann í leik á einhvern hátt (sjá reglu 14.4) í stað upphaflegs bolta leikmannsins, hvort sem upphaflegi boltinn var:

  • Í leik, eða
  • Ekki lengur í leik vegna þess að boltanum hafði verið lyft af vellinum eða hann var týndur eða út af.

Skiptibolti verður bolti í leik jafnvel þótt:

  • Hann hafi verið lagður aftur, látinn falla eða lagður á rangan hátt eða á rangan stað, eða
  • Leikmaðurinn átti, samkvæmt reglunum, að setja upphaflega boltann aftur í leik, í stað þess að skipta um bolta.
Fjarlægðarlausn

Aðferðin og vítið þegar leikmaður tekur lausn samkvæmt reglum 17, 18 eða 19 með því að leika bolta þaðan sem hann sló síðasta högg sitt (sjá reglu 14.6).

Hugtakið fjarlægðarlausn merkir að leikmaðurinn bæði:

  • Hlýtur eitt vítahögg, og
  • Tapar ávinningnum af vegalengdinni sem hann hefur nálgast holuna frá staðnum þar sem síðasta höggið var slegið.
Rangur staður

Sérhver staður á vellinum, annar en þar sem leikmaðurinn á eða má leika bolta sínum samkvæmt reglunum.

Dæmi um leik frá röngum stað eru:

  • Að leika bolta sem hefur verið lagður aftur á rangan stað eða hefur ekki verið lagður aftur þegar reglurnar krefjast þess.
  • Að leika bolta sem hefur verið látinn falla utan rétts lausnarsvæðis.
  • Að taka lausn samkvæmt rangri reglu þannig að boltinn er látinn falla og honum leikið frá stað sem ekki er heimill samkvæmt reglunum.
  • Að leika bolta frá bannreit eða þegar bannreitur truflar fyrirhugaða stöðu eða sveiflu leikmannsins.

Að leika bolta utan teigsins við að hefja leika á holu eða við að leiðrétta slík mistök felur ekki í sér að leika frá röngum stað (sjá reglu 6.1b).

Holukeppni

Leikform þar sem leikmaður eða lið leikur beint gegn mótherja eða liði í leik sem samanstendur af einni eða fleiri umferðum:

  • Leikmaður eða lið vinnur holu í leiknum með því að ljúka holunni á færri höggum (þar með talin slegin högg og vítahögg), og
  • Leikurinn vinnst þegar leikmaður eða lið leiðir gagnvart mótherjanum eða hinu liðinu með fleiri holum en eftir er að leika.

Holukeppni er hægt að leika á milli einstaklinga (þar sem einn leikmaður keppir beint við einn mótherja), sem þríleik eða sem fjórmenning eða fjórleik á milli liða tveggja samherja.

Rangur staður

Sérhver staður á vellinum, annar en þar sem leikmaðurinn á eða má leika bolta sínum samkvæmt reglunum.

Dæmi um leik frá röngum stað eru:

  • Að leika bolta sem hefur verið lagður aftur á rangan stað eða hefur ekki verið lagður aftur þegar reglurnar krefjast þess.
  • Að leika bolta sem hefur verið látinn falla utan rétts lausnarsvæðis.
  • Að taka lausn samkvæmt rangri reglu þannig að boltinn er látinn falla og honum leikið frá stað sem ekki er heimill samkvæmt reglunum.
  • Að leika bolta frá bannreit eða þegar bannreitur truflar fyrirhugaða stöðu eða sveiflu leikmannsins.

Að leika bolta utan teigsins við að hefja leika á holu eða við að leiðrétta slík mistök felur ekki í sér að leika frá röngum stað (sjá reglu 6.1b).

Höggleikur

Leikform þar sem leikmaður eða lið keppir við alla aðra leikmenn eða lið í keppninni.

Í venjulegu formi höggleiks (sjá reglu 3.3):

  • Er skor leikmanns eða liðs í umferð samtals fjöldi högga (þ.e. sleginna högga og hugsanlegra vítahögga) til að ljúka hverri holu, og
  • Sigurvegarinn er sá leikmaður eða það lið sem lýkur öllum umferðum á fæstum höggum samtals.

Önnur form höggleiks með öðrum aðferðum við skorun eru Stableford, hámarksskor og par/skolli (sjá reglu 21).

Hægt er að leika öll form höggleiks sem einstaklingskeppni (hver leikmaður keppir sjálfstætt) eða í keppnum með liðum samherja (fjórmenningur eða fjórleikur).

Fjarlægðarlausn

Aðferðin og vítið þegar leikmaður tekur lausn samkvæmt reglum 17, 18 eða 19 með því að leika bolta þaðan sem hann sló síðasta högg sitt (sjá reglu 14.6).

Hugtakið fjarlægðarlausn merkir að leikmaðurinn bæði:

  • Hlýtur eitt vítahögg, og
  • Tapar ávinningnum af vegalengdinni sem hann hefur nálgast holuna frá staðnum þar sem síðasta höggið var slegið.
Rangur staður

Sérhver staður á vellinum, annar en þar sem leikmaðurinn á eða má leika bolta sínum samkvæmt reglunum.

Dæmi um leik frá röngum stað eru:

  • Að leika bolta sem hefur verið lagður aftur á rangan stað eða hefur ekki verið lagður aftur þegar reglurnar krefjast þess.
  • Að leika bolta sem hefur verið látinn falla utan rétts lausnarsvæðis.
  • Að taka lausn samkvæmt rangri reglu þannig að boltinn er látinn falla og honum leikið frá stað sem ekki er heimill samkvæmt reglunum.
  • Að leika bolta frá bannreit eða þegar bannreitur truflar fyrirhugaða stöðu eða sveiflu leikmannsins.

Að leika bolta utan teigsins við að hefja leika á holu eða við að leiðrétta slík mistök felur ekki í sér að leika frá röngum stað (sjá reglu 6.1b).

Rangur staður

Sérhver staður á vellinum, annar en þar sem leikmaðurinn á eða má leika bolta sínum samkvæmt reglunum.

Dæmi um leik frá röngum stað eru:

  • Að leika bolta sem hefur verið lagður aftur á rangan stað eða hefur ekki verið lagður aftur þegar reglurnar krefjast þess.
  • Að leika bolta sem hefur verið látinn falla utan rétts lausnarsvæðis.
  • Að taka lausn samkvæmt rangri reglu þannig að boltinn er látinn falla og honum leikið frá stað sem ekki er heimill samkvæmt reglunum.
  • Að leika bolta frá bannreit eða þegar bannreitur truflar fyrirhugaða stöðu eða sveiflu leikmannsins.

Að leika bolta utan teigsins við að hefja leika á holu eða við að leiðrétta slík mistök felur ekki í sér að leika frá röngum stað (sjá reglu 6.1b).

Alvarlegt brot

Að leika frá röngum stað í höggleik gæti gefið leikmanninum umtalsverðan ávinning, samanborið við höggið sem hefði verið slegið frá réttum stað.

Við mat á þessu, til að ákveða hvort um alvarlegt brot hafi verið að ræða, þarf meðal annars að taka tillit til eftirfarandi:

  • Hversu erfitt höggið var,
  • Fjarlægð boltans frá holunni,
  • Áhrif hindrana á leiklínuna, og
  • Aðstæðurnar sem hafa áhrif á höggið.

Hugtakið alvarlegt brot á ekki við í holukeppni, því leikmaður tapar holunni ef hann leikur af röngum stað.

Högg

Hreyfing kylfunnar fram á við til þess að hitta boltann.

Þó hefur högg ekki verið slegið ef leikmaðurinn:

  • Ákveður í framsveiflunni að hitta ekki boltann og nær að koma í veg fyrir það með því að stöðva kylfuhausinn vísvitandi áður en hann nær að boltanum, eða, nái leikmaðurinn ekki að stöðva kylfuhausinn, með því að sveigja kylfuhausinn vísvitandi frá boltanum.
  • Hittir boltann af slysni í æfingasveiflu eða við undirbúning fyrir höggið.

Hugtakið „að leika boltanum“ í reglunum hefur sömu merkingu og að slá högg.

Skori leikmannsins á holu eða í umferð er lýst sem fjölda „högga“ eða „leikin högg“, sem merkir bæði högg sem leikmaðurinn slær og öll vítahögg sem hann kann að hafa fengið (sjá reglu 3.1c).

 

Túlkun Högg/1 - Að ákvarða hvort högg var slegið

Ef leikmaður byrjar framsveifluna með kylfu í þeim tilgangi að hitta boltann telst það högg, jafnvel þegar:

  • Kylfuhausinn er sveigður úr leið eða stöðvaður af utanaðkomandi áhrifum (svo sem trjágrein), hvort sem kylfuhausinn lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni og leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu, hvort sem skaftið lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni, leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu og kylfuhausinn fellur niður og lendir á boltanum.

Athafnir leikmannsins teljast ekki högg í eftirfarandi tilvikum:

  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni. Leikmaðurinn stöðvar framsveifluna áður en hann kemur að boltanum en kylfuhausinn fellur niður, lendir á boltanum og hreyfir hann.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í aftursveiflunni. Leikmaðurinn lýkur framsveiflunni með skaftinu en hittir ekki boltann.
  • Bolti er fastur í trjágrein hærra en hægt er að ná með kylfu. Ef leikmaðurinn veldur því að boltinn hreyfist með því að slá í grein neðar í trénu í stað boltans á regla 9.4 (Bolta lyft eða hann hreyfður af leikmanni) við.
Umferð

Átján eða færri holur, leiknar í þeirri röð sem nefndin ákveður.

Skorkort

Skjalið þar sem skor leikmanns á hverri holu er skráð í höggleik.

Skorkortið má vera á hvaða pappírs- eða rafrænu formi sem samþykkt er af nefndinni og gefur kost á að:

  • Skrá skor leikmannsins fyrir hverja holu,
  • Skrá forgjöf leikmannsins, ef um forgjafarkeppni er að ræða, og
  • Ritarinn og leikmaðurinn staðfesti skorið, og leikmaðurinn staðfesti forgjöf sína í forgjafarkeppni, annaðhvort með áþreifanlegri undirskrift eða með rafrænni staðfestingu sem nefndin samþykkir.

Skorkort er óþarft í holukeppni en leikmenn mega nota skorkort til að auðvelda sér að halda utan um stöðu leiksins.

Hola

Lokastaðurinn á flötinni fyrir holuna sem verið er að leika:

  • Holan verður að vera 4 ¼ tommur (108 mm) í þvermál og að minnsta kosti 4 tommur (101,6 mm) á dýpt.
  • Ef holan er fóðruð má ytra þvermál fóðringarinnar ekki vera meira en 4 ¼ tommur (108 mm). Fóðringin þarf að vera að minnsta kosti 1 tommu (25,4 mm) neðan yfirborðs flatarinnar, nema eðli jarðvegsins krefjist þess að hún sé nær yfirborðinu.

Orðið „hola“ (þegar það er ekki notað sem skáletruð skilgreining) er notað víðsvegar í reglunum til að merkja þann hluta vallarins sem tengist tilteknum teig, flöt og holu. Leikur á holu hefst á teignum og lýkur þegar boltinn er í holu á flötinni (eða þegar reglurnar ákvarða að holunni sé lokið á annan hátt).

 

Fjarlægðarlausn

Aðferðin og vítið þegar leikmaður tekur lausn samkvæmt reglum 17, 18 eða 19 með því að leika bolta þaðan sem hann sló síðasta högg sitt (sjá reglu 14.6).

Hugtakið fjarlægðarlausn merkir að leikmaðurinn bæði:

  • Hlýtur eitt vítahögg, og
  • Tapar ávinningnum af vegalengdinni sem hann hefur nálgast holuna frá staðnum þar sem síðasta höggið var slegið.
Fjarlægðarlausn

Aðferðin og vítið þegar leikmaður tekur lausn samkvæmt reglum 17, 18 eða 19 með því að leika bolta þaðan sem hann sló síðasta högg sitt (sjá reglu 14.6).

Hugtakið fjarlægðarlausn merkir að leikmaðurinn bæði:

  • Hlýtur eitt vítahögg, og
  • Tapar ávinningnum af vegalengdinni sem hann hefur nálgast holuna frá staðnum þar sem síðasta höggið var slegið.
Hola

Lokastaðurinn á flötinni fyrir holuna sem verið er að leika:

  • Holan verður að vera 4 ¼ tommur (108 mm) í þvermál og að minnsta kosti 4 tommur (101,6 mm) á dýpt.
  • Ef holan er fóðruð má ytra þvermál fóðringarinnar ekki vera meira en 4 ¼ tommur (108 mm). Fóðringin þarf að vera að minnsta kosti 1 tommu (25,4 mm) neðan yfirborðs flatarinnar, nema eðli jarðvegsins krefjist þess að hún sé nær yfirborðinu.

Orðið „hola“ (þegar það er ekki notað sem skáletruð skilgreining) er notað víðsvegar í reglunum til að merkja þann hluta vallarins sem tengist tilteknum teig, flöt og holu. Leikur á holu hefst á teignum og lýkur þegar boltinn er í holu á flötinni (eða þegar reglurnar ákvarða að holunni sé lokið á annan hátt).

 

Högg

Hreyfing kylfunnar fram á við til þess að hitta boltann.

Þó hefur högg ekki verið slegið ef leikmaðurinn:

  • Ákveður í framsveiflunni að hitta ekki boltann og nær að koma í veg fyrir það með því að stöðva kylfuhausinn vísvitandi áður en hann nær að boltanum, eða, nái leikmaðurinn ekki að stöðva kylfuhausinn, með því að sveigja kylfuhausinn vísvitandi frá boltanum.
  • Hittir boltann af slysni í æfingasveiflu eða við undirbúning fyrir höggið.

Hugtakið „að leika boltanum“ í reglunum hefur sömu merkingu og að slá högg.

Skori leikmannsins á holu eða í umferð er lýst sem fjölda „högga“ eða „leikin högg“, sem merkir bæði högg sem leikmaðurinn slær og öll vítahögg sem hann kann að hafa fengið (sjá reglu 3.1c).

 

Túlkun Högg/1 - Að ákvarða hvort högg var slegið

Ef leikmaður byrjar framsveifluna með kylfu í þeim tilgangi að hitta boltann telst það högg, jafnvel þegar:

  • Kylfuhausinn er sveigður úr leið eða stöðvaður af utanaðkomandi áhrifum (svo sem trjágrein), hvort sem kylfuhausinn lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni og leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu, hvort sem skaftið lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni, leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu og kylfuhausinn fellur niður og lendir á boltanum.

Athafnir leikmannsins teljast ekki högg í eftirfarandi tilvikum:

  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni. Leikmaðurinn stöðvar framsveifluna áður en hann kemur að boltanum en kylfuhausinn fellur niður, lendir á boltanum og hreyfir hann.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í aftursveiflunni. Leikmaðurinn lýkur framsveiflunni með skaftinu en hittir ekki boltann.
  • Bolti er fastur í trjágrein hærra en hægt er að ná með kylfu. Ef leikmaðurinn veldur því að boltinn hreyfist með því að slá í grein neðar í trénu í stað boltans á regla 9.4 (Bolta lyft eða hann hreyfður af leikmanni) við.
Teigur

Svæðið þaðan sem leikmaðurinn verður að leika til að hefja leik á holunni sem hann er að leika.

Teigurinn er ferhyrnt svæði sem er tveggja kylfulengda djúpt og:

  • Að framan afmarkast svæðið af línunni á milli fremstu brúna tveggja teigmerkja, eins og þau eru staðsett af nefndinni.
  • Til hliðanna afmarkast svæðið af línum aftur frá ystu brúnum teigmerkjanna.

Teigurinn er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Öll önnur teigstæði á vellinum (hvort sem er á sömu holu eða á öðrum holum) eru hluti almenna svæðisins.

Teigur

Svæðið þaðan sem leikmaðurinn verður að leika til að hefja leik á holunni sem hann er að leika.

Teigurinn er ferhyrnt svæði sem er tveggja kylfulengda djúpt og:

  • Að framan afmarkast svæðið af línunni á milli fremstu brúna tveggja teigmerkja, eins og þau eru staðsett af nefndinni.
  • Til hliðanna afmarkast svæðið af línum aftur frá ystu brúnum teigmerkjanna.

Teigurinn er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Öll önnur teigstæði á vellinum (hvort sem er á sömu holu eða á öðrum holum) eru hluti almenna svæðisins.

Teigur

Svæðið þaðan sem leikmaðurinn verður að leika til að hefja leik á holunni sem hann er að leika.

Teigurinn er ferhyrnt svæði sem er tveggja kylfulengda djúpt og:

  • Að framan afmarkast svæðið af línunni á milli fremstu brúna tveggja teigmerkja, eins og þau eru staðsett af nefndinni.
  • Til hliðanna afmarkast svæðið af línum aftur frá ystu brúnum teigmerkjanna.

Teigurinn er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Öll önnur teigstæði á vellinum (hvort sem er á sömu holu eða á öðrum holum) eru hluti almenna svæðisins.

Flöt

Svæði á holunni sem leikmaður er að leika, sem:

  • Er sérstaklega útbúið fyrir pútt, eða
  • Nefndin hefur skilgreint sem flöt (til dæmis þegar tímabundnar flatir eru í notkun).

Holan sem leikmaðurinn reynir að leika boltanum í er á flötinni. Flötin er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins. Flatir annarra hola (sem leikmaðurinn er ekki að leika á sama tíma) eru rangar flatir og hluti almenna svæðisins.

Jaðar flatar ákvarðast af því hvar hægt er að sjá að svæðið sem er sérstaklega útbúið fyrir pútt hefst (svo sem þar sem gras hefur greinilega verið slegið til að sýna mörkin), nema nefndin skilgreini jaðarinn á annan hátt (svo sem með línum eða punktum).

Ef tvöföld flöt er notuð fyrir tvær ólíkar holur:

  • Er litið á allt tilbúna svæðið með báðum holunum sem flöt þegar hvor hola um sig er leikin.

Þó getur nefndin skilgreint mörk sem skipta tvöföldu flötinni í tvær aðskildar flatir, þannig að þegar leikmaður leikur aðra holuna er sá hluti tvöföldu flatarinnar sem tilheyrir hinni holunni röng flöt.

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Flöt

Svæði á holunni sem leikmaður er að leika, sem:

  • Er sérstaklega útbúið fyrir pútt, eða
  • Nefndin hefur skilgreint sem flöt (til dæmis þegar tímabundnar flatir eru í notkun).

Holan sem leikmaðurinn reynir að leika boltanum í er á flötinni. Flötin er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins. Flatir annarra hola (sem leikmaðurinn er ekki að leika á sama tíma) eru rangar flatir og hluti almenna svæðisins.

Jaðar flatar ákvarðast af því hvar hægt er að sjá að svæðið sem er sérstaklega útbúið fyrir pútt hefst (svo sem þar sem gras hefur greinilega verið slegið til að sýna mörkin), nema nefndin skilgreini jaðarinn á annan hátt (svo sem með línum eða punktum).

Ef tvöföld flöt er notuð fyrir tvær ólíkar holur:

  • Er litið á allt tilbúna svæðið með báðum holunum sem flöt þegar hvor hola um sig er leikin.

Þó getur nefndin skilgreint mörk sem skipta tvöföldu flötinni í tvær aðskildar flatir, þannig að þegar leikmaður leikur aðra holuna er sá hluti tvöföldu flatarinnar sem tilheyrir hinni holunni röng flöt.

Fjarlægðarlausn

Aðferðin og vítið þegar leikmaður tekur lausn samkvæmt reglum 17, 18 eða 19 með því að leika bolta þaðan sem hann sló síðasta högg sitt (sjá reglu 14.6).

Hugtakið fjarlægðarlausn merkir að leikmaðurinn bæði:

  • Hlýtur eitt vítahögg, og
  • Tapar ávinningnum af vegalengdinni sem hann hefur nálgast holuna frá staðnum þar sem síðasta höggið var slegið.
Högg

Hreyfing kylfunnar fram á við til þess að hitta boltann.

Þó hefur högg ekki verið slegið ef leikmaðurinn:

  • Ákveður í framsveiflunni að hitta ekki boltann og nær að koma í veg fyrir það með því að stöðva kylfuhausinn vísvitandi áður en hann nær að boltanum, eða, nái leikmaðurinn ekki að stöðva kylfuhausinn, með því að sveigja kylfuhausinn vísvitandi frá boltanum.
  • Hittir boltann af slysni í æfingasveiflu eða við undirbúning fyrir höggið.

Hugtakið „að leika boltanum“ í reglunum hefur sömu merkingu og að slá högg.

Skori leikmannsins á holu eða í umferð er lýst sem fjölda „högga“ eða „leikin högg“, sem merkir bæði högg sem leikmaðurinn slær og öll vítahögg sem hann kann að hafa fengið (sjá reglu 3.1c).

 

Túlkun Högg/1 - Að ákvarða hvort högg var slegið

Ef leikmaður byrjar framsveifluna með kylfu í þeim tilgangi að hitta boltann telst það högg, jafnvel þegar:

  • Kylfuhausinn er sveigður úr leið eða stöðvaður af utanaðkomandi áhrifum (svo sem trjágrein), hvort sem kylfuhausinn lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni og leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu, hvort sem skaftið lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni, leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu og kylfuhausinn fellur niður og lendir á boltanum.

Athafnir leikmannsins teljast ekki högg í eftirfarandi tilvikum:

  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni. Leikmaðurinn stöðvar framsveifluna áður en hann kemur að boltanum en kylfuhausinn fellur niður, lendir á boltanum og hreyfir hann.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í aftursveiflunni. Leikmaðurinn lýkur framsveiflunni með skaftinu en hittir ekki boltann.
  • Bolti er fastur í trjágrein hærra en hægt er að ná með kylfu. Ef leikmaðurinn veldur því að boltinn hreyfist með því að slá í grein neðar í trénu í stað boltans á regla 9.4 (Bolta lyft eða hann hreyfður af leikmanni) við.
Högg

Hreyfing kylfunnar fram á við til þess að hitta boltann.

Þó hefur högg ekki verið slegið ef leikmaðurinn:

  • Ákveður í framsveiflunni að hitta ekki boltann og nær að koma í veg fyrir það með því að stöðva kylfuhausinn vísvitandi áður en hann nær að boltanum, eða, nái leikmaðurinn ekki að stöðva kylfuhausinn, með því að sveigja kylfuhausinn vísvitandi frá boltanum.
  • Hittir boltann af slysni í æfingasveiflu eða við undirbúning fyrir höggið.

Hugtakið „að leika boltanum“ í reglunum hefur sömu merkingu og að slá högg.

Skori leikmannsins á holu eða í umferð er lýst sem fjölda „högga“ eða „leikin högg“, sem merkir bæði högg sem leikmaðurinn slær og öll vítahögg sem hann kann að hafa fengið (sjá reglu 3.1c).

 

Túlkun Högg/1 - Að ákvarða hvort högg var slegið

Ef leikmaður byrjar framsveifluna með kylfu í þeim tilgangi að hitta boltann telst það högg, jafnvel þegar:

  • Kylfuhausinn er sveigður úr leið eða stöðvaður af utanaðkomandi áhrifum (svo sem trjágrein), hvort sem kylfuhausinn lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni og leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu, hvort sem skaftið lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni, leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu og kylfuhausinn fellur niður og lendir á boltanum.

Athafnir leikmannsins teljast ekki högg í eftirfarandi tilvikum:

  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni. Leikmaðurinn stöðvar framsveifluna áður en hann kemur að boltanum en kylfuhausinn fellur niður, lendir á boltanum og hreyfir hann.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í aftursveiflunni. Leikmaðurinn lýkur framsveiflunni með skaftinu en hittir ekki boltann.
  • Bolti er fastur í trjágrein hærra en hægt er að ná með kylfu. Ef leikmaðurinn veldur því að boltinn hreyfist með því að slá í grein neðar í trénu í stað boltans á regla 9.4 (Bolta lyft eða hann hreyfður af leikmanni) við.
Fjarlægðarlausn

Aðferðin og vítið þegar leikmaður tekur lausn samkvæmt reglum 17, 18 eða 19 með því að leika bolta þaðan sem hann sló síðasta högg sitt (sjá reglu 14.6).

Hugtakið fjarlægðarlausn merkir að leikmaðurinn bæði:

  • Hlýtur eitt vítahögg, og
  • Tapar ávinningnum af vegalengdinni sem hann hefur nálgast holuna frá staðnum þar sem síðasta höggið var slegið.
Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Kylfulengd

Lengd lengstu kylfunnar af þeim 14 (eða færri) sem leikmaðurinn hefur í fórum sínum á meðan umferðin er leikin (eins og leyft er í reglu 4.1b(1)), annarrar en pútters.

Til dæmis, ef lengsta kylfan (önnur en pútter) sem leikmaður hefur á meðan hann leikur umferð er 43 tommu (109,22 cm) langt teigtré er kylfulengdin 43 tommur fyrir þann leikmann í þeirri umferð.

Kylfulengdir eru notaðar til að skilgreina teig leikmannsins á hverri holu og til að ákvarða stærð lausnarsvæðis leikmannsins þegar hann tekur lausn samkvæmt reglunum.

 

Túlkun Kylfulengd/1 – Merking „kylfulengdar“ við mælingu

Þegar mælt er til að ákvarða lausnarsvæði er heildarlengd kylfunnar notuð, frá tá hennar að enda gripsins. Hins vegar, ef hlíf er yfir kylfuhausnum eða einhver hlutur er áfastur gripinu eru þeir ekki innifaldir þegar kylfan er notuð við mælingar.

Túlkun Kylfulengd/2 – Hvernig á að mæla þegar lengsta kylfan brotnar

Ef lengsta kylfan sem leikmaðurinn hefur í umferðinni brotnar er brotna kylfan samt sem áður notuð áfram til að ákvarða stærð lausnarsvæða leikmannsins. Hins vegar, ef lengsta kylfan brotnar og leikmanninum er heimilt að skipta henni út fyrir nýja kylfu (undantekning við reglu 4.1b(3)) og hann gerir það er ekki lengur litið á brotnu kylfuna sem lengstu kylfu leikmannsins.

Ef leikmaðurinn hefur umferð með færri en 14 kylfum og ákveður svo að bæta við kylfu sem er lengri en kylfurnar sem hann hóf leik með er nýja kylfan notuð við mælingar, svo fremi að hún sé ekki pútter.

Skýring - Merking hugtaksins „kylfulengd“ í leik samherja

Í leikformum þar sem samherjar koma við sögu má nota lengstu kylfu annars hvors samherjans, aðra en pútter, til að skilgreina stærð teigsins eða ákvarða stærð lausnarsvæðis.
(Skýringu bætt við 12/2018)

Hola

Lokastaðurinn á flötinni fyrir holuna sem verið er að leika:

  • Holan verður að vera 4 ¼ tommur (108 mm) í þvermál og að minnsta kosti 4 tommur (101,6 mm) á dýpt.
  • Ef holan er fóðruð má ytra þvermál fóðringarinnar ekki vera meira en 4 ¼ tommur (108 mm). Fóðringin þarf að vera að minnsta kosti 1 tommu (25,4 mm) neðan yfirborðs flatarinnar, nema eðli jarðvegsins krefjist þess að hún sé nær yfirborðinu.

Orðið „hola“ (þegar það er ekki notað sem skáletruð skilgreining) er notað víðsvegar í reglunum til að merkja þann hluta vallarins sem tengist tilteknum teig, flöt og holu. Leikur á holu hefst á teignum og lýkur þegar boltinn er í holu á flötinni (eða þegar reglurnar ákvarða að holunni sé lokið á annan hátt).

 

Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Kylfulengd

Lengd lengstu kylfunnar af þeim 14 (eða færri) sem leikmaðurinn hefur í fórum sínum á meðan umferðin er leikin (eins og leyft er í reglu 4.1b(1)), annarrar en pútters.

Til dæmis, ef lengsta kylfan (önnur en pútter) sem leikmaður hefur á meðan hann leikur umferð er 43 tommu (109,22 cm) langt teigtré er kylfulengdin 43 tommur fyrir þann leikmann í þeirri umferð.

Kylfulengdir eru notaðar til að skilgreina teig leikmannsins á hverri holu og til að ákvarða stærð lausnarsvæðis leikmannsins þegar hann tekur lausn samkvæmt reglunum.

 

Túlkun Kylfulengd/1 – Merking „kylfulengdar“ við mælingu

Þegar mælt er til að ákvarða lausnarsvæði er heildarlengd kylfunnar notuð, frá tá hennar að enda gripsins. Hins vegar, ef hlíf er yfir kylfuhausnum eða einhver hlutur er áfastur gripinu eru þeir ekki innifaldir þegar kylfan er notuð við mælingar.

Túlkun Kylfulengd/2 – Hvernig á að mæla þegar lengsta kylfan brotnar

Ef lengsta kylfan sem leikmaðurinn hefur í umferðinni brotnar er brotna kylfan samt sem áður notuð áfram til að ákvarða stærð lausnarsvæða leikmannsins. Hins vegar, ef lengsta kylfan brotnar og leikmanninum er heimilt að skipta henni út fyrir nýja kylfu (undantekning við reglu 4.1b(3)) og hann gerir það er ekki lengur litið á brotnu kylfuna sem lengstu kylfu leikmannsins.

Ef leikmaðurinn hefur umferð með færri en 14 kylfum og ákveður svo að bæta við kylfu sem er lengri en kylfurnar sem hann hóf leik með er nýja kylfan notuð við mælingar, svo fremi að hún sé ekki pútter.

Skýring - Merking hugtaksins „kylfulengd“ í leik samherja

Í leikformum þar sem samherjar koma við sögu má nota lengstu kylfu annars hvors samherjans, aðra en pútter, til að skilgreina stærð teigsins eða ákvarða stærð lausnarsvæðis.
(Skýringu bætt við 12/2018)

Glompa

Sérgert svæði úr sandi, sem oft er lægð þaðan sem torf eða jarðvegur hefur verið fjarlægður.

Eftirfarandi er ekki hluti glompu:

  • Kantur, veggur eða bakki við jaðar sérgerða svæðisins, gert úr jarðvegi, grasi, stöfluðu torfi eða manngerðu efni.
  • Jarðvegur eða sérhver náttúrulegur hlutur sem vex eða er fastur innan jaðars sérgerða svæðisins (svo sem gras, runnar eða tré).
  • Sandur sem hefur borist yfir eða er utan jaðars tilbúna svæðisins.
  • Öll önnur sandsvæði á vellinum sem eru ekki innan jaðars sérgerða svæðisins (svo sem eyðimerkur eða önnur náttúruleg sandsvæði).

Glompur eru eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Nefndin getur skilgreint tilbúið sandsvæði hluta almenna svæðisins (sem merkir að svæðið er ekki glompa ) eða getur skilgreint óhreyft svæði sem glompu.

Þegar unnið er við lagfæringu á glompu og nefndin skilgreinir alla glompuna sem grund í aðgerð er litið á glompuna sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að svæðið er ekki glompa).

Orðið „sandur“ eins og það er notað í þessari skilgreiningu og í reglu 12 á við um allt efni sem líkist sandi og er notað sem glompuefni (svo sem malaðar skeljar), ásamt öllum jarðvegi sem er blandaður sandinum.

Glompa

Sérgert svæði úr sandi, sem oft er lægð þaðan sem torf eða jarðvegur hefur verið fjarlægður.

Eftirfarandi er ekki hluti glompu:

  • Kantur, veggur eða bakki við jaðar sérgerða svæðisins, gert úr jarðvegi, grasi, stöfluðu torfi eða manngerðu efni.
  • Jarðvegur eða sérhver náttúrulegur hlutur sem vex eða er fastur innan jaðars sérgerða svæðisins (svo sem gras, runnar eða tré).
  • Sandur sem hefur borist yfir eða er utan jaðars tilbúna svæðisins.
  • Öll önnur sandsvæði á vellinum sem eru ekki innan jaðars sérgerða svæðisins (svo sem eyðimerkur eða önnur náttúruleg sandsvæði).

Glompur eru eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Nefndin getur skilgreint tilbúið sandsvæði hluta almenna svæðisins (sem merkir að svæðið er ekki glompa ) eða getur skilgreint óhreyft svæði sem glompu.

Þegar unnið er við lagfæringu á glompu og nefndin skilgreinir alla glompuna sem grund í aðgerð er litið á glompuna sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að svæðið er ekki glompa).

Orðið „sandur“ eins og það er notað í þessari skilgreiningu og í reglu 12 á við um allt efni sem líkist sandi og er notað sem glompuefni (svo sem malaðar skeljar), ásamt öllum jarðvegi sem er blandaður sandinum.

Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Fjarlægðarlausn

Aðferðin og vítið þegar leikmaður tekur lausn samkvæmt reglum 17, 18 eða 19 með því að leika bolta þaðan sem hann sló síðasta högg sitt (sjá reglu 14.6).

Hugtakið fjarlægðarlausn merkir að leikmaðurinn bæði:

  • Hlýtur eitt vítahögg, og
  • Tapar ávinningnum af vegalengdinni sem hann hefur nálgast holuna frá staðnum þar sem síðasta höggið var slegið.
Högg

Hreyfing kylfunnar fram á við til þess að hitta boltann.

Þó hefur högg ekki verið slegið ef leikmaðurinn:

  • Ákveður í framsveiflunni að hitta ekki boltann og nær að koma í veg fyrir það með því að stöðva kylfuhausinn vísvitandi áður en hann nær að boltanum, eða, nái leikmaðurinn ekki að stöðva kylfuhausinn, með því að sveigja kylfuhausinn vísvitandi frá boltanum.
  • Hittir boltann af slysni í æfingasveiflu eða við undirbúning fyrir höggið.

Hugtakið „að leika boltanum“ í reglunum hefur sömu merkingu og að slá högg.

Skori leikmannsins á holu eða í umferð er lýst sem fjölda „högga“ eða „leikin högg“, sem merkir bæði högg sem leikmaðurinn slær og öll vítahögg sem hann kann að hafa fengið (sjá reglu 3.1c).

 

Túlkun Högg/1 - Að ákvarða hvort högg var slegið

Ef leikmaður byrjar framsveifluna með kylfu í þeim tilgangi að hitta boltann telst það högg, jafnvel þegar:

  • Kylfuhausinn er sveigður úr leið eða stöðvaður af utanaðkomandi áhrifum (svo sem trjágrein), hvort sem kylfuhausinn lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni og leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu, hvort sem skaftið lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni, leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu og kylfuhausinn fellur niður og lendir á boltanum.

Athafnir leikmannsins teljast ekki högg í eftirfarandi tilvikum:

  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni. Leikmaðurinn stöðvar framsveifluna áður en hann kemur að boltanum en kylfuhausinn fellur niður, lendir á boltanum og hreyfir hann.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í aftursveiflunni. Leikmaðurinn lýkur framsveiflunni með skaftinu en hittir ekki boltann.
  • Bolti er fastur í trjágrein hærra en hægt er að ná með kylfu. Ef leikmaðurinn veldur því að boltinn hreyfist með því að slá í grein neðar í trénu í stað boltans á regla 9.4 (Bolta lyft eða hann hreyfður af leikmanni) við.
Glompa

Sérgert svæði úr sandi, sem oft er lægð þaðan sem torf eða jarðvegur hefur verið fjarlægður.

Eftirfarandi er ekki hluti glompu:

  • Kantur, veggur eða bakki við jaðar sérgerða svæðisins, gert úr jarðvegi, grasi, stöfluðu torfi eða manngerðu efni.
  • Jarðvegur eða sérhver náttúrulegur hlutur sem vex eða er fastur innan jaðars sérgerða svæðisins (svo sem gras, runnar eða tré).
  • Sandur sem hefur borist yfir eða er utan jaðars tilbúna svæðisins.
  • Öll önnur sandsvæði á vellinum sem eru ekki innan jaðars sérgerða svæðisins (svo sem eyðimerkur eða önnur náttúruleg sandsvæði).

Glompur eru eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Nefndin getur skilgreint tilbúið sandsvæði hluta almenna svæðisins (sem merkir að svæðið er ekki glompa ) eða getur skilgreint óhreyft svæði sem glompu.

Þegar unnið er við lagfæringu á glompu og nefndin skilgreinir alla glompuna sem grund í aðgerð er litið á glompuna sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að svæðið er ekki glompa).

Orðið „sandur“ eins og það er notað í þessari skilgreiningu og í reglu 12 á við um allt efni sem líkist sandi og er notað sem glompuefni (svo sem malaðar skeljar), ásamt öllum jarðvegi sem er blandaður sandinum.

Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Glompa

Sérgert svæði úr sandi, sem oft er lægð þaðan sem torf eða jarðvegur hefur verið fjarlægður.

Eftirfarandi er ekki hluti glompu:

  • Kantur, veggur eða bakki við jaðar sérgerða svæðisins, gert úr jarðvegi, grasi, stöfluðu torfi eða manngerðu efni.
  • Jarðvegur eða sérhver náttúrulegur hlutur sem vex eða er fastur innan jaðars sérgerða svæðisins (svo sem gras, runnar eða tré).
  • Sandur sem hefur borist yfir eða er utan jaðars tilbúna svæðisins.
  • Öll önnur sandsvæði á vellinum sem eru ekki innan jaðars sérgerða svæðisins (svo sem eyðimerkur eða önnur náttúruleg sandsvæði).

Glompur eru eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Nefndin getur skilgreint tilbúið sandsvæði hluta almenna svæðisins (sem merkir að svæðið er ekki glompa ) eða getur skilgreint óhreyft svæði sem glompu.

Þegar unnið er við lagfæringu á glompu og nefndin skilgreinir alla glompuna sem grund í aðgerð er litið á glompuna sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að svæðið er ekki glompa).

Orðið „sandur“ eins og það er notað í þessari skilgreiningu og í reglu 12 á við um allt efni sem líkist sandi og er notað sem glompuefni (svo sem malaðar skeljar), ásamt öllum jarðvegi sem er blandaður sandinum.