The R&A - Working for Golf
Vítasvæði
The Rules of Golf
Sjá leikmannaútgáfu
Fara í hluta
17.1
a
b
c
d
e
17.2
a
b
17.3
Skoða fleira

Regla 16
Regla 18

Tilgangur: Regla 17 er sérregla fyrir vítasvæði, sem eru vatnasvæði eða önnur svæði skilgreind af nefndinni, þar sem boltar týnast oft eða eru ósláanlegir. Gegn einu vítahöggi mega leikmenn nota sérstakar lausnaraðferðir til að leika bolta utan vítasvæðisins.

17.1
Möguleikar vegna bolta innan vítasvæðis

Vítasvæði eru skilgreind sem rauð eða gul. Sú skilgreining ræður því hvaða möguleika leikmenn hafa við lausn (sjá reglu 17.1d).

Leikmaður má standa innan vítasvæðis til að leika bolta utan vítasvæðisins, þar á meðal eftir að hafa tekið lausn úr vítasvæðinu.

a
Hvenær bolti er innan vítasvæðis

Bolti er innan vítasvæðis ef einhver hluti boltans:

  • Liggur á eða snertir jörðina eða eitthvað annað (svo sem náttúrulega eða manngerða hluti) innan jaðars vítasvæðisins, eða
  • Er ofan við jaðar eða einhvern annan hluta vítasvæðisins.

Ef hluti boltans er bæði á vítasvæði og á öðru svæði vallarins, sjá reglu 2.2c.

b
Leikmaður má leika boltanum þar sem hann liggur innan vítasvæðis eða taka lausn gegn víti

Leikmaðurinn má annaðhvort:

  • Leika boltanum þar sem hann liggur, vítalaust, samkvæmt sömu reglum og eiga við um bolta á almenna svæðinu (það er, engar sérstakar reglur takmarka hvernig leika má bolta úr vítasvæði), eða
  • Leika bolta utan vítasvæðisins með því að taka lausn gegn víti samkvæmt reglu 17.1d eða 17.2.

Undantekning – Taka verður lausn vegna truflunar af bannreit innan vítasvæðis (sjá reglu 17.1e).

c
Lausn vegna bolta sem hefur ekki fundist, en er innan vítasvæðis

Ef bolti leikmanns finnst ekki og það er vitað eða nánast öruggt að boltinn hefur stöðvast innan vítasvæðis:

  • Má leikmaðurinn taka lausn gegn víti samkvæmt reglu 17.1d eða 17.2.
  • Þegar leikmaðurinn hefur sett annan bolta í leik til að taka lausn á þennan hátt:
    • Er upphaflegi boltinn ekki lengur í leik og ekki má leika honum.
    • Þetta gildir jafnvel þótt boltinn finnist svo á vellinum innan þriggja mínútna leitartímans (sjá reglu 6.3b).

Hins vegar, ef hvorki er vitað né nánast öruggt að boltinn hafi stöðvast innan vítasvæðis og boltinn er týndur verður leikmaðurinn að taka fjarlægðarlausn samkvæmt reglu 18.2.

d
Lausn vegna bolta innan vítasvæðis

Ef bolti leikmanns er innan vítasvæðis, þar á meðal þegar vitað er eða nánast öruggt að boltinn er innan vítasvæðis þótt hann hafi ekki fundist, hefur leikmaðurinn eftirfarandi möguleika á lausn, hvern gegn einu vítahöggi:

(1) Fjarlægðarlausn. Leikmaðurinn má leika upphaflega boltanum eða öðrum bolta frá staðnum þar sem síðasta högg var slegið (sjá reglu 14.6).

(2) Aftur-á-línu lausn. Leikmaðurinn má láta upphaflega boltann eða annan bolta falla (sjá reglu 14.3) innan lausnarsvæðis sem ræðst af viðmiðunarlínu beint frá holunni í gegnum áætlaða staðinn þar sem upphaflegi boltinn skar síðast jaðar vítasvæðisins:

  • Viðmiðunarstaður: Staður á vellinum, valinn af leikmanninum. Staðurinn er á viðmiðunarlínunni og er lengra frá holunni en áætlaði staðurinn (án takmarkana á hversu langt aftur á línunni):
    • Við að velja þennan viðmiðunarstað ætti leikmaðurinn að auðkenna staðinn með einhverjum hlut, svo sem tíi.
    • Láti leikmaðurinn boltann falla án þess að hafa valið þennan stað er litið svo á að viðmiðunarstaðurinn sé sá staður á línunni sem er jafnlangt frá holunni og þar sem boltinn sem var látinn falla snerti fyrst jörðina.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstað: Ein kylfulengd, þó með eftirfarandi takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins:
    • Það má ekki vera nær holunni en viðmiðunarstaðurinn, og
    • Það má vera á hvaða svæði vallarins sem er nema innan sama vítasvæðis, en
    • Ef fleiri en eitt svæði vallarins eru innan einnar kylfulengdar frá viðmiðunarstaðnum verður boltinn að stöðvast á lausnarsvæðinu á sama svæði vallarins og boltinn snerti fyrst þegar hann var látinn falla á lausnarsvæðinu.

[Skýring: Viðmiðunarstaður fyrir aftur-á-línu lausn verður að vera utan vítasvæðisins]

(3) Hliðarlausn (eingöngu á rauðum vítasvæðum). Ef boltinn skar síðast jaðar rauðs vítasvæðis má leikmaðurinn láta upphaflega boltann eða annan bolta falla á þessu hliðar lausnarsvæði (sjá reglu 14.3):

  • Viðmiðunarstaður: Áætlaði staðurinn þar sem upphaflegi boltinn skar síðast jaðar rauða vítasvæðisins.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstað: Tvær kylfulengdir, þó með eftirfarandi takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins:
    • Það má ekki vera nær holunni en viðmiðunarstaðurinn, og
    • Það má vera á hvaða svæði vallarins sem er nema innan sama vítasvæðis, en
    • Ef fleiri en eitt svæði vallarins eru innan tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum verður boltinn að stöðvast á lausnarsvæðinu á sama svæði vallarins og boltinn snerti fyrst þegar hann var látinn falla á lausnarsvæðinu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 8 og fyrirmynd staðarreglu B-2 (nefndin má setja staðarreglu sem leyfir hliðarlausn á gagnstæðri hlið rauða vítasvæðisins, jafnlangt frá holunni).

e
Taka verður lausn vegna truflunar af bannreit innan vítasvæðis

Í eftirfarandi tilvikum má leikmaðurinn ekki leika boltanum þar sem hann liggur:

(1) Þegar bolti liggur á bannreit innan vítasvæðis. Leikmaðurinn verður að taka lausn gegn víti samkvæmt reglu 17.1d eða 17.2.

(2) Þegar bannreitur á vellinum truflar stöðu eða sveiflu vegna bolta innan vítasvæðis. Ef bolti leikmanns er innan vítasvæðis og er utan bannreits, en bannreitur (hvort sem er innan óeðlilegra vallaraðstæðna eða vítasvæðis) truflar fyrirhugaða stöðu eða fyrirhugað sveiflusvið verður leikmaðurinn annaðhvort að:

  • Taka lausn gegn víti utan vítasvæðisins samkvæmt reglu 17.1d eða 17.2, eða
  • Taka lausn án vítis með því að láta upphaflega boltann eða annan bolta falla innan þessa lausnarsvæðis (ef það er fyrir hendi) innan vítasvæðisins (sjá reglu 14.3):
    • Viðmiðunarstaður: Nálægasti staðurinn fyrir fulla lausn frá bannreitnum.
    • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstað: Ein kylfulengd, þó með eftirfarandi takmörkunum:
    • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins:
      • Það verður að vera innan sama vítasvæðis og boltinn liggur, og
      • Það má ekki vera nær holunni en viðmiðunarstaðurinn.

Þó er engin lausn án vítis frá truflun vegna bannreits samkvæmt (2):

  • Ef það væri augljóslega óraunsætt að leika boltanum þar sem hann liggur, af einhverri annarri ástæðu en bannreitnum (til dæmis þegar leikmaður getur ekki slegið högg vegna þess hvar boltinn liggur í runna), eða
  • Ef truflunin er eingöngu vegna þess að leikmaðurinn velur kylfu, stöðu, sveiflu eða leikátt sem er augljóslega óraunsætt miðað við kringumstæður.

Varðandi hvað eigi að gera ef truflun er vegna bannreits þegar bolti er annars staðar en á vítasvæði, sjá reglu 16.1f.

Víti fyrir að leika bolta frá röngum stað, andstætt reglu 17.1: Almennt víti samkvæmt reglu 14.7a.

17.2
Möguleikar eftir að bolta er leikið af vítasvæði
a
Þegar bolti sem er leikið af vítasvæði stöðvast innan sama eða annars vítasvæðis

Ef bolti sem var leikið af vítasvæði stöðvast á sama vítasvæðinu eða öðru vítasvæði má leikmaðurinn leika boltanum þar sem hann liggur (sjá reglu 17.1b).

Einnig má leikmaðurinn, gegn einu vítahöggi, taka lausn samkvæmt einhverjum eftirfarandi möguleika:

(1) Venjulegar lausnaraðferðir. Leikmaðurinn má taka fjarlægðarlausn samkvæmt reglu 17.1d(1), aftur-á-línu lausn samkvæmt reglu 17.1d(2) eða, í rauðu vítasvæði, hliðarlausn samkvæmt reglu 17.1d(3).

Samkvæmt reglu 17.1d(2) eða (3) er áætlaði staðurinn sem notaður er til að ákvarða lausnarsvæðið þar sem upphaflegi boltinn skar síðast jaðar vítasvæðisins þar sem boltinn liggur núna.

Taki leikmaðurinn fjarlægðarlausn með því að láta bolta falla innan vítasvæðisins (sjá reglu 14.6) og ákveður síðan að leika boltanum ekki þar sem hann stöðvaðist:

  • Má leikmaðurinn taka frekari lausn utan vítasvæðisins samkvæmt reglu 17.1d(2) eða (3) (á rauðu vítasvæði) eða samkvæmt reglu 17.2a(2).
  • Geri leikmaðurinn það, fær hann eitt vítahögg til viðbótar, þ.e. samtals tvö vítahögg: Eitt högg fyrir að taka fjarlægðarlausn og eitt högg fyrir að taka lausn utan vítasvæðisins.

(2) Viðbótar lausnarmöguleiki: Leikið þaðan sem síðasta högg var slegið utan vítasvæðis. Í stað þess að nota eina af venjulegu lausnunum samkvæmt (1) má leikmaðurinn leika upphaflega boltanum eða öðrum bolta þaðan sem hann sló síðasta högg utan vítasvæðis (sjá reglu 14.6).

b
Þegar bolti sem leikið er af vítasvæði er týndur, út af eða ósláanlegur utan vítasvæðisins

Eftir að hafa leikið bolta af vítasvæði kann leikmaðurinn stundum að þurfa eða vilja taka fjarlægðarlausn, því upphaflegi boltinn er annaðhvort:

  • Út af eða týndur utan vítasvæðisins (sjá reglu 18.2), eða
  • Ósláanlegur utan vítasvæðisins (sjá reglu 19.2a).

Taki leikmaðurinn fjarlægðarlausn með því að láta bolta falla innan vítasvæðisins (sjá reglu 14.6) og ákveður síðan að leika boltanum ekki þar sem hann stöðvaðist:

  • Má leikmaðurinn taka frekari lausn utan vítasvæðisins samkvæmt reglu 17.1d(2) eða (3) (á rauðu vítasvæði) eða samkvæmt reglu 17.2a(2).
  • Geri leikmaðurinn það, fær hann eitt vítahögg til viðbótar, þ.e. samtals tvö vítahögg: Eitt högg fyrir að taka fjarlægðarlausn og eitt högg fyrir að taka lausn utan vítasvæðisins.

Leikmaðurinn má taka slíka lausn beint utan vítasvæðisins án þess að láta bolta fyrst falla innan vítasvæðisins, en fær samt samtals tvö vítahögg.

Víti fyrir að leika bolta frá röngum stað, andstætt reglu 17.2: Almennt víti samkvæmt reglu 14.7a.

17.3
Engin lausn samkvæmt öðrum reglum vegna bolta innan vítasvæðis

Þegar bolti leikmanns er innan vítasvæðis er engin lausn vegna:

Eina lausn leikmannsins er að taka lausn gegn víti samkvæmt reglu 17.

Hins vegar, ef hættulegar dýraaðstæður trufla leik með bolta innan vítasvæðis má leikmaðurinn annaðhvort taka lausn án vítis innan vítasvæðisins eða lausn gegn víti utan vítasvæðisins (sjá reglu 16.2b(2)).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Svæði vallarins

Þau fimm skilgreindu svæði sem eru á vellinum:

  • Almenna svæðið,
  • Teigurinn sem leikmaðurinn verður að leika af til að hefja leik á holunni sem hann er að leika.
  • Öll vítasvæði,
  • Allar glompur.
  • Flöt holunnar sem leikmaðurinn er að leika.
Almennt svæði

Svæði vallarins sem nær yfir allan völlinn nema hin fjögur önnur skilgreindu svæði hans: (1) Teiginn þaðan sem leikmaðurinn verður að leika til að hefja leik á holunni sem hann er að leika. (2) Öll vítasvæði. (3) Allar glompur. (4) Flöt holunnar sem verið er að leika.

Á almenna svæðinu eru m.a.:

  • Öll teigstæði á vellinum, önnur en teigurinn, og
  • Allar rangar flatir.
Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vitað eða nánast öruggt

Viðmið til að ákveða hvað gerðist varðandi bolta leikmanns, til dæmis hvort boltinn stöðvaðist innan vítasvæðis, hvort hann hreyfðist eða hvað olli því að hann hreyfðist.

Vitað eða nánast öruggt þýðir meira en bara hugsanlegt eða líklegt. Það þýðir að annaðhvort:

  • Eru óyggjandi sannanir fyrir því að atburðurinn sem um ræðir hafði áhrif á bolta leikmannsins, svo sem þegar leikmaðurinn eða aðrir urðu vitni að því, eða
  • Þótt fyrir hendi sé örlítill vafi, benda allar auðfáanlegar upplýsingar til þess að minnst 95% líkur séu á að það gerðist.

Með „öllum auðfáanlegum upplýsingum“ er meðal annars átt við allar upplýsingar sem leikmaðurinn býr yfir og allar upplýsingar sem hann getur aflað sér án mikillar fyrirhafnar og án þess að valda óhæfilegri töf á leik.

 

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/1 - Að beita viðmiði um „vitað eða nánast öruggt“ þegar bolti hreyfist

Þegar ekki er „vitað“ hvað olli hreyfingu bolta verður að líta til allra upplýsinga sem eru auðfáanlegar og meta slík gögn til að ákvarða hvort það sé „nánast öruggt“ að leikmaðurinn, mótherji eða utanaðkomandi áhrif hafi valdið hreyfingu boltans.

Þótt það fari eftir kringumstæðum er eftirfarandi dæmi um hugsanlegar auðfáanlegar upplýsingar:

  • Áhrif athafna nærri boltanum (svo sem hreyfing á lausung, æfingasveiflur, að leggja kylfuhaus á jörðina og að taka sér stöðu).
  • Tíminn milli slíkra athafna og þess að boltinn hreyfðist.
  • Lega boltans áður en hann hreyfðist (svo sem snöggslegið svæði, bolti liggur á háu grasi, ójöfnur á yfirborði, boltinn á flötinni).
  • Ástand yfirborðsins nærri boltanum (svo sem hallinn á jörðinni eða tilvist ójafna o.s.frv.).
  • Vindhraði og vindátt, regn og önnur veðurskilyrði.

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/2 – Nánast örugg vitneskja skiptir ekki máli ef hún verður ljós eftir að þriggja mínútna leitartíminn er liðinn

Ákvörðun um hvort eitthvað er vitað eða nánast öruggt verður að byggja á upplýsingum sem eru ljósar leikmanninum við lok þriggja mínútna leitartímans.

Eftirfarandi eru dæmi um tilvik þar sem síðari vitneskja leikmannsins skiptir ekki máli:

  • Teighögg leikmanns stöðvast í háum karga þar sem er stór dýrahola. Eftir þriggja mínútna leit er ákvarðað að hvorki sé vitað né nánast öruggt að boltinn sé í dýraholunni. Þegar leikmaðurinn er á leiðinni aftur á teiginn finnst boltinn í dýraholunni.
  • Jafnvel þótt leikmaðurinn hafi ekki enn sett annan bolta í leik verður leikmaðurinn að taka fjarlægðarlausn vegna týnds bolta (regla 18.2b - Hvað gera á ef bolti er týndur eða út af) því það var hvorki vitað né nánast öruggt að boltinn væri í dýraholunni þegar leitartíminn rann út.
  • Leikmaður finnur ekki bolta sinn og heldur að hann kunni að hafa verið tekinn af áhorfanda (utanaðkomandi áhrifum). Þó eru ekki nægar sannanir fyrir því til að það sé nánast öruggt. Stuttu eftir að þriggja mínútna leitartíminn rennur út kemur í ljós að áhorfandi tók boltann.

Leikmaðurinn verður að taka fjarlægðarlausn vegna týnds bolta (regla 18.2b) því sú staðreynd að utanaðkomandi áhrif hreyfðu boltann kom ekki í ljós fyrr en eftir að leitartíminn rann út

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/3 – Leikmaður veit ekki að bolta hans var leikið af öðrum leikmanni

Það verður að vera vitað eða nánast öruggt að bolta leikmanns hafi verið leikið af öðrum leikmanni sem röngum bolta, til að líta megi svo á að boltinn hafi verið hreyfður og að hann sé ekki týndur.

Til dæmis, í höggleik, slá leikmaður A og leikmaður B teighögg sín á sömu slóðir. Leikmaður A finnur bolta og leikur honum. Leikmaður B gengur áfram til að leita að sínum bolta en finnur hann ekki. Eftir þrjár mínútur leggur leikmaður B af stað til baka á teiginn til að leika öðrum bolta. Á leiðinni finnur leikmaður B bolta leikmanns A og veit þá að leikmaður A hefur leikið hans bolta.

Leikmaður A fær almenna vítið fyrir að leika röngum bolta og verður að leika næst sínum eigin bolta (regla 6.3c). Bolti leikmanns A var ekki týndur þótt báðir leikmennirnir hafi leitað í meira en þrjár mínútur því leikmaður A hóf ekki leit að sínum bolta, leitin var að bolta leikmanns B. Varðandi bolta leikmanns B var sá bolti týndur og leikmaður B verður að setja annan bolta í leik með fjarlægðarvíti (regla 18.2b), því hvorki var vitað né nánast öruggt þegar þriggja mínútna leitartíminn rann út að annar leikmaður hafi leikið boltanum.

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Í leik

Staða bolta leikmanns þegar boltinn liggur á vellinum og er í notkun við leik á holu:

  • Bolti verður fyrst í leik á holu:
    • Þegar leikmaðurinn slær högg að boltanum innan teigsins, eða
    • Í holukeppni, þegar leikmaðurinn slær högg að boltanum utan teigsins og mótherjinn afturkallar ekki höggið samkvæmt reglu 6.1b.
  • Boltinn er áfram í leik þar til hann er í holu, nema að hann er ekki lengur í leik:
    • Þegar honum hefur verið lyft á vellinum,
    • Þegar hann er týndur (jafnvel þótt hann liggi á vellinum) eða stöðvast út af, eða
    • Þegar honum hefur verið skipt út með öðrum bolta, jafnvel þótt það sé ekki leyfilegt samkvæmt reglunum.

Bolti sem er ekki í leik er rangur bolti.

Leikmaðurinn getur ekki haft nema einn bolta í leik í einu. (Sjá reglu 6.3d varðandi þau afmörkuðu tilvik þegar leikmaður má leika fleiri en einum bolta á sama tíma á holu).

Þegar reglurnar vísa til að bolti sé kyrrstæður eða á hreyfingu merkir það að boltinn sé í leik.

Þegar boltamerki hefur verið lagt niður til að merkja staðsetningu bolta í leik:

  • Ef boltanum hefur ekki verið lyft er hann enn í leik, og
  • Ef boltanum hefur verið lyft og hann lagður aftur er hann í leik, jafnvel þótt boltamerkið hafi ekki verið fjarlægt.
Í leik

Staða bolta leikmanns þegar boltinn liggur á vellinum og er í notkun við leik á holu:

  • Bolti verður fyrst í leik á holu:
    • Þegar leikmaðurinn slær högg að boltanum innan teigsins, eða
    • Í holukeppni, þegar leikmaðurinn slær högg að boltanum utan teigsins og mótherjinn afturkallar ekki höggið samkvæmt reglu 6.1b.
  • Boltinn er áfram í leik þar til hann er í holu, nema að hann er ekki lengur í leik:
    • Þegar honum hefur verið lyft á vellinum,
    • Þegar hann er týndur (jafnvel þótt hann liggi á vellinum) eða stöðvast út af, eða
    • Þegar honum hefur verið skipt út með öðrum bolta, jafnvel þótt það sé ekki leyfilegt samkvæmt reglunum.

Bolti sem er ekki í leik er rangur bolti.

Leikmaðurinn getur ekki haft nema einn bolta í leik í einu. (Sjá reglu 6.3d varðandi þau afmörkuðu tilvik þegar leikmaður má leika fleiri en einum bolta á sama tíma á holu).

Þegar reglurnar vísa til að bolti sé kyrrstæður eða á hreyfingu merkir það að boltinn sé í leik.

Þegar boltamerki hefur verið lagt niður til að merkja staðsetningu bolta í leik:

  • Ef boltanum hefur ekki verið lyft er hann enn í leik, og
  • Ef boltanum hefur verið lyft og hann lagður aftur er hann í leik, jafnvel þótt boltamerkið hafi ekki verið fjarlægt.
Völlur

Allt leiksvæðið innan marka sem sett eru af nefndinni:

  • Öll svæði innan jaðars vallarmarka eru innan vallar og hluti vallarins.
  • Öll svæði utan jaðars vallarmarka eru út af og ekki hluti vallarins.
  • Vallarmörk framlengjast bæði upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar.

Völlurinn samanstendur af fimm skilgreindum svæðum vallarins.

Vitað eða nánast öruggt

Viðmið til að ákveða hvað gerðist varðandi bolta leikmanns, til dæmis hvort boltinn stöðvaðist innan vítasvæðis, hvort hann hreyfðist eða hvað olli því að hann hreyfðist.

Vitað eða nánast öruggt þýðir meira en bara hugsanlegt eða líklegt. Það þýðir að annaðhvort:

  • Eru óyggjandi sannanir fyrir því að atburðurinn sem um ræðir hafði áhrif á bolta leikmannsins, svo sem þegar leikmaðurinn eða aðrir urðu vitni að því, eða
  • Þótt fyrir hendi sé örlítill vafi, benda allar auðfáanlegar upplýsingar til þess að minnst 95% líkur séu á að það gerðist.

Með „öllum auðfáanlegum upplýsingum“ er meðal annars átt við allar upplýsingar sem leikmaðurinn býr yfir og allar upplýsingar sem hann getur aflað sér án mikillar fyrirhafnar og án þess að valda óhæfilegri töf á leik.

 

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/1 - Að beita viðmiði um „vitað eða nánast öruggt“ þegar bolti hreyfist

Þegar ekki er „vitað“ hvað olli hreyfingu bolta verður að líta til allra upplýsinga sem eru auðfáanlegar og meta slík gögn til að ákvarða hvort það sé „nánast öruggt“ að leikmaðurinn, mótherji eða utanaðkomandi áhrif hafi valdið hreyfingu boltans.

Þótt það fari eftir kringumstæðum er eftirfarandi dæmi um hugsanlegar auðfáanlegar upplýsingar:

  • Áhrif athafna nærri boltanum (svo sem hreyfing á lausung, æfingasveiflur, að leggja kylfuhaus á jörðina og að taka sér stöðu).
  • Tíminn milli slíkra athafna og þess að boltinn hreyfðist.
  • Lega boltans áður en hann hreyfðist (svo sem snöggslegið svæði, bolti liggur á háu grasi, ójöfnur á yfirborði, boltinn á flötinni).
  • Ástand yfirborðsins nærri boltanum (svo sem hallinn á jörðinni eða tilvist ójafna o.s.frv.).
  • Vindhraði og vindátt, regn og önnur veðurskilyrði.

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/2 – Nánast örugg vitneskja skiptir ekki máli ef hún verður ljós eftir að þriggja mínútna leitartíminn er liðinn

Ákvörðun um hvort eitthvað er vitað eða nánast öruggt verður að byggja á upplýsingum sem eru ljósar leikmanninum við lok þriggja mínútna leitartímans.

Eftirfarandi eru dæmi um tilvik þar sem síðari vitneskja leikmannsins skiptir ekki máli:

  • Teighögg leikmanns stöðvast í háum karga þar sem er stór dýrahola. Eftir þriggja mínútna leit er ákvarðað að hvorki sé vitað né nánast öruggt að boltinn sé í dýraholunni. Þegar leikmaðurinn er á leiðinni aftur á teiginn finnst boltinn í dýraholunni.
  • Jafnvel þótt leikmaðurinn hafi ekki enn sett annan bolta í leik verður leikmaðurinn að taka fjarlægðarlausn vegna týnds bolta (regla 18.2b - Hvað gera á ef bolti er týndur eða út af) því það var hvorki vitað né nánast öruggt að boltinn væri í dýraholunni þegar leitartíminn rann út.
  • Leikmaður finnur ekki bolta sinn og heldur að hann kunni að hafa verið tekinn af áhorfanda (utanaðkomandi áhrifum). Þó eru ekki nægar sannanir fyrir því til að það sé nánast öruggt. Stuttu eftir að þriggja mínútna leitartíminn rennur út kemur í ljós að áhorfandi tók boltann.

Leikmaðurinn verður að taka fjarlægðarlausn vegna týnds bolta (regla 18.2b) því sú staðreynd að utanaðkomandi áhrif hreyfðu boltann kom ekki í ljós fyrr en eftir að leitartíminn rann út

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/3 – Leikmaður veit ekki að bolta hans var leikið af öðrum leikmanni

Það verður að vera vitað eða nánast öruggt að bolta leikmanns hafi verið leikið af öðrum leikmanni sem röngum bolta, til að líta megi svo á að boltinn hafi verið hreyfður og að hann sé ekki týndur.

Til dæmis, í höggleik, slá leikmaður A og leikmaður B teighögg sín á sömu slóðir. Leikmaður A finnur bolta og leikur honum. Leikmaður B gengur áfram til að leita að sínum bolta en finnur hann ekki. Eftir þrjár mínútur leggur leikmaður B af stað til baka á teiginn til að leika öðrum bolta. Á leiðinni finnur leikmaður B bolta leikmanns A og veit þá að leikmaður A hefur leikið hans bolta.

Leikmaður A fær almenna vítið fyrir að leika röngum bolta og verður að leika næst sínum eigin bolta (regla 6.3c). Bolti leikmanns A var ekki týndur þótt báðir leikmennirnir hafi leitað í meira en þrjár mínútur því leikmaður A hóf ekki leit að sínum bolta, leitin var að bolta leikmanns B. Varðandi bolta leikmanns B var sá bolti týndur og leikmaður B verður að setja annan bolta í leik með fjarlægðarvíti (regla 18.2b), því hvorki var vitað né nánast öruggt þegar þriggja mínútna leitartíminn rann út að annar leikmaður hafi leikið boltanum.

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Týndur

Staða bolta sem hefur ekki fundist innan þriggja mínútna frá því að leikmaðurinn eða kylfuberi hans (eða samherji leikmannsins eða kylfuberi samherjans) hófu leitað honum.

Ef leit hefst og er síðan stöðvuð tímabundið af gildum ástæðum (til dæmis þegar leikmaður stöðvar leit þegar leik er frestað eða þarf að víkja til hliðar til að annar leikmaður geti leikið) eða þegar leikmaðurinn hefur fyrir slysni talið sig þekkja rangan bolta:

  • Er tíminn frá því truflunin varð og þar til leit hefst að nýju ekki talinn með, og
  • Heimill leitartími er samtals þrjár mínútur, þar með talið tíminn áður en truflunin varð og eftir að leit hefst að nýju.

 

Túlkun Týndur/1 – Ekki er hægt að lýsa bolta týndan

Leikmaður getur ekki lýst því yfir að bolti hans sé týndur. Bolti er því aðeins týndur að hann hafi ekki fundist innan þriggja mínútna frá því leikmaðurinn, kylfuberi hans eða samherji hófu leit að boltanum.

Til dæmis leitar leikmaður að bolta sínum í tvær mínútur, lýsir hann týndan og gengur til baka til að leika öðrum bolta. Áður en leikmaðurinn setur annan bolta í leik finnst upphaflegi boltinn innan þriggja mínútna leitartímans. Þar sem leikmaðurinn getur ekki lýst bolta sinn týndan er upphaflegi boltinn enn í leik.

Túlkun Týndur/2 – Leikmaður má ekki bíða með leit til að hagnast á því

Þriggja mínútna leitartíminn að bolta hefst þegar leikmaðurinn eða kylfuberi hans (eða samherji leikmannsins eða kylfuberi samherjans) hefja leit að boltanum. Leikmaðurinn má ekki bíða með að hefja leit til að hagnast á því með því að fleira fólk komi til að leita með honum.

Til dæmis ef leikmaður gengur í átt að bolta sínum og áhorfendur eru þegar byrjaðir að leita að boltanum má leikmaðurinn ekki vísvitandi bíða með að fara á svæðið þannig að þriggja mínútna leitartíminn hefjist ekki. Undir slíkum kringumstæðum hefst leitartíminn þegar leikmaðurinn hefði verið í aðstöðu til að leita, hefði hann ekki beðið með að fara á svæðið.

Túlkun Týndur/3 – Leitartíminn heldur áfram þótt leikmaðurinn fari til baka til að leika varabolta

Ef leikmaðurinn hefur byrjað leit að bolta sínum og fer til baka þaðan sem hann sló síðasta högg til að leika varabolta heldur þriggja mínútna leitartíminn áfram að líða hvort sem einhver heldur leit áfram eða ekki.

Túlkun Týndur/4 – Leitartími þegar leitað er að tveimur boltum

Þegar leikmaður hefur leikið tveimur boltum (til dæmi boltanum sem er í leik og varabolta) og leitar að báðum, ræðst það hvort leikmanninum hafi tvo aðskilda þriggja mínútna leitartíma af því hversu nærri boltarnir eru hvor öðrum.

Ef boltarnir eru á sama svæði þannig að hægt er að leita að þeim báðum á sama tíma hefur leikmaðurinn aðeins þrjár mínútur til að leita að báðum boltunum. Hins vegar, ef boltarnir eru á ólíkum svæðum (til dæmis sitt hvoru megin við brautina) hefur leikmaðurinn þrjár mínútur til að leita að hvorum bolta.

Fjarlægðarlausn

Aðferðin og vítið þegar leikmaður tekur lausn samkvæmt reglum 17, 18 eða 19 með því að leika bolta þaðan sem hann sló síðasta högg sitt (sjá reglu 14.6).

Hugtakið fjarlægðarlausn merkir að leikmaðurinn bæði:

  • Hlýtur eitt vítahögg, og
  • Tapar ávinningnum af vegalengdinni sem hann hefur nálgast holuna frá staðnum þar sem síðasta höggið var slegið.
Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vitað eða nánast öruggt

Viðmið til að ákveða hvað gerðist varðandi bolta leikmanns, til dæmis hvort boltinn stöðvaðist innan vítasvæðis, hvort hann hreyfðist eða hvað olli því að hann hreyfðist.

Vitað eða nánast öruggt þýðir meira en bara hugsanlegt eða líklegt. Það þýðir að annaðhvort:

  • Eru óyggjandi sannanir fyrir því að atburðurinn sem um ræðir hafði áhrif á bolta leikmannsins, svo sem þegar leikmaðurinn eða aðrir urðu vitni að því, eða
  • Þótt fyrir hendi sé örlítill vafi, benda allar auðfáanlegar upplýsingar til þess að minnst 95% líkur séu á að það gerðist.

Með „öllum auðfáanlegum upplýsingum“ er meðal annars átt við allar upplýsingar sem leikmaðurinn býr yfir og allar upplýsingar sem hann getur aflað sér án mikillar fyrirhafnar og án þess að valda óhæfilegri töf á leik.

 

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/1 - Að beita viðmiði um „vitað eða nánast öruggt“ þegar bolti hreyfist

Þegar ekki er „vitað“ hvað olli hreyfingu bolta verður að líta til allra upplýsinga sem eru auðfáanlegar og meta slík gögn til að ákvarða hvort það sé „nánast öruggt“ að leikmaðurinn, mótherji eða utanaðkomandi áhrif hafi valdið hreyfingu boltans.

Þótt það fari eftir kringumstæðum er eftirfarandi dæmi um hugsanlegar auðfáanlegar upplýsingar:

  • Áhrif athafna nærri boltanum (svo sem hreyfing á lausung, æfingasveiflur, að leggja kylfuhaus á jörðina og að taka sér stöðu).
  • Tíminn milli slíkra athafna og þess að boltinn hreyfðist.
  • Lega boltans áður en hann hreyfðist (svo sem snöggslegið svæði, bolti liggur á háu grasi, ójöfnur á yfirborði, boltinn á flötinni).
  • Ástand yfirborðsins nærri boltanum (svo sem hallinn á jörðinni eða tilvist ójafna o.s.frv.).
  • Vindhraði og vindátt, regn og önnur veðurskilyrði.

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/2 – Nánast örugg vitneskja skiptir ekki máli ef hún verður ljós eftir að þriggja mínútna leitartíminn er liðinn

Ákvörðun um hvort eitthvað er vitað eða nánast öruggt verður að byggja á upplýsingum sem eru ljósar leikmanninum við lok þriggja mínútna leitartímans.

Eftirfarandi eru dæmi um tilvik þar sem síðari vitneskja leikmannsins skiptir ekki máli:

  • Teighögg leikmanns stöðvast í háum karga þar sem er stór dýrahola. Eftir þriggja mínútna leit er ákvarðað að hvorki sé vitað né nánast öruggt að boltinn sé í dýraholunni. Þegar leikmaðurinn er á leiðinni aftur á teiginn finnst boltinn í dýraholunni.
  • Jafnvel þótt leikmaðurinn hafi ekki enn sett annan bolta í leik verður leikmaðurinn að taka fjarlægðarlausn vegna týnds bolta (regla 18.2b - Hvað gera á ef bolti er týndur eða út af) því það var hvorki vitað né nánast öruggt að boltinn væri í dýraholunni þegar leitartíminn rann út.
  • Leikmaður finnur ekki bolta sinn og heldur að hann kunni að hafa verið tekinn af áhorfanda (utanaðkomandi áhrifum). Þó eru ekki nægar sannanir fyrir því til að það sé nánast öruggt. Stuttu eftir að þriggja mínútna leitartíminn rennur út kemur í ljós að áhorfandi tók boltann.

Leikmaðurinn verður að taka fjarlægðarlausn vegna týnds bolta (regla 18.2b) því sú staðreynd að utanaðkomandi áhrif hreyfðu boltann kom ekki í ljós fyrr en eftir að leitartíminn rann út

Túlkun Vitað eða nánast öruggt/3 – Leikmaður veit ekki að bolta hans var leikið af öðrum leikmanni

Það verður að vera vitað eða nánast öruggt að bolta leikmanns hafi verið leikið af öðrum leikmanni sem röngum bolta, til að líta megi svo á að boltinn hafi verið hreyfður og að hann sé ekki týndur.

Til dæmis, í höggleik, slá leikmaður A og leikmaður B teighögg sín á sömu slóðir. Leikmaður A finnur bolta og leikur honum. Leikmaður B gengur áfram til að leita að sínum bolta en finnur hann ekki. Eftir þrjár mínútur leggur leikmaður B af stað til baka á teiginn til að leika öðrum bolta. Á leiðinni finnur leikmaður B bolta leikmanns A og veit þá að leikmaður A hefur leikið hans bolta.

Leikmaður A fær almenna vítið fyrir að leika röngum bolta og verður að leika næst sínum eigin bolta (regla 6.3c). Bolti leikmanns A var ekki týndur þótt báðir leikmennirnir hafi leitað í meira en þrjár mínútur því leikmaður A hóf ekki leit að sínum bolta, leitin var að bolta leikmanns B. Varðandi bolta leikmanns B var sá bolti týndur og leikmaður B verður að setja annan bolta í leik með fjarlægðarvíti (regla 18.2b), því hvorki var vitað né nánast öruggt þegar þriggja mínútna leitartíminn rann út að annar leikmaður hafi leikið boltanum.

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Högg

Hreyfing kylfunnar fram á við til þess að hitta boltann.

Þó hefur högg ekki verið slegið ef leikmaðurinn:

  • Ákveður í framsveiflunni að hitta ekki boltann og nær að koma í veg fyrir það með því að stöðva kylfuhausinn vísvitandi áður en hann nær að boltanum, eða, nái leikmaðurinn ekki að stöðva kylfuhausinn, með því að sveigja kylfuhausinn vísvitandi frá boltanum.
  • Hittir boltann af slysni í æfingasveiflu eða við undirbúning fyrir höggið.

Hugtakið „að leika boltanum“ í reglunum hefur sömu merkingu og að slá högg.

Skori leikmannsins á holu eða í umferð er lýst sem fjölda „högga“ eða „leikin högg“, sem merkir bæði högg sem leikmaðurinn slær og öll vítahögg sem hann kann að hafa fengið (sjá reglu 3.1c).

 

Túlkun Högg/1 - Að ákvarða hvort högg var slegið

Ef leikmaður byrjar framsveifluna með kylfu í þeim tilgangi að hitta boltann telst það högg, jafnvel þegar:

  • Kylfuhausinn er sveigður úr leið eða stöðvaður af utanaðkomandi áhrifum (svo sem trjágrein), hvort sem kylfuhausinn lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni og leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu, hvort sem skaftið lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni, leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu og kylfuhausinn fellur niður og lendir á boltanum.

Athafnir leikmannsins teljast ekki högg í eftirfarandi tilvikum:

  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni. Leikmaðurinn stöðvar framsveifluna áður en hann kemur að boltanum en kylfuhausinn fellur niður, lendir á boltanum og hreyfir hann.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í aftursveiflunni. Leikmaðurinn lýkur framsveiflunni með skaftinu en hittir ekki boltann.
  • Bolti er fastur í trjágrein hærra en hægt er að ná með kylfu. Ef leikmaðurinn veldur því að boltinn hreyfist með því að slá í grein neðar í trénu í stað boltans á regla 9.4 (Bolta lyft eða hann hreyfður af leikmanni) við.
Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Hola

Lokastaðurinn á flötinni fyrir holuna sem verið er að leika:

  • Holan verður að vera 4 ¼ tommur (108 mm) í þvermál og að minnsta kosti 4 tommur (101,6 mm) á dýpt.
  • Ef holan er fóðruð má ytra þvermál fóðringarinnar ekki vera meira en 4 ¼ tommur (108 mm). Fóðringin þarf að vera að minnsta kosti 1 tommu (25,4 mm) neðan yfirborðs flatarinnar, nema eðli jarðvegsins krefjist þess að hún sé nær yfirborðinu.

Orðið „hola“ (þegar það er ekki notað sem skáletruð skilgreining) er notað víðsvegar í reglunum til að merkja þann hluta vallarins sem tengist tilteknum teig, flöt og holu. Leikur á holu hefst á teignum og lýkur þegar boltinn er í holu á flötinni (eða þegar reglurnar ákvarða að holunni sé lokið á annan hátt).

 

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Völlur

Allt leiksvæðið innan marka sem sett eru af nefndinni:

  • Öll svæði innan jaðars vallarmarka eru innan vallar og hluti vallarins.
  • Öll svæði utan jaðars vallarmarka eru út af og ekki hluti vallarins.
  • Vallarmörk framlengjast bæði upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar.

Völlurinn samanstendur af fimm skilgreindum svæðum vallarins.

Hola

Lokastaðurinn á flötinni fyrir holuna sem verið er að leika:

  • Holan verður að vera 4 ¼ tommur (108 mm) í þvermál og að minnsta kosti 4 tommur (101,6 mm) á dýpt.
  • Ef holan er fóðruð má ytra þvermál fóðringarinnar ekki vera meira en 4 ¼ tommur (108 mm). Fóðringin þarf að vera að minnsta kosti 1 tommu (25,4 mm) neðan yfirborðs flatarinnar, nema eðli jarðvegsins krefjist þess að hún sé nær yfirborðinu.

Orðið „hola“ (þegar það er ekki notað sem skáletruð skilgreining) er notað víðsvegar í reglunum til að merkja þann hluta vallarins sem tengist tilteknum teig, flöt og holu. Leikur á holu hefst á teignum og lýkur þegar boltinn er í holu á flötinni (eða þegar reglurnar ákvarða að holunni sé lokið á annan hátt).

 

Hlutur sem er notaður til að lyfta boltanum frá jörðinni til að leika honum af teignum. Tí má ekki vera lengra en fjórar tommur (101,6 mm) og verður að samræmast útbúnaðarreglunum.

Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Hola

Lokastaðurinn á flötinni fyrir holuna sem verið er að leika:

  • Holan verður að vera 4 ¼ tommur (108 mm) í þvermál og að minnsta kosti 4 tommur (101,6 mm) á dýpt.
  • Ef holan er fóðruð má ytra þvermál fóðringarinnar ekki vera meira en 4 ¼ tommur (108 mm). Fóðringin þarf að vera að minnsta kosti 1 tommu (25,4 mm) neðan yfirborðs flatarinnar, nema eðli jarðvegsins krefjist þess að hún sé nær yfirborðinu.

Orðið „hola“ (þegar það er ekki notað sem skáletruð skilgreining) er notað víðsvegar í reglunum til að merkja þann hluta vallarins sem tengist tilteknum teig, flöt og holu. Leikur á holu hefst á teignum og lýkur þegar boltinn er í holu á flötinni (eða þegar reglurnar ákvarða að holunni sé lokið á annan hátt).

 

Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Kylfulengd

Lengd lengstu kylfunnar af þeim 14 (eða færri) sem leikmaðurinn hefur í fórum sínum á meðan umferðin er leikin (eins og leyft er í reglu 4.1b(1)), annarrar en pútters.

Til dæmis, ef lengsta kylfan (önnur en pútter) sem leikmaður hefur á meðan hann leikur umferð er 43 tommu (109,22 cm) langt teigtré er kylfulengdin 43 tommur fyrir þann leikmann í þeirri umferð.

Kylfulengdir eru notaðar til að skilgreina teig leikmannsins á hverri holu og til að ákvarða stærð lausnarsvæðis leikmannsins þegar hann tekur lausn samkvæmt reglunum.

 

Túlkun Kylfulengd/1 – Merking „kylfulengdar“ við mælingu

Þegar mælt er til að ákvarða lausnarsvæði er heildarlengd kylfunnar notuð, frá tá hennar að enda gripsins. Hins vegar, ef hlíf er yfir kylfuhausnum eða einhver hlutur er áfastur gripinu eru þeir ekki innifaldir þegar kylfan er notuð við mælingar.

Túlkun Kylfulengd/2 – Hvernig á að mæla þegar lengsta kylfan brotnar

Ef lengsta kylfan sem leikmaðurinn hefur í umferðinni brotnar er brotna kylfan samt sem áður notuð áfram til að ákvarða stærð lausnarsvæða leikmannsins. Hins vegar, ef lengsta kylfan brotnar og leikmanninum er heimilt að skipta henni út fyrir nýja kylfu (undantekning við reglu 4.1b(3)) og hann gerir það er ekki lengur litið á brotnu kylfuna sem lengstu kylfu leikmannsins.

Ef leikmaðurinn hefur umferð með færri en 14 kylfum og ákveður svo að bæta við kylfu sem er lengri en kylfurnar sem hann hóf leik með er nýja kylfan notuð við mælingar, svo fremi að hún sé ekki pútter.

Skýring - Merking hugtaksins „kylfulengd“ í leik samherja

Í leikformum þar sem samherjar koma við sögu má nota lengstu kylfu annars hvors samherjans, aðra en pútter, til að skilgreina stærð teigsins eða ákvarða stærð lausnarsvæðis.
(Skýringu bætt við 12/2018)

Hola

Lokastaðurinn á flötinni fyrir holuna sem verið er að leika:

  • Holan verður að vera 4 ¼ tommur (108 mm) í þvermál og að minnsta kosti 4 tommur (101,6 mm) á dýpt.
  • Ef holan er fóðruð má ytra þvermál fóðringarinnar ekki vera meira en 4 ¼ tommur (108 mm). Fóðringin þarf að vera að minnsta kosti 1 tommu (25,4 mm) neðan yfirborðs flatarinnar, nema eðli jarðvegsins krefjist þess að hún sé nær yfirborðinu.

Orðið „hola“ (þegar það er ekki notað sem skáletruð skilgreining) er notað víðsvegar í reglunum til að merkja þann hluta vallarins sem tengist tilteknum teig, flöt og holu. Leikur á holu hefst á teignum og lýkur þegar boltinn er í holu á flötinni (eða þegar reglurnar ákvarða að holunni sé lokið á annan hátt).

 

Svæði vallarins

Þau fimm skilgreindu svæði sem eru á vellinum:

  • Almenna svæðið,
  • Teigurinn sem leikmaðurinn verður að leika af til að hefja leik á holunni sem hann er að leika.
  • Öll vítasvæði,
  • Allar glompur.
  • Flöt holunnar sem leikmaðurinn er að leika.
Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Svæði vallarins

Þau fimm skilgreindu svæði sem eru á vellinum:

  • Almenna svæðið,
  • Teigurinn sem leikmaðurinn verður að leika af til að hefja leik á holunni sem hann er að leika.
  • Öll vítasvæði,
  • Allar glompur.
  • Flöt holunnar sem leikmaðurinn er að leika.
Kylfulengd

Lengd lengstu kylfunnar af þeim 14 (eða færri) sem leikmaðurinn hefur í fórum sínum á meðan umferðin er leikin (eins og leyft er í reglu 4.1b(1)), annarrar en pútters.

Til dæmis, ef lengsta kylfan (önnur en pútter) sem leikmaður hefur á meðan hann leikur umferð er 43 tommu (109,22 cm) langt teigtré er kylfulengdin 43 tommur fyrir þann leikmann í þeirri umferð.

Kylfulengdir eru notaðar til að skilgreina teig leikmannsins á hverri holu og til að ákvarða stærð lausnarsvæðis leikmannsins þegar hann tekur lausn samkvæmt reglunum.

 

Túlkun Kylfulengd/1 – Merking „kylfulengdar“ við mælingu

Þegar mælt er til að ákvarða lausnarsvæði er heildarlengd kylfunnar notuð, frá tá hennar að enda gripsins. Hins vegar, ef hlíf er yfir kylfuhausnum eða einhver hlutur er áfastur gripinu eru þeir ekki innifaldir þegar kylfan er notuð við mælingar.

Túlkun Kylfulengd/2 – Hvernig á að mæla þegar lengsta kylfan brotnar

Ef lengsta kylfan sem leikmaðurinn hefur í umferðinni brotnar er brotna kylfan samt sem áður notuð áfram til að ákvarða stærð lausnarsvæða leikmannsins. Hins vegar, ef lengsta kylfan brotnar og leikmanninum er heimilt að skipta henni út fyrir nýja kylfu (undantekning við reglu 4.1b(3)) og hann gerir það er ekki lengur litið á brotnu kylfuna sem lengstu kylfu leikmannsins.

Ef leikmaðurinn hefur umferð með færri en 14 kylfum og ákveður svo að bæta við kylfu sem er lengri en kylfurnar sem hann hóf leik með er nýja kylfan notuð við mælingar, svo fremi að hún sé ekki pútter.

Skýring - Merking hugtaksins „kylfulengd“ í leik samherja

Í leikformum þar sem samherjar koma við sögu má nota lengstu kylfu annars hvors samherjans, aðra en pútter, til að skilgreina stærð teigsins eða ákvarða stærð lausnarsvæðis.
(Skýringu bætt við 12/2018)

Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Svæði vallarins

Þau fimm skilgreindu svæði sem eru á vellinum:

  • Almenna svæðið,
  • Teigurinn sem leikmaðurinn verður að leika af til að hefja leik á holunni sem hann er að leika.
  • Öll vítasvæði,
  • Allar glompur.
  • Flöt holunnar sem leikmaðurinn er að leika.
Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Kylfulengd

Lengd lengstu kylfunnar af þeim 14 (eða færri) sem leikmaðurinn hefur í fórum sínum á meðan umferðin er leikin (eins og leyft er í reglu 4.1b(1)), annarrar en pútters.

Til dæmis, ef lengsta kylfan (önnur en pútter) sem leikmaður hefur á meðan hann leikur umferð er 43 tommu (109,22 cm) langt teigtré er kylfulengdin 43 tommur fyrir þann leikmann í þeirri umferð.

Kylfulengdir eru notaðar til að skilgreina teig leikmannsins á hverri holu og til að ákvarða stærð lausnarsvæðis leikmannsins þegar hann tekur lausn samkvæmt reglunum.

 

Túlkun Kylfulengd/1 – Merking „kylfulengdar“ við mælingu

Þegar mælt er til að ákvarða lausnarsvæði er heildarlengd kylfunnar notuð, frá tá hennar að enda gripsins. Hins vegar, ef hlíf er yfir kylfuhausnum eða einhver hlutur er áfastur gripinu eru þeir ekki innifaldir þegar kylfan er notuð við mælingar.

Túlkun Kylfulengd/2 – Hvernig á að mæla þegar lengsta kylfan brotnar

Ef lengsta kylfan sem leikmaðurinn hefur í umferðinni brotnar er brotna kylfan samt sem áður notuð áfram til að ákvarða stærð lausnarsvæða leikmannsins. Hins vegar, ef lengsta kylfan brotnar og leikmanninum er heimilt að skipta henni út fyrir nýja kylfu (undantekning við reglu 4.1b(3)) og hann gerir það er ekki lengur litið á brotnu kylfuna sem lengstu kylfu leikmannsins.

Ef leikmaðurinn hefur umferð með færri en 14 kylfum og ákveður svo að bæta við kylfu sem er lengri en kylfurnar sem hann hóf leik með er nýja kylfan notuð við mælingar, svo fremi að hún sé ekki pútter.

Skýring - Merking hugtaksins „kylfulengd“ í leik samherja

Í leikformum þar sem samherjar koma við sögu má nota lengstu kylfu annars hvors samherjans, aðra en pútter, til að skilgreina stærð teigsins eða ákvarða stærð lausnarsvæðis.
(Skýringu bætt við 12/2018)

Hola

Lokastaðurinn á flötinni fyrir holuna sem verið er að leika:

  • Holan verður að vera 4 ¼ tommur (108 mm) í þvermál og að minnsta kosti 4 tommur (101,6 mm) á dýpt.
  • Ef holan er fóðruð má ytra þvermál fóðringarinnar ekki vera meira en 4 ¼ tommur (108 mm). Fóðringin þarf að vera að minnsta kosti 1 tommu (25,4 mm) neðan yfirborðs flatarinnar, nema eðli jarðvegsins krefjist þess að hún sé nær yfirborðinu.

Orðið „hola“ (þegar það er ekki notað sem skáletruð skilgreining) er notað víðsvegar í reglunum til að merkja þann hluta vallarins sem tengist tilteknum teig, flöt og holu. Leikur á holu hefst á teignum og lýkur þegar boltinn er í holu á flötinni (eða þegar reglurnar ákvarða að holunni sé lokið á annan hátt).

 

Svæði vallarins

Þau fimm skilgreindu svæði sem eru á vellinum:

  • Almenna svæðið,
  • Teigurinn sem leikmaðurinn verður að leika af til að hefja leik á holunni sem hann er að leika.
  • Öll vítasvæði,
  • Allar glompur.
  • Flöt holunnar sem leikmaðurinn er að leika.
Svæði vallarins

Þau fimm skilgreindu svæði sem eru á vellinum:

  • Almenna svæðið,
  • Teigurinn sem leikmaðurinn verður að leika af til að hefja leik á holunni sem hann er að leika.
  • Öll vítasvæði,
  • Allar glompur.
  • Flöt holunnar sem leikmaðurinn er að leika.
Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Svæði vallarins

Þau fimm skilgreindu svæði sem eru á vellinum:

  • Almenna svæðið,
  • Teigurinn sem leikmaðurinn verður að leika af til að hefja leik á holunni sem hann er að leika.
  • Öll vítasvæði,
  • Allar glompur.
  • Flöt holunnar sem leikmaðurinn er að leika.
Kylfulengd

Lengd lengstu kylfunnar af þeim 14 (eða færri) sem leikmaðurinn hefur í fórum sínum á meðan umferðin er leikin (eins og leyft er í reglu 4.1b(1)), annarrar en pútters.

Til dæmis, ef lengsta kylfan (önnur en pútter) sem leikmaður hefur á meðan hann leikur umferð er 43 tommu (109,22 cm) langt teigtré er kylfulengdin 43 tommur fyrir þann leikmann í þeirri umferð.

Kylfulengdir eru notaðar til að skilgreina teig leikmannsins á hverri holu og til að ákvarða stærð lausnarsvæðis leikmannsins þegar hann tekur lausn samkvæmt reglunum.

 

Túlkun Kylfulengd/1 – Merking „kylfulengdar“ við mælingu

Þegar mælt er til að ákvarða lausnarsvæði er heildarlengd kylfunnar notuð, frá tá hennar að enda gripsins. Hins vegar, ef hlíf er yfir kylfuhausnum eða einhver hlutur er áfastur gripinu eru þeir ekki innifaldir þegar kylfan er notuð við mælingar.

Túlkun Kylfulengd/2 – Hvernig á að mæla þegar lengsta kylfan brotnar

Ef lengsta kylfan sem leikmaðurinn hefur í umferðinni brotnar er brotna kylfan samt sem áður notuð áfram til að ákvarða stærð lausnarsvæða leikmannsins. Hins vegar, ef lengsta kylfan brotnar og leikmanninum er heimilt að skipta henni út fyrir nýja kylfu (undantekning við reglu 4.1b(3)) og hann gerir það er ekki lengur litið á brotnu kylfuna sem lengstu kylfu leikmannsins.

Ef leikmaðurinn hefur umferð með færri en 14 kylfum og ákveður svo að bæta við kylfu sem er lengri en kylfurnar sem hann hóf leik með er nýja kylfan notuð við mælingar, svo fremi að hún sé ekki pútter.

Skýring - Merking hugtaksins „kylfulengd“ í leik samherja

Í leikformum þar sem samherjar koma við sögu má nota lengstu kylfu annars hvors samherjans, aðra en pútter, til að skilgreina stærð teigsins eða ákvarða stærð lausnarsvæðis.
(Skýringu bætt við 12/2018)

Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Svæði vallarins

Þau fimm skilgreindu svæði sem eru á vellinum:

  • Almenna svæðið,
  • Teigurinn sem leikmaðurinn verður að leika af til að hefja leik á holunni sem hann er að leika.
  • Öll vítasvæði,
  • Allar glompur.
  • Flöt holunnar sem leikmaðurinn er að leika.
Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Bannreitur

Hluti vallarins þar sem nefndin hefur bannað leik. Bannreitur verður að vera skilgreindur sem hluti af annaðhvort óeðlilegum vallaraðstæðum eða vítasvæði.

Nefndin má nota bannreit af hvaða ástæðu sem er, svo sem til að:

  • Vernda dýralíf, búsvæði dýra og svæði sem eru viðkvæm af umhverfisástæðum.
  • Koma í veg fyrir skemmdir á ungum trjám, blómabeðum, grasræktarsvæðum, nýtyrfðum svæðum eða annarri gróðursetningu.
  • Vernda leikmenn fyrir hættu, og
  • Vernda svæði sem hafa sögulegt eða menningarlegt gildi.

Nefndin ætti að skilgreina jaðar bannreits með línu eða stikum og línan eða stikurnar (eða toppar stikanna) ættu að auðkenna bannreitinn á annan hátt en venjulegar óeðlilegar vallaraðstæður eða vítasvæði sem hafa ekki að geyma bannreit.

 

Túlkun Bannreitur/1 – Staða hluta sem vaxa og slúta yfir bannreit

Staða gróðurs sem slútir yfir bannreit fer eftir tegund bannreitsins. Þetta skiptir máli vegna þess að gróður getur verið hluti bannreitsins og þá verður leikmaðurinn að taka lausn.

Til dæmis, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem vítasvæði (þar sem jaðrar framlengjast upp frá jörðu og niður fyrir jörðu) eru allir hlutar gróðurs sem nær yfir jaðar bannreitsins ekki hluti bannreitsins. Hins vegar, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem grund í aðgerð (en henni tilheyrir öll jörð innan svæðisins og allt sem vex þar og nær út fyrir mörk þess) er allt sem slútir yfir mörk bannreitsins hluti hans.

Bannreitur

Hluti vallarins þar sem nefndin hefur bannað leik. Bannreitur verður að vera skilgreindur sem hluti af annaðhvort óeðlilegum vallaraðstæðum eða vítasvæði.

Nefndin má nota bannreit af hvaða ástæðu sem er, svo sem til að:

  • Vernda dýralíf, búsvæði dýra og svæði sem eru viðkvæm af umhverfisástæðum.
  • Koma í veg fyrir skemmdir á ungum trjám, blómabeðum, grasræktarsvæðum, nýtyrfðum svæðum eða annarri gróðursetningu.
  • Vernda leikmenn fyrir hættu, og
  • Vernda svæði sem hafa sögulegt eða menningarlegt gildi.

Nefndin ætti að skilgreina jaðar bannreits með línu eða stikum og línan eða stikurnar (eða toppar stikanna) ættu að auðkenna bannreitinn á annan hátt en venjulegar óeðlilegar vallaraðstæður eða vítasvæði sem hafa ekki að geyma bannreit.

 

Túlkun Bannreitur/1 – Staða hluta sem vaxa og slúta yfir bannreit

Staða gróðurs sem slútir yfir bannreit fer eftir tegund bannreitsins. Þetta skiptir máli vegna þess að gróður getur verið hluti bannreitsins og þá verður leikmaðurinn að taka lausn.

Til dæmis, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem vítasvæði (þar sem jaðrar framlengjast upp frá jörðu og niður fyrir jörðu) eru allir hlutar gróðurs sem nær yfir jaðar bannreitsins ekki hluti bannreitsins. Hins vegar, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem grund í aðgerð (en henni tilheyrir öll jörð innan svæðisins og allt sem vex þar og nær út fyrir mörk þess) er allt sem slútir yfir mörk bannreitsins hluti hans.

Óeðlilegar vallaraðstæður

Einhverjar eftirfarandi fjögurra skilgreindra aðstæðna:

  • Dýrahola,
  • Grund í aðgerð,
  • Óhreyfanleg hindrun, eða
  • Tímabundið vatn.
Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Staða

Staðsetning fóta og líkama leikmanns þegar hann undirbýr sig fyrir og slær högg.

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Nálægasti staður fyrir fulla lausn

Viðmiðunarstaðurinn til að taka vítalausa lausn frá óeðlilegum vallaraðstæðum (regla 16.1), hættulegum dýraaðstæðum (regla 16.2), rangri flöt (regla 13.1f) eða bannreit (reglur 16.1f og 17.1e) eða við að taka lausn samkvæmt tilteknum staðarreglum.

Þetta er áætlaði staðurinn þar sem boltinn lægi og:

  • Er nálægastur upphaflegri staðsetningu boltans, en þó ekki nær holunni en sá staður,
  • Er á réttu svæði vallarins samkvæmt viðkomandi reglu, og
  • Þar sem aðstæðurnar trufla ekki höggið sem leikmaðurinn hefði slegið frá upphaflega staðnum, ef aðstæðurnar væru ekki fyrir hendi.

Til að meta þennan viðmiðunarstað þarf leikmaðurinn að átta sig á hvaða kylfu, stöðu, sveiflu og leiklínu hann hefði notað fyrir það högg.

Leikmaðurinn þarf ekki að herma eftir því höggi með því að taka sér raunverulega stöðu og sveifla kylfunni (þó er mælt með því að leikmaðurinn geri það að jafnaði til að auðvelda sér að áætla staðinn af nákvæmni).

Nálægasti staðurinn fyrir fulla lausn tengist eingöngu þeim sérstöku aðstæðum þaðan sem verið er að taka lausn og getur verið á stað þar sem truflun er fyrir hendi vegna einhvers annars:

  • Ef leikmaðurinn tekur lausn og hefur þá truflun vegna annarra aðstæðna þaðan sem lausn er heimil getur leikmaðurinn tekið lausn að nýju með því að ákvarða nýjan nálægasta stað fyrir fulla lausn frá nýju aðstæðunum.
  • Taka verður aðskilda lausn frá hvorum aðstæðunum, nema að leikmaðurinn má taka lausn frá báðum aðstæðunum í senn (með því að ákvarða nálægasta stað fyrir fulla lausn frá báðum aðstæðunum) þegar hann hefur þegar tekið aðskilda lausn frá báðum aðstæðunum og eðlilegt er að álykta að með því að halda því áfram verði sífelld truflun frá öðrum hvorum aðstæðnanna.

 

Túlkun Nálægasti staður fyrir fulla lausn/1 - Teikningar sem sýna nálægasta stað fyrir fulla lausn

Á myndinni er hugtakið „nálægasti staður fyrir fulla lausn“ í reglu 16.1 (óeðlilegar vallaraðstæður) sýnt í tengslum við lausn frá truflun vegna grundar í aðgerð, bæði vegna rétthents og örvhents kylfings.

Nálægasta staðurinn fyrir fulla lausn“ verður að túlka nákvæmlega. Leikmaðurinn má ekki velja hvoru megin við grund í aðgerð boltinn verður látinn falla, nema um sé að ræða tvo nálægasta staði fyrir fulla lausn. Jafnvel þótt braut sé öðru megin við grund í aðgerð og runnar hinum megin, ef nálægasti staðurinn fyrir fulla lausn er í runnunum er það nálægasti staður fyrir fulla lausn leikmannsins.

Túlkun Nálægasti staður fyrir fulla lausn/2 - Leikmaður fylgir ekki leiðbeiningum um að ákvarða nálægasta stað fyrir fulla lausn

Þótt mælt sé með ákveðnu ferli við að ákvarða nálægasta staðinn fyrir fulla lausn krefjast reglurnar þess ekki að leikmaðurinn ákvarði þennan stað þegar hann tekur lausn samkvæmt viðeigandi reglu (svo sem þegar hann tekur lausn frá óeðlilegum vallaraðstæðum samkvæmt reglu 16.1b (Lausn vegna bolta á almenna svæðinu)). Ef leikmaðurinn ákvarðar ekki nálægasta stað fyrir fulla lausn nákvæmlega eða ákvarðar rangan nálægasta stað fyrir fulla lausn fær leikmaðurinn því aðeins víti að þetta leiði til þess að hann láti bolta falla innan lausnarsvæðis sem uppfyllir ekki kröfur reglunnar og boltanum er síðan leikið.

Túlkun Nálægasti staður fyrir fulla lausn/3 - Hvort leikmaður hafi tekið ranga lausn ef aðstæður trufla enn högg með kylfu sem ekki var notuð til að ákvarða nálægasta stað fyrir fulla lausn

Þegar leikmaður tekur lausn frá óeðlilegum vallaraðstæðum er hann einungis að taka lausn frá truflun sem hann hefur vegna kylfu, stöðu, sveiflu og leiklínu sem hefðu verið notuð við leik bolta frá þeim stað. Þegar leikmaðurinn hefur tekið lausn og ekki er lengur truflun vegna höggsins sem leikmaðurinn hefði slegið, eru allar frekari truflanir nýtt ástand.

Til dæmis liggur bolti leikmanns í háum karga á almenna svæðinu, u.þ.b. 210 metra frá flötinni. Leikmaðurinn velur fleygjárn fyrir næsta högg og þá snertir staða hans línu sem skilgreinir grund í aðgerð. Leikmaðurinn ákvarðar nálægasta stað fyrir fulla lausn og lætur bolta falla innan viðeigandi lausnarsvæðis samkvæmt reglu 14.3b (Láta verður bolta falla innan lausnarsvæðis) og reglu 16.1 (Lausn frá óeðlilegum vallaraðstæðum).

Boltinn rúllar í góða legu innan lausnarsvæðisins. Þar sýnist leikmanninum að hægt sé að leika næsta högg með 3 tré. Ef leikmaðurinn hefði notað fleygjárn í næsta höggi væri engin truflun frá grundinni. Hins vegar snertir fótur leikmannsins aftur línuna sem skilgreinir grund í aðgerð þegar hann notar 3 tré. Þetta eru nýjar aðstæður og leikmaðurinn má leika boltanum þar sem hann liggur eða taka lausn frá nýju aðstæðunum.

Túlkun Nálægasti staður fyrir fulla lausn/4 - Leikmaður ákvarðar nálægasta stað fyrir fulla lausn en er ókleift að slá fyrirhugað högg

Tilgangurinn með að ákvarða nálægasta stað fyrir fulla lausn er að finna viðmiðunarstað sem er eins nærri og mögulegt er núverandi staðsetningu boltans, en þar sem aðstæðurnar trufla þó ekki. Við að ákvarða nálægasta staðinn fyrir fulla lausn er leikmanninum ekki tryggð góð eða sláanleg lega.

Til dæmis, ef leikmaður er ófær um að slá högg frá, að því er virðist, rétt lausnarsvæði sem mælt er frá nálægasta staðnum fyrir fulla lausn, annaðhvort vegna þess að leiklínan er hindruð af tré eða leikmaðurinn getur ekki tekið aftursveiflu fyrir fyrirhugað högg vegna runna, breytir þetta ekki þeirri staðreynd að staðurinn er nálægasti staðurinn fyrir fulla lausn.

Þegar bolti er kominn í leik verður leikmaðurinn að ákveða hvers konar högg hann ætlar að slá. Þetta högg, þar á meðal val á kylfu, getur verið ólíkt því sem hann hefði slegið frá upphaflega staðnum, ef aðstæðurnar væru ekki fyrir hendi.

Ef útilokað er að láta boltann falla alls staðar á tilgreindu lausnarsvæði á leikmaðurinn ekki rétt á lausn frá aðstæðunum.

Túlkun Nálægasti staður fyrir fulla lausn/5 - Leikmanni ómögulegt að ákvarða nálægasta stað fyrir fulla lausn

Ef aðstæður koma í veg fyrir að leikmaður geti ákvarðað nálægasta stað fyrir fulla lausn verður að áætla staðinn og lausnarsvæðið er síðan ákvarðað út frá þeim áætlaða stað.

Til dæmis, við að taka lausn samkvæmt reglu 16.1 kemst leikmaður ekki að til að ákvarða nálægasta stað fyrir fulla lausn vegna þess að sá staður er inni í trjábol eða að vallarmarkagirðing hindrar leikmanninn í að meta rétta stöðu.

Leikmaðurinn verður að áætla nálægasta staðinn fyrir fulla lausn og láta bolta falla á lausnarsvæði út frá þeim stað.

Ef ekki er hægt að láta bolta falla á viðeigandi lausnarsvæði á leikmaðurinn ekki rétt á lausn samkvæmt reglu 16.1.

Bannreitur

Hluti vallarins þar sem nefndin hefur bannað leik. Bannreitur verður að vera skilgreindur sem hluti af annaðhvort óeðlilegum vallaraðstæðum eða vítasvæði.

Nefndin má nota bannreit af hvaða ástæðu sem er, svo sem til að:

  • Vernda dýralíf, búsvæði dýra og svæði sem eru viðkvæm af umhverfisástæðum.
  • Koma í veg fyrir skemmdir á ungum trjám, blómabeðum, grasræktarsvæðum, nýtyrfðum svæðum eða annarri gróðursetningu.
  • Vernda leikmenn fyrir hættu, og
  • Vernda svæði sem hafa sögulegt eða menningarlegt gildi.

Nefndin ætti að skilgreina jaðar bannreits með línu eða stikum og línan eða stikurnar (eða toppar stikanna) ættu að auðkenna bannreitinn á annan hátt en venjulegar óeðlilegar vallaraðstæður eða vítasvæði sem hafa ekki að geyma bannreit.

 

Túlkun Bannreitur/1 – Staða hluta sem vaxa og slúta yfir bannreit

Staða gróðurs sem slútir yfir bannreit fer eftir tegund bannreitsins. Þetta skiptir máli vegna þess að gróður getur verið hluti bannreitsins og þá verður leikmaðurinn að taka lausn.

Til dæmis, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem vítasvæði (þar sem jaðrar framlengjast upp frá jörðu og niður fyrir jörðu) eru allir hlutar gróðurs sem nær yfir jaðar bannreitsins ekki hluti bannreitsins. Hins vegar, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem grund í aðgerð (en henni tilheyrir öll jörð innan svæðisins og allt sem vex þar og nær út fyrir mörk þess) er allt sem slútir yfir mörk bannreitsins hluti hans.

Kylfulengd

Lengd lengstu kylfunnar af þeim 14 (eða færri) sem leikmaðurinn hefur í fórum sínum á meðan umferðin er leikin (eins og leyft er í reglu 4.1b(1)), annarrar en pútters.

Til dæmis, ef lengsta kylfan (önnur en pútter) sem leikmaður hefur á meðan hann leikur umferð er 43 tommu (109,22 cm) langt teigtré er kylfulengdin 43 tommur fyrir þann leikmann í þeirri umferð.

Kylfulengdir eru notaðar til að skilgreina teig leikmannsins á hverri holu og til að ákvarða stærð lausnarsvæðis leikmannsins þegar hann tekur lausn samkvæmt reglunum.

 

Túlkun Kylfulengd/1 – Merking „kylfulengdar“ við mælingu

Þegar mælt er til að ákvarða lausnarsvæði er heildarlengd kylfunnar notuð, frá tá hennar að enda gripsins. Hins vegar, ef hlíf er yfir kylfuhausnum eða einhver hlutur er áfastur gripinu eru þeir ekki innifaldir þegar kylfan er notuð við mælingar.

Túlkun Kylfulengd/2 – Hvernig á að mæla þegar lengsta kylfan brotnar

Ef lengsta kylfan sem leikmaðurinn hefur í umferðinni brotnar er brotna kylfan samt sem áður notuð áfram til að ákvarða stærð lausnarsvæða leikmannsins. Hins vegar, ef lengsta kylfan brotnar og leikmanninum er heimilt að skipta henni út fyrir nýja kylfu (undantekning við reglu 4.1b(3)) og hann gerir það er ekki lengur litið á brotnu kylfuna sem lengstu kylfu leikmannsins.

Ef leikmaðurinn hefur umferð með færri en 14 kylfum og ákveður svo að bæta við kylfu sem er lengri en kylfurnar sem hann hóf leik með er nýja kylfan notuð við mælingar, svo fremi að hún sé ekki pútter.

Skýring - Merking hugtaksins „kylfulengd“ í leik samherja

Í leikformum þar sem samherjar koma við sögu má nota lengstu kylfu annars hvors samherjans, aðra en pútter, til að skilgreina stærð teigsins eða ákvarða stærð lausnarsvæðis.
(Skýringu bætt við 12/2018)

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Hola

Lokastaðurinn á flötinni fyrir holuna sem verið er að leika:

  • Holan verður að vera 4 ¼ tommur (108 mm) í þvermál og að minnsta kosti 4 tommur (101,6 mm) á dýpt.
  • Ef holan er fóðruð má ytra þvermál fóðringarinnar ekki vera meira en 4 ¼ tommur (108 mm). Fóðringin þarf að vera að minnsta kosti 1 tommu (25,4 mm) neðan yfirborðs flatarinnar, nema eðli jarðvegsins krefjist þess að hún sé nær yfirborðinu.

Orðið „hola“ (þegar það er ekki notað sem skáletruð skilgreining) er notað víðsvegar í reglunum til að merkja þann hluta vallarins sem tengist tilteknum teig, flöt og holu. Leikur á holu hefst á teignum og lýkur þegar boltinn er í holu á flötinni (eða þegar reglurnar ákvarða að holunni sé lokið á annan hátt).

 

Bannreitur

Hluti vallarins þar sem nefndin hefur bannað leik. Bannreitur verður að vera skilgreindur sem hluti af annaðhvort óeðlilegum vallaraðstæðum eða vítasvæði.

Nefndin má nota bannreit af hvaða ástæðu sem er, svo sem til að:

  • Vernda dýralíf, búsvæði dýra og svæði sem eru viðkvæm af umhverfisástæðum.
  • Koma í veg fyrir skemmdir á ungum trjám, blómabeðum, grasræktarsvæðum, nýtyrfðum svæðum eða annarri gróðursetningu.
  • Vernda leikmenn fyrir hættu, og
  • Vernda svæði sem hafa sögulegt eða menningarlegt gildi.

Nefndin ætti að skilgreina jaðar bannreits með línu eða stikum og línan eða stikurnar (eða toppar stikanna) ættu að auðkenna bannreitinn á annan hátt en venjulegar óeðlilegar vallaraðstæður eða vítasvæði sem hafa ekki að geyma bannreit.

 

Túlkun Bannreitur/1 – Staða hluta sem vaxa og slúta yfir bannreit

Staða gróðurs sem slútir yfir bannreit fer eftir tegund bannreitsins. Þetta skiptir máli vegna þess að gróður getur verið hluti bannreitsins og þá verður leikmaðurinn að taka lausn.

Til dæmis, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem vítasvæði (þar sem jaðrar framlengjast upp frá jörðu og niður fyrir jörðu) eru allir hlutar gróðurs sem nær yfir jaðar bannreitsins ekki hluti bannreitsins. Hins vegar, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem grund í aðgerð (en henni tilheyrir öll jörð innan svæðisins og allt sem vex þar og nær út fyrir mörk þess) er allt sem slútir yfir mörk bannreitsins hluti hans.

Bannreitur

Hluti vallarins þar sem nefndin hefur bannað leik. Bannreitur verður að vera skilgreindur sem hluti af annaðhvort óeðlilegum vallaraðstæðum eða vítasvæði.

Nefndin má nota bannreit af hvaða ástæðu sem er, svo sem til að:

  • Vernda dýralíf, búsvæði dýra og svæði sem eru viðkvæm af umhverfisástæðum.
  • Koma í veg fyrir skemmdir á ungum trjám, blómabeðum, grasræktarsvæðum, nýtyrfðum svæðum eða annarri gróðursetningu.
  • Vernda leikmenn fyrir hættu, og
  • Vernda svæði sem hafa sögulegt eða menningarlegt gildi.

Nefndin ætti að skilgreina jaðar bannreits með línu eða stikum og línan eða stikurnar (eða toppar stikanna) ættu að auðkenna bannreitinn á annan hátt en venjulegar óeðlilegar vallaraðstæður eða vítasvæði sem hafa ekki að geyma bannreit.

 

Túlkun Bannreitur/1 – Staða hluta sem vaxa og slúta yfir bannreit

Staða gróðurs sem slútir yfir bannreit fer eftir tegund bannreitsins. Þetta skiptir máli vegna þess að gróður getur verið hluti bannreitsins og þá verður leikmaðurinn að taka lausn.

Til dæmis, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem vítasvæði (þar sem jaðrar framlengjast upp frá jörðu og niður fyrir jörðu) eru allir hlutar gróðurs sem nær yfir jaðar bannreitsins ekki hluti bannreitsins. Hins vegar, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem grund í aðgerð (en henni tilheyrir öll jörð innan svæðisins og allt sem vex þar og nær út fyrir mörk þess) er allt sem slútir yfir mörk bannreitsins hluti hans.

Högg

Hreyfing kylfunnar fram á við til þess að hitta boltann.

Þó hefur högg ekki verið slegið ef leikmaðurinn:

  • Ákveður í framsveiflunni að hitta ekki boltann og nær að koma í veg fyrir það með því að stöðva kylfuhausinn vísvitandi áður en hann nær að boltanum, eða, nái leikmaðurinn ekki að stöðva kylfuhausinn, með því að sveigja kylfuhausinn vísvitandi frá boltanum.
  • Hittir boltann af slysni í æfingasveiflu eða við undirbúning fyrir höggið.

Hugtakið „að leika boltanum“ í reglunum hefur sömu merkingu og að slá högg.

Skori leikmannsins á holu eða í umferð er lýst sem fjölda „högga“ eða „leikin högg“, sem merkir bæði högg sem leikmaðurinn slær og öll vítahögg sem hann kann að hafa fengið (sjá reglu 3.1c).

 

Túlkun Högg/1 - Að ákvarða hvort högg var slegið

Ef leikmaður byrjar framsveifluna með kylfu í þeim tilgangi að hitta boltann telst það högg, jafnvel þegar:

  • Kylfuhausinn er sveigður úr leið eða stöðvaður af utanaðkomandi áhrifum (svo sem trjágrein), hvort sem kylfuhausinn lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni og leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu, hvort sem skaftið lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni, leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu og kylfuhausinn fellur niður og lendir á boltanum.

Athafnir leikmannsins teljast ekki högg í eftirfarandi tilvikum:

  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni. Leikmaðurinn stöðvar framsveifluna áður en hann kemur að boltanum en kylfuhausinn fellur niður, lendir á boltanum og hreyfir hann.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í aftursveiflunni. Leikmaðurinn lýkur framsveiflunni með skaftinu en hittir ekki boltann.
  • Bolti er fastur í trjágrein hærra en hægt er að ná með kylfu. Ef leikmaðurinn veldur því að boltinn hreyfist með því að slá í grein neðar í trénu í stað boltans á regla 9.4 (Bolta lyft eða hann hreyfður af leikmanni) við.
Staða

Staðsetning fóta og líkama leikmanns þegar hann undirbýr sig fyrir og slær högg.

Bannreitur

Hluti vallarins þar sem nefndin hefur bannað leik. Bannreitur verður að vera skilgreindur sem hluti af annaðhvort óeðlilegum vallaraðstæðum eða vítasvæði.

Nefndin má nota bannreit af hvaða ástæðu sem er, svo sem til að:

  • Vernda dýralíf, búsvæði dýra og svæði sem eru viðkvæm af umhverfisástæðum.
  • Koma í veg fyrir skemmdir á ungum trjám, blómabeðum, grasræktarsvæðum, nýtyrfðum svæðum eða annarri gróðursetningu.
  • Vernda leikmenn fyrir hættu, og
  • Vernda svæði sem hafa sögulegt eða menningarlegt gildi.

Nefndin ætti að skilgreina jaðar bannreits með línu eða stikum og línan eða stikurnar (eða toppar stikanna) ættu að auðkenna bannreitinn á annan hátt en venjulegar óeðlilegar vallaraðstæður eða vítasvæði sem hafa ekki að geyma bannreit.

 

Túlkun Bannreitur/1 – Staða hluta sem vaxa og slúta yfir bannreit

Staða gróðurs sem slútir yfir bannreit fer eftir tegund bannreitsins. Þetta skiptir máli vegna þess að gróður getur verið hluti bannreitsins og þá verður leikmaðurinn að taka lausn.

Til dæmis, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem vítasvæði (þar sem jaðrar framlengjast upp frá jörðu og niður fyrir jörðu) eru allir hlutar gróðurs sem nær yfir jaðar bannreitsins ekki hluti bannreitsins. Hins vegar, ef bannreitur hefur verið skilgreindur sem grund í aðgerð (en henni tilheyrir öll jörð innan svæðisins og allt sem vex þar og nær út fyrir mörk þess) er allt sem slútir yfir mörk bannreitsins hluti hans.

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Rangur staður

Sérhver staður á vellinum, annar en þar sem leikmaðurinn á eða má leika bolta sínum samkvæmt reglunum.

Dæmi um leik frá röngum stað eru:

  • Að leika bolta sem hefur verið lagður aftur á rangan stað eða hefur ekki verið lagður aftur þegar reglurnar krefjast þess.
  • Að leika bolta sem hefur verið látinn falla utan rétts lausnarsvæðis.
  • Að taka lausn samkvæmt rangri reglu þannig að boltinn er látinn falla og honum leikið frá stað sem ekki er heimill samkvæmt reglunum.
  • Að leika bolta frá bannreit eða þegar bannreitur truflar fyrirhugaða stöðu eða sveiflu leikmannsins.

Að leika bolta utan teigsins við að hefja leika á holu eða við að leiðrétta slík mistök felur ekki í sér að leika frá röngum stað (sjá reglu 6.1b).

Almennt víti

Holutap í holukeppni eða tvö vítahögg í höggleik.

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Fjarlægðarlausn

Aðferðin og vítið þegar leikmaður tekur lausn samkvæmt reglum 17, 18 eða 19 með því að leika bolta þaðan sem hann sló síðasta högg sitt (sjá reglu 14.6).

Hugtakið fjarlægðarlausn merkir að leikmaðurinn bæði:

  • Hlýtur eitt vítahögg, og
  • Tapar ávinningnum af vegalengdinni sem hann hefur nálgast holuna frá staðnum þar sem síðasta höggið var slegið.
Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Lausnarsvæði

Svæðið þar sem leikmaður verður að láta bolta falla þegar hann tekur lausn samkvæmt reglu. Í hverri lausnarreglu er ætlast til að leikmaðurinn noti tiltekið lausnarsvæði, en stærð þess og staðsetning ræðst af þrennu:

  • Viðmiðunarstaður: Staðurinn þaðan sem stærð lausnarsvæðisins er mæld.
  • Stærð lausnarsvæðisins, mæld frá viðmiðunarstaðnum: Lausnarsvæðið nær annaðhvort eina eða tvær kylfulengdir frá viðmiðunarstaðnum, þó með ákveðnum takmörkunum:
  • Takmarkanir á staðsetningu lausnarsvæðisins: Staðsetning lausnarsvæðisins kann að vera takmörkuð á ýmsan hátt, til dæmis:
    • Það sé eingöngu innan tiltekins skilgreinds svæðis vallarins, svo sem aðeins á almenna svæðinu, eða ekki í glompu eða á vítasvæði,
    • Það sé ekki nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða það verði að vera utan vítasvæðis eða glompu þaðan sem verið er að taka lausn, eða
    • Engin truflun (eins og hún er skilgreind í viðkomandi reglu) sé frá aðstæðunum sem verið er að taka lausn.

Við að nota kylfulengdir til að ákvarða stærð lausnarsvæðis má leikmaðurinn mæla beint yfir skurð, holu eða sambærilega hluti og beint yfir eða í gegnum hluti (svo sem tré, girðingar, veggi, göng, niðurföll eða vökvunarstúta), en má ekki mæla beint í gegnum hallandi jörðu.

Sjá Verklag nefnda, hluta 2I (nefndin má leyfa eða krefjast þess að leikmaður noti fallreit sem lausnarsvæði þegar tiltekin lausn er tekin).


Skýring - Að ákvarða hvort bolti er innan lausnarsvæðis

Þegar ákvarðað er hvort bolti hafi stöðvast innan lausnarsvæðis (þ.e. innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstað, eftir því hvaða reglu er verið að beita) er boltinn innan lausnarsvæðisins ef einhver hluti boltans er innan einnar eða tveggja kylfulengda frá viðmiðunarstaðnum. Hins vegar er bolti ekki innan lausnarsvæðis ef einhver hluti boltans er nær holunni en viðmiðunarstaðurinn eða ef einhver hluti boltans hefur truflun frá aðstæðunum sem verið er að taka vítalausa lausn frá.(Skýringu bætt við 12/2018)

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Fjarlægðarlausn

Aðferðin og vítið þegar leikmaður tekur lausn samkvæmt reglum 17, 18 eða 19 með því að leika bolta þaðan sem hann sló síðasta högg sitt (sjá reglu 14.6).

Hugtakið fjarlægðarlausn merkir að leikmaðurinn bæði:

  • Hlýtur eitt vítahögg, og
  • Tapar ávinningnum af vegalengdinni sem hann hefur nálgast holuna frá staðnum þar sem síðasta höggið var slegið.
Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Fjarlægðarlausn

Aðferðin og vítið þegar leikmaður tekur lausn samkvæmt reglum 17, 18 eða 19 með því að leika bolta þaðan sem hann sló síðasta högg sitt (sjá reglu 14.6).

Hugtakið fjarlægðarlausn merkir að leikmaðurinn bæði:

  • Hlýtur eitt vítahögg, og
  • Tapar ávinningnum af vegalengdinni sem hann hefur nálgast holuna frá staðnum þar sem síðasta höggið var slegið.
Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Högg

Hreyfing kylfunnar fram á við til þess að hitta boltann.

Þó hefur högg ekki verið slegið ef leikmaðurinn:

  • Ákveður í framsveiflunni að hitta ekki boltann og nær að koma í veg fyrir það með því að stöðva kylfuhausinn vísvitandi áður en hann nær að boltanum, eða, nái leikmaðurinn ekki að stöðva kylfuhausinn, með því að sveigja kylfuhausinn vísvitandi frá boltanum.
  • Hittir boltann af slysni í æfingasveiflu eða við undirbúning fyrir höggið.

Hugtakið „að leika boltanum“ í reglunum hefur sömu merkingu og að slá högg.

Skori leikmannsins á holu eða í umferð er lýst sem fjölda „högga“ eða „leikin högg“, sem merkir bæði högg sem leikmaðurinn slær og öll vítahögg sem hann kann að hafa fengið (sjá reglu 3.1c).

 

Túlkun Högg/1 - Að ákvarða hvort högg var slegið

Ef leikmaður byrjar framsveifluna með kylfu í þeim tilgangi að hitta boltann telst það högg, jafnvel þegar:

  • Kylfuhausinn er sveigður úr leið eða stöðvaður af utanaðkomandi áhrifum (svo sem trjágrein), hvort sem kylfuhausinn lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni og leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu, hvort sem skaftið lendir í boltanum eða ekki.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni, leikmaðurinn heldur framsveiflunni áfram með skaftinu og kylfuhausinn fellur niður og lendir á boltanum.

Athafnir leikmannsins teljast ekki högg í eftirfarandi tilvikum:

  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í framsveiflunni. Leikmaðurinn stöðvar framsveifluna áður en hann kemur að boltanum en kylfuhausinn fellur niður, lendir á boltanum og hreyfir hann.
  • Kylfuhausinn losnar af skaftinu í aftursveiflunni. Leikmaðurinn lýkur framsveiflunni með skaftinu en hittir ekki boltann.
  • Bolti er fastur í trjágrein hærra en hægt er að ná með kylfu. Ef leikmaðurinn veldur því að boltinn hreyfist með því að slá í grein neðar í trénu í stað boltans á regla 9.4 (Bolta lyft eða hann hreyfður af leikmanni) við.
Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Fjarlægðarlausn

Aðferðin og vítið þegar leikmaður tekur lausn samkvæmt reglum 17, 18 eða 19 með því að leika bolta þaðan sem hann sló síðasta högg sitt (sjá reglu 14.6).

Hugtakið fjarlægðarlausn merkir að leikmaðurinn bæði:

  • Hlýtur eitt vítahögg, og
  • Tapar ávinningnum af vegalengdinni sem hann hefur nálgast holuna frá staðnum þar sem síðasta höggið var slegið.
Út af

Öll svæði utan marka vallarins eins og þau eru skilgreind af nefndinni. Öll svæði sem eru innan þeirra marka eru innan vallar.

Mörk vallarins framlengjast bæði upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan markanna eru innan vallar, hvort sem er á, ofan við eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan markanna (til dæmis tröppur sem festar eru við vallarmarkagirðingu eða tré með rótum utan markanna og greinar sem slúta inn fyrir mörkin eða öfugt), er eingöngu sá hluti sem er utan markanna út af.

Mörkin ættu að vera skilgreind með vallarmarkahlutum eða línum:

  • Vallarmarkahlutir: Þegar vallarmörk eru skilgreind með stikum eða girðingu ákvarðast mörkin af línunni á milli stikanna eða girðingarstauranna vallarmegin niðri við jörðu (að stögum og skástífum undanskildum) og þessar stikur eða girðingarstaurar eru út af. Þegar vallarmörk eru skilgreind með öðrum hlutum, svo sem veggjum, eða þegar nefndin vill meðhöndla vallarmarkagirðingu á annan hátt, ætti nefndin að skilgreina jaðar vallarmarkanna.
  • Línur: Þegar vallarmörk eru skilgreind með málaðri línu á jörðinni eru mörkin við brún línunnar vallarmegin og línan sjálf er út af. Þegar lína á jörðinni skilgreinir vallarmörkin má nota stikur til að sýna hvar vallarmörkin eru, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Vallarmarkastikur eða -línur ættu að vera hvítar.

Týndur

Staða bolta sem hefur ekki fundist innan þriggja mínútna frá því að leikmaðurinn eða kylfuberi hans (eða samherji leikmannsins eða kylfuberi samherjans) hófu leitað honum.

Ef leit hefst og er síðan stöðvuð tímabundið af gildum ástæðum (til dæmis þegar leikmaður stöðvar leit þegar leik er frestað eða þarf að víkja til hliðar til að annar leikmaður geti leikið) eða þegar leikmaðurinn hefur fyrir slysni talið sig þekkja rangan bolta:

  • Er tíminn frá því truflunin varð og þar til leit hefst að nýju ekki talinn með, og
  • Heimill leitartími er samtals þrjár mínútur, þar með talið tíminn áður en truflunin varð og eftir að leit hefst að nýju.

 

Túlkun Týndur/1 – Ekki er hægt að lýsa bolta týndan

Leikmaður getur ekki lýst því yfir að bolti hans sé týndur. Bolti er því aðeins týndur að hann hafi ekki fundist innan þriggja mínútna frá því leikmaðurinn, kylfuberi hans eða samherji hófu leit að boltanum.

Til dæmis leitar leikmaður að bolta sínum í tvær mínútur, lýsir hann týndan og gengur til baka til að leika öðrum bolta. Áður en leikmaðurinn setur annan bolta í leik finnst upphaflegi boltinn innan þriggja mínútna leitartímans. Þar sem leikmaðurinn getur ekki lýst bolta sinn týndan er upphaflegi boltinn enn í leik.

Túlkun Týndur/2 – Leikmaður má ekki bíða með leit til að hagnast á því

Þriggja mínútna leitartíminn að bolta hefst þegar leikmaðurinn eða kylfuberi hans (eða samherji leikmannsins eða kylfuberi samherjans) hefja leit að boltanum. Leikmaðurinn má ekki bíða með að hefja leit til að hagnast á því með því að fleira fólk komi til að leita með honum.

Til dæmis ef leikmaður gengur í átt að bolta sínum og áhorfendur eru þegar byrjaðir að leita að boltanum má leikmaðurinn ekki vísvitandi bíða með að fara á svæðið þannig að þriggja mínútna leitartíminn hefjist ekki. Undir slíkum kringumstæðum hefst leitartíminn þegar leikmaðurinn hefði verið í aðstöðu til að leita, hefði hann ekki beðið með að fara á svæðið.

Túlkun Týndur/3 – Leitartíminn heldur áfram þótt leikmaðurinn fari til baka til að leika varabolta

Ef leikmaðurinn hefur byrjað leit að bolta sínum og fer til baka þaðan sem hann sló síðasta högg til að leika varabolta heldur þriggja mínútna leitartíminn áfram að líða hvort sem einhver heldur leit áfram eða ekki.

Túlkun Týndur/4 – Leitartími þegar leitað er að tveimur boltum

Þegar leikmaður hefur leikið tveimur boltum (til dæmi boltanum sem er í leik og varabolta) og leitar að báðum, ræðst það hvort leikmanninum hafi tvo aðskilda þriggja mínútna leitartíma af því hversu nærri boltarnir eru hvor öðrum.

Ef boltarnir eru á sama svæði þannig að hægt er að leita að þeim báðum á sama tíma hefur leikmaðurinn aðeins þrjár mínútur til að leita að báðum boltunum. Hins vegar, ef boltarnir eru á ólíkum svæðum (til dæmis sitt hvoru megin við brautina) hefur leikmaðurinn þrjár mínútur til að leita að hvorum bolta.

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Fjarlægðarlausn

Aðferðin og vítið þegar leikmaður tekur lausn samkvæmt reglum 17, 18 eða 19 með því að leika bolta þaðan sem hann sló síðasta högg sitt (sjá reglu 14.6).

Hugtakið fjarlægðarlausn merkir að leikmaðurinn bæði:

  • Hlýtur eitt vítahögg, og
  • Tapar ávinningnum af vegalengdinni sem hann hefur nálgast holuna frá staðnum þar sem síðasta höggið var slegið.
Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Fjarlægðarlausn

Aðferðin og vítið þegar leikmaður tekur lausn samkvæmt reglum 17, 18 eða 19 með því að leika bolta þaðan sem hann sló síðasta högg sitt (sjá reglu 14.6).

Hugtakið fjarlægðarlausn merkir að leikmaðurinn bæði:

  • Hlýtur eitt vítahögg, og
  • Tapar ávinningnum af vegalengdinni sem hann hefur nálgast holuna frá staðnum þar sem síðasta höggið var slegið.
Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Falla

Að halda á bolta og sleppa honum þannig að hann falli í loftinu, í þeim tilgangi að boltinn verði í leik.

Sleppi leikmaðurinn bolta án þess að ætla að setja hann í leik hefur boltinn ekki verið látinn falla og er ekki í leik (sjá reglu 14.4).

Í sérhverri lausnarreglu er vísað til ákveðins lausnarsvæðis þar sem láta verður boltann falla og þar sem hann verður að stöðvast.

Við að taka lausn verður leikmaðurinn að sleppa boltanum úr hnéhæð þannig að boltinn:

  • Falli beint niður, án þess að leikmaðurinn kasti boltanum, snúi honum eða noti einhverja aðra hreyfingu sem gæti haft áhrif á hvar boltinn muni stöðvast, og
  • Snerti ekki líkama leikmannsins eða útbúnað hans áður en boltinn lendir á jörðinni (sjá reglu 14.3b).
Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Rangur staður

Sérhver staður á vellinum, annar en þar sem leikmaðurinn á eða má leika bolta sínum samkvæmt reglunum.

Dæmi um leik frá röngum stað eru:

  • Að leika bolta sem hefur verið lagður aftur á rangan stað eða hefur ekki verið lagður aftur þegar reglurnar krefjast þess.
  • Að leika bolta sem hefur verið látinn falla utan rétts lausnarsvæðis.
  • Að taka lausn samkvæmt rangri reglu þannig að boltinn er látinn falla og honum leikið frá stað sem ekki er heimill samkvæmt reglunum.
  • Að leika bolta frá bannreit eða þegar bannreitur truflar fyrirhugaða stöðu eða sveiflu leikmannsins.

Að leika bolta utan teigsins við að hefja leika á holu eða við að leiðrétta slík mistök felur ekki í sér að leika frá röngum stað (sjá reglu 6.1b).

Almennt víti

Holutap í holukeppni eða tvö vítahögg í höggleik.

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Óeðlilegar vallaraðstæður

Einhverjar eftirfarandi fjögurra skilgreindra aðstæðna:

  • Dýrahola,
  • Grund í aðgerð,
  • Óhreyfanleg hindrun, eða
  • Tímabundið vatn.
Sokkinn

Þegar bolti er í eigin boltafari sem myndaðist eftir síðasta högg leikmannsins og þar sem hluti boltans er neðan yfirborðs jarðar.

Ekki er nauðsynlegt að bolti snerti jarðveg til að vera sokkinn (til dæmis getur gras og lausung legið á milli boltans og jarðvegsins).

Dýr

Sérhver lifandi meðlimur dýraríkisins (annar en fólk), þar á meðal spendýr, fuglar, skriðdýr, froskdýr og hryggleysingjar (svo sem ormar, skordýr, köngulær og krabbadýr).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).

Vítasvæði

Svæði þar sem lausn er heimil gegn einu vítahöggi ef bolti leikmannsins hafnar þar.

Vítasvæði er:

  • Sérhvert vatnasvæði á vellinum (hvort sem það er merkt af nefndinni eða ekki), þar á meðal sjór, vatn, tjörn, á, skurður, drenskurður eða annar opinn vatnsfarvegur (jafnvel þótt hann sé vatnslaus), og
  • Sérhver annar hluti vallarins sem nefndin skilgreinir vítasvæði.

Vítasvæði er eitt fimm skilgreindra svæða vallarins.

Tegundir vítasvæða eru tvær, aðgreindar með litnum sem notaður er til að merkja þau:

  • Gul vítasvæði (merkt með gulum línum eða gulum stikum) veita leikmanninum tvær aðferðir við lausn (reglur 17.1d(1) og (2)).
  • Rauð vítasvæði (merkt með rauðum línum eða rauðum stikum) veita leikmanninum hliðar lausnarmöguleika (regla 17.1d(3)), til viðbótar við aðferðirnar tvær sem eru mögulegar á gulum vítasvæðum.

Ef litur vítasvæðis hefur ekki verið merktur eða tilgreindur af nefndinni er litið á svæðið sem rautt vítasvæði.

Jaðar vítasvæðis framlengist upp frá jörðu og niður fyrir yfirborð jarðar:

  • Þetta merkir að öll jörð og allt annað (svo sem náttúrulegir eða manngerðir hlutir) innan jaðarsins er hluti vítasvæðisins, hvort sem það er á, yfir eða neðan við yfirborð jarðar.
  • Ef hlutur er bæði innan og utan jaðarsins (svo sem brú yfir vítasvæði eða tré sem er rótfast innan markanna en greinar þess slúta út fyrir mörkin, eða öfugt), er aðeins sá hluti sem er innan jaðarsins hluti vítasvæðisins.

Jaðar vítasvæðis ætti að skilgreina með stikum, línum eða áþreifanlegum einkennum:

  • Stikur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með stikum afmarkast jaðarinn af línunni á milli ytri brúna stikanna niðri við jörðu og stikurnar eru innan vítasvæðisins.
  • Línur: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með málaðri línu á jörðinni er jaðarinn ytri brún línunnar og línan sjálf er innan vítasvæðisins.
  • Áþreifanleg einkenni: Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með áþreifanlegum einkennum (svo sem strönd, ógrónu svæði eða stoðvegg) ætti nefndin að tilgreina hvernig jaðar vítasvæðisins er skilgreindur.

Þegar jaðar vítasvæðis er skilgreindur með línum eða áþreifanlegum einkennum má nota stikur til að sýna hvar vítasvæðið er, en stikurnar hafa þá enga aðra merkingu.

Þegar jaðar vatnasvæðis er ekki skilgreindur af nefndinni afmarkast jaðar þess vítasvæðis af náttúrulegum mörkum (þar sem jörð hallar að lægðinni sem getur innihaldið vatnið).

Ef opinn vatnsfarvegur er að jafnaði þurr (svo sem drenskurður eða affallssvæði sem er þurrt nema í miklum rigningum) getur nefndin skilgreint svæðið sem hluta almenna svæðisins (sem merkir að það er ekki vítasvæði).